Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 35/09 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for personal filing of civil law complaint without lawyer representation.

Numero d'incarto IV CZ 35/09
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court order rejecting a personal complaint for invalidation of a final judgment. The appellant argued that a Ministry of Justice letter permitted direct filing, but the court held that mandatory legal representation by a lawyer or attorney is required for all proceedings before the Supreme Court. Consequently, the personal submission was deemed inadmissible regardless of the appellant's reliance on the administrative guidance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 87 § 1 k.p.c.; Art. 424 § 1 k.p.c.: Mandatory representation by a lawyer or attorney in Supreme Court proceedings renders a personal complaint for invalidation of a final judgment inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory legal representation Supreme Court procedure inadmissible complaint final judgment invalidation personal filing prohibition

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 87 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c.
Art. 424 § 1 k.p.c.
z art. 424 § 1 k.p.c. Nie ma więc znaczenia
Art. 424 § 3 k.p.c.
radców prawnych, co dotyczy także wniesienia przewidzianej w art. 424 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398 14
Art. 394 § 3 k.p.c.
42412 i art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 4246 § 3 k.p.c
art. 4241 k.p.c
w art. 4241 k.p.c., co słusznie stwierdził Sąd Okręgowy.
art. 424 § 1 k.p.c
przewidzianemu w art. 87 § 1 w zw. z art. 424 § 1 k.p.c. Nie ma więc znaczenia
art. 871 § 1 k.p.c
wskazana w zażaleniu okoliczność, iż skarżący uchybił obowiązkowi z art. 871 § 1
art. 3941 § 3 k.p.c
42412 i art. 3941 § 3 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 35/09

POSTANOWIENIE

Dnia 7 maja 2009 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie ze skargi uczestnika postępowania

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt [...]

w sprawie z wniosku A.J.

przy uczestnictwie E.K.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 7 maja 2009 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt [...],

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 marca 2009 r. Sąd Okręgowy w B.

odrzucił skargę wniesioną osobiście przez E.K. o stwierdzenie niezgodności z

prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 25 stycznia 2007 r. w

przedmiocie podziału majątku wspólnego z wniosku A.J. przy udziale E.K.

Sąd Okręgowy stwierdził, że zgodnie z art. 87 1 § 1 k.p.c. w postępowaniu

przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub

radców prawnych, co dotyczy także wniesienia przewidzianej w art. 424 1 k.p.c.

skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a zatem

skarga taka wniesiona osobiście przez stronę podlega odrzuceniu na podstawie art.

4246 § 3 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącego wnosił o jego

uchylenie zarzucając, że skarżący wnosząc skargę kierował się jedynie procedurą

wskazaną mu, w odpowiedzi na jego skargę, w piśmie Departamentu Sądów

Powszechnych Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 26 stycznia DSP –II-051-28/09,

w którym wskazano, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia może wnieść między innymi strona.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest nieuzasadnione. Przewidziane w art. 87 1 § 1 k.p.c.

obowiązkowe

zastępstwo

stron

przez

adwokatów

lub

radców

prawnych

w postępowaniu przed Sądem Najwyższym odnosi się także do wniesienia skargi

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, przewidzianej

w art. 4241 k.p.c., co słusznie stwierdził Sąd Okręgowy. Dlatego skarga taka

wniesiona osobiście przez stronę jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu

niezależnie

od

przyczyn,

które

spowodowały

uchybienie

obowiązkowi

przewidzianemu w art. 87 § 1 w zw. z art. 424 § 1 k.p.c. Nie ma więc znaczenia

wskazana w zażaleniu okoliczność, iż skarżący uchybił obowiązkowi z art. 871 § 1

k.p.c. kierując się informacją udzieloną mu przez Ministerstwo Sprawiedliwości.

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na podstawie art. 398 14

w zw. z art. 42412 i art. 3941 § 3 k.p.c.