Supreme Court dismisses appeal for late filing due to deemed service on authorized office staff.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal filed two days after the deadline expired. The defendant argued that service was invalid because it was received by an unauthorised employee at their office, yet the court found the employee was deemed authorised by prior practice and official stamps. Consequently, the appeal was considered legally ineffective as it was deemed served on the proper representative on the original date.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 133 § 2 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Deemed authorization for service of court documents to office staff established by consistent practice and official markings renders subsequent delays in forwarding to counsel irrelevant to the validity of service.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 33/07
POSTANOWIENIE
Dnia 28 czerwca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Marian Kocon (sprawozdawca)
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z powództwa A. J.
przeciwko Gminie S.
z udziałem interwenienta ubocznego po stronie pozwanej Towarzystwa
Ubezpieczeń F. SA
o zapłatę, rentę i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 28 czerwca 2007 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 3 kwietnia 2007 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2007 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację
pozwanej Gminy Miejskiej S. w sprawie z powództwa A. J. o zapłatę, rentę i
ustalenie. Sąd wskazał, że strona pozwana otrzymała odpis wyroku wraz z
uzasadnieniem w dniu 31 stycznia 2007 r., tak więc termin do wniesienia apelacji
upływał w dniu 14 lutego 2007 r. Tymczasem apelacja pozwanej została wniesiona
w dniu 16 lutego 2007 r.
Pozwana w zażaleniu wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Żaląca zarzuciła, że w dniu 31 stycznia 2007 r. doręczenie wyroku
z uzasadnieniem nastąpiło do rąk osoby nieupoważnionej do odbioru pism, która
dopiero w dniu 2 lutego 2007 r. przekazała je osobie upoważnionej.
W sprawie, odbiór pisma dokonał pracownik żalącej. Potwierdził odbiór
przybijając pieczątkę zawierającą oznaczenie pozwanej oraz zwrot „biuro obsługi
interesanta”. Inne pisma sądowe w sprawie, adresowane do pełnomocnika żalącej
zawierają taką samą adnotację. Pomimo tego, ich odbiór przez pracownika biura
obsługi interesanta nie był wcześniej kwestionowany. Pisma te docierały do
pełnomocnika
procesowego
żalącej.
Zarówno
doręczający
korespondencję
listonosz, jak i nadawca, mieli podstawy do uznania, że kwitujący ją pracownik jest
osobą upoważnioną do jej odbioru.
Przewidziane w art. 133 § 2 k.p.c. upoważnienie do odbioru korespondencji
sądowej
może
być
udzielone
w
sposób
dorozumiany
(por.
zwłaszcza
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 1999 r., sygn. akt II CKN
509/99, OSNC 2000 r. Nr 2, poz. 42). Zatem Sąd II instancji trafnie przyjął, że
doręczenie apelacji pełnomocnikowi żalącej było procesowo skuteczne z dniem
31 stycznia 2007 r.
Należy też wskazać, iż dalsze okoliczności podnoszone przez żalącą, a więc
dwudniowe opóźnienie w przekazaniu wyroku z uzasadnieniem pełnomocnikowi
oraz brak powiadomienia go o tym, że pismo wpłynęło już 31 stycznia 2007 r.
są
okolicznościami
związanymi
z
niewłaściwą
organizacją
przyjmowania
korespondencji przez żalącą i jej pełnomocnika, przez co nie mogą być tu
uwzględnione.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c.).
db