Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 34/20 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejecting retrial claim lacking statutory grounds under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 34/20
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the municipality's appeal against the appellate court's order rejecting a retrial request. The court found the municipality's arguments failed to meet the strict statutory requirements for retrial under Article 403 of the Civil Procedure Code, as the alleged new facts and evidence were either already known or resulted from the municipality's own negligence. Consequently, the appeal was rejected because the claim did not constitute a valid legal basis for reopening the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A retrial request is inadmissible if, despite citing statutory grounds, the facts or evidence do not objectively exist as new circumstances or were available to the party during the original proceedings.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request new facts Civil Procedure Code procedural negligence appellate review statutory grounds dismissal of appeal legittimazione a contestare licenza

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 403 § 2 k.p.c.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wbrew uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania, skarga ta nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia w postaci wykrycia nowych faktów lub środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Skarżąca Gmina S.
art. 410 § 1 k.p.c.
art. 398 § 14 k.p.c.
M., skoro w ocenie skarżącej nie doszło do odbioru prac.Z powyższych względów stanowisko Sądu Apelacyjnego o braku ustawowych podstaw wznowienia postępowania należało uznać za trafne, a zażalenie skarżącej, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.Z uwagi na powyższe na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wbrew uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania, skarga ta nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia w postaci wykrycia nowych faktów lub środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 1 k.p.c
art. 294 § 1 k.k
art. 39814 k.p.c
M., skoro w ocenie skarżącej nie doszło do odbioru prac.Z powyższych względów stanowisko Sądu Apelacyjnego o braku ustawowych podstaw wznowienia postępowania należało uznać za trafne, a zażalenie skarżącej, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.Z uwagi na powyższe na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 34/20 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2020 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Janiszewska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Marcin Krajewski‎SSN Joanna Misztal-Konecka w sprawie z powództwa P. D.‎przeciwko Gminie S.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2020 r.,‎zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)‎z dnia 6 lutego 2017 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w (…) odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu, oddalającym apelację Gminy S. jako pozwanej w sprawie z powództwa P. D. o zapłatę bliżej określonej kwoty tytułem wynagrodzenia za wykonanie robót budowlanych. Zdaniem Sądu Apelacyjnego, wbrew uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania, skarga ta nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia w postaci wykrycia nowych faktów lub środków dowodowych w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Skarżąca Gmina S. wniosła zażalenie na to postanowienie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.W orzecznictwie za utrwalone należy uznać stanowisko, że skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie, a co za tym idzie, podlega odrzuceniu (art. 410 § 1 k.p.c.) także wtedy, gdy skarżący wprawdzie przywoła jedną z wymienionych w kodeksie postępowania cywilnego podstaw wznowienia postępowania, jednakże już z treści skargi wynika, że w rzeczywistości podstawa ta nie zachodzi w danej sprawie (postanowienia Sądu Najwyższego z: 15 czerwca 2005 r., IV CZ 50/05, 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, 29 listopada 2012 r., II CZ 132/12, 26 lutego 2015 r., III CZ 5/15, 9 września 2016 r., V CZ 51/16).Skarżąca podniosła, że przyczyną uzasadniającą wznowienie postępowania w sprawie z powództwa P. D. jest wykrycie nowych okoliczności faktycznych i dowodów.

Jak trafnie zauważył Sąd Apelacyjny, możliwość wznowienia postępowania na podstawie określonej w art. 403 § 2 in fine k.p.c. występuje w razie łącznego spełnienia trzech przesłanek: po uprawomocnieniu się wyroku muszą zostać wykryte nowe fakty lub dowody, które istniały w toku postępowania, ale nie zostały w nim powołane; fakty te lub dowody mają mieć przynajmniej potencjalne przełożenie na wynik sprawy, a strona wnosząca skargę o wznowienie postępowania powinna być pozbawiona możności skorzystania z tych środków w toku postępowania, o którego wznowienie występuje.

Oznacza to, że wskazane w art. 403 § 2 k.p.c. pojęcie „wykrycia” nie odnosi się do okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, których strona jedynie nie dostrzegła bądź nie zgłosiła na skutek własnej opieszałości czy błędnej oceny. Skarga o wznowienie postępowania nie służy bowiem do korygowania zaniedbań procesowych, których dopuściła się strona skarżąca.W uzasadnieniu postanowienia o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania Sąd Apelacyjny zauważył, że okoliczności, na które powoływała się pozwana gmina, były już przedmiotem oceny Sądów I i II instancji.

Dokonał przy tym szczegółowej analizy argumentacji skargi o wznowienie postępowania i wskazał, że skarżąca nie podniosła ani okoliczności nowych, ani niemożliwych do przywołania w sprawie, która miałaby być przedmiotem wznowienia. Skarżąca w zasadzie nie odniosła się do argumentacji Sądu Apelacyjnego zawartej w motywach zaskarżonego postanowienia, lecz ograniczyła się do polemicznego stwierdzenia, że w skardze o wznowienie postępowania wskazano i nowe dowody, i nowe okoliczności faktyczne. Złożone przez skarżącą zażalenie stanowi jedynie powielenie, w istotnym zakresie dokonane in extenso, stanowiska zajętego uprzednio w skardze o wznowienie postępowania i poddanego skrupulatnej, trafnej ocenie Sądu Apelacyjnego.Należy zatem przypomnieć, że w ocenie Gminy S. postępowanie w sprawie z powództwa P. D. winno było zostać wznowione z tej przyczyny, że protokół odbioru, będący istotnym dowodem w sprawie, miał nie odpowiadać rzeczywistości, a przeciwko powodowi toczy się postępowanie karne w sprawie o przestępstwo z art. 286 § 1 w zw. z art. 294 § 1 k.k. Skarżąca pomija jednak, że fakt dokonania odbioru robót wykonanych przez powoda był przez nią kwestionowany już na etapie odpowiedzi na pozew, a w toku postępowania zgłaszano również okoliczności związane ze sprawą karną toczącą się przeciwko powodowi.

Przywołane przez skarżącą fakty nie są więc nowe.Nie zachodzą również podstawy do uznania, że w sprawie wykryto nowe środki dowodowe w rozumieniu przydanym temu pojęciu w wykładni art. 403 § 2 k.p.c. Takiego charakteru nie można przypisać faktowi odebrania dopiero w listopadzie 2016 r. wyjaśnień od inżynierów, którzy z ramienia skarżącej nadzorowali prace prowadzone przez powoda, skoro nie wyjaśniono, dlaczego odbycie rozmowy na temat spornej inwestycji nie było możliwe wcześniej, choć protokół odbioru prac podpisano 13 lipca 2011 r., a wyrok Sądu II instancji zapadł przeszło pięć lat później.

Mimo wyraźnego podkreślenia takiej konieczności przez Sąd Apelacyjny, w zażaleniu nie podjęto także próby wyjaśnienia, dlaczego sporny protokół opatrzony został podpisem inspektora nadzoru M. M., skoro w ocenie skarżącej nie doszło do odbioru prac.Z powyższych względów stanowisko Sądu Apelacyjnego o braku ustawowych podstaw wznowienia postępowania należało uznać za trafne, a zażalenie skarżącej, jako niezasadne, podlegało oddaleniu.Z uwagi na powyższe na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.jw