Supreme Court reduces appeal costs by correcting the legal basis for lawyer fees calculation in housing cooperative disputes.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially reversed the appellate court's decision regarding litigation costs in a housing cooperative dispute. The appellant argued that the lower court incorrectly calculated appeal fees based on the first-instance value rather than the appeal value. The court agreed, ruling that the correct legal basis for determining lawyer fees in this context requires using the appeal subject value, which resulted in a significantly lower fee award for the appellant.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 491 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych; Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych: W sprawach o prawa majątkowe nieobjętych inną regulacją, wysokość kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym ustala się na podstawie wartości przedmiotu zaskarżenia, a nie wartości sprawy pierwszej instancji.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 3/12
POSTANOWIENIE
Dnia 6 czerwca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Antoni Górski
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa H. T. – K. i L. K.
przeciwko Spółdzielni Budowlano - Mieszkaniowej "U." w L.
o zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 6 czerwca 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 21 września 2011 r.,
I. zmienia zaskarżone postanowienie w punkcie 2 w ten
sposób, że zasądzoną od pozwanej na rzecz powodów
kwotę 3600 zł obniża do kwoty 600 (sześćset) zł;
II. zasądza od pozwanej na rzecz powoda L. K. kwotę 317
(trzysta siedemnaście) zł z tytułu zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w L. postanowieniem z dnia 29 lipca 2011 r. umorzył
postępowanie w sprawie z powództwa H. T.-K. i L. K. przeciwko Spółdzielni
Budowlano-Mieszkaniowej „U.” w L. o ustanowienie odrębnej własności lokalu, ze
względu na skuteczne cofnięcie pozwu oraz zniósł koszty procesu pomiędzy
stronami.
W zażaleniu na
postanowienie w części dotyczącej kosztów procesu
powodowie, oznaczając wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 7 200 zł wnieśli
o zmianę postanowienia i zasądzenie na ich rzecz kosztów procesu, a nadto
o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Apelacyjny zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 21 września
2011 r. zmienił orzeczenie Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził od
pozwanej na rzecz powodów kwotę 7200 zł tytułem kosztów procesu oraz kwotę
3600 zł tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
Jako podstawę orzeczenia o kosztach procesu Sąd Apelacyjny wskazał art.
491 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst
Dz. U. z 2003 r. Nr 233, poz. 1779 ze zm.), zgodnie z którym w sprawach tych
koszty zastępstwa procesowego pokrywa spółdzielnia.
Jako podstawę orzeczenia o kosztach postępowania zażaleniowego Sąd
powołał art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W zażaleniu na to postanowienie w części orzekającej o kosztach
postępowania zażaleniowego pozwana wniosła o jego zmianę przez zasądzenie
tych kosztów w kwocie 600 zł. Wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania
zażaleniowego przed Sądem Najwyższym.
W odpowiedzi na zażalenie powód L. K. pozostawił „uznaniu Sądu
Najwyższego ocenę prawidłowości skarżonego rozstrzygnięcia” oraz wniósł
o zasądzenie od pozwanej kosztów postępowania przed Sądem Najwyższym,
na podstawie art. 491 u.s.m.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione.
Ustalenie opłaty za czynności pełnomocników zastępujących strony
w niniejszym postępowaniu powinno nastąpić na podstawie rozporządzenia
Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności
radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej
udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.
1349 ze zm.). W sprawach o prawa majątkowe, nieobjętych regulacją na innych
zasadach (np. w § 10 rozporządzenia), wysokość stawek stanowiących podstawę
ustalenia należnego wynagrodzenia zależy od wartości przedmiotu sprawy,
a w postępowaniu odwoławczym – od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Zażaleniem
powodów,
które
zostało
uwzględnione
zaskarżonym
postanowieniem Sądu Apelacyjnego, objęte było rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania
w
pierwszej
instancji;
wartość
przedmiotu
zaskarżenia
i uwzględniona kwota kosztów zastępstwa procesowego (7200 zł) odpowiadają
stawce minimalnej według § 6 pkt 7 rozporządzenia, mającej zastosowanie
ze względu na wartość przedmiotu sporu.
Wartość przedmiotu sprawy (zaskarżenia) w postępowaniu zażaleniowym
wynosiła zatem 7200 zł i ona stanowiła podstawę określenia kosztów zastępstwa
w tym postępowaniu. Dlatego rację ma skarżący, że koszty zastępstwa na rzecz
powodów w postępowaniu zażaleniowym powinny zostać ustalone na podstawie
§ 6 pkt 4 rozporządzenia o opłatach za czynności radców prawnych (1200 zł),
co przy uwzględnieniu § 12 ust. 2 rozporządzenia, prowadzi do określenia
należnych kosztów na kwotę 600 zł. Zaskarżone orzeczenie, oparte na wadliwie
zastosowanej podstawie prawnej, należało zatem zmienić, co uzasadniało
orzeczenie jak w sentencji, stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39816 k.p.c.
Pomimo uwzględnienia zażalenia pozwanej zasądzono od niej na rzecz
powoda koszty postępowania zażaleniowego, mając na względzie jednolitą
i utrwaloną w orzecznictwie Sądu Najwyższego wykładnię art. 49 1 ustawy
o spółdzielniach mieszkaniowych, zgodnie z którą w sprawie wymienionej w tym
przepisie,
bez
względu
na
jej
wynik,
koszty
postępowania
poniesione
przez strony zawsze pokrywa spółdzielnia (por. m.in. wyrok Sądu Najwyższego
z dnia 23 czerwca 2010 r., II CSK 51/10, niepubl. oraz postanowienia tego Sądu
z dnia 3 lutego 2010 r., II CZ 90/09, OSNC-ZD 2010, nr 3, poz. 95, z dnia
26 stycznia 2011 r., IV CZ 100/10 i z dnia 9 listopada 2011 r., II CZ 87/11, ostatnie
niepublikowane).
jw