Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 28/18 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeals, ruling lower court failed to examine merits of easement claim due to adverse prescription defense.

Numero d'incarto IV CZ 28/18
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed two appeals against a regional court order remanding a case regarding the establishment of a transmission easement. The lower court had rejected the claim because it found the opposing party had acquired the easement through adverse possession in bad faith, thereby preventing the claim from being examined on its merits. The Supreme Court ruled that the appellate court correctly identified this failure to address the substantive issue as a ground for remand, thus upholding the lower court's decision to send the case back for a new trial.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 3941 § 11 k.p.c.: An appeal is admissible when the court of first instance fails to examine the substantive basis of the claim or mersorytical objections, constituting a failure to adjudicate the essence of the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
adverse possession easement establishment failure to examine merits remand for retrial appellate review standard violazione della buona fede sviamento della giustizia mancanza di credibilità

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
W konsekwencji Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.W złożonych odrębnie zażaleniach na to orzeczenie, uczestnicy zarzucili naruszenie art.
Art. 3941 § 11 k.p.c.
i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając unormowany art. 3941 § 11 k.p.c. środek odwoławczy Sąd Najwyższy bada, czy istniały wskazane przez Sąd drugiej instancji, unormowane w art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając unormowany art. 3941 § 11 k.p.c.
Art. 398 § 15 § 1 k.p.c.
z art. 39815 § 1 k.p.c.).jw
art. 386 § 4 k.p.c
W konsekwencji Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 386 § 4 k.p.c.
art. 3941 § 11 k.p.c
i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając unormowany art. 3941 § 11 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
z art. 39815 § 1 k.p.c.).jw

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., V CSK 122/15
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., V CSK 122/15, niepubl., z dnia 17 stycznia 2013 r., III CSK 74/12, niepubl., oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15, niepubl.).
Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2013 r., III CSK 74/12
Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15
wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., V CSK 122/15, niepubl., z dnia 17 stycznia 2013 r., III CSK 74/12, niepubl., oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15, niepubl.).
V CSK 122/15
Supreme Court dismisses appeal on civil court fees, ruling clear legal error requires explicit finding in judgment text.
III CSK 74/12
Supreme Court dismisses cassation appeal where lower court findings on inventory procedures are not contradicted by new facts.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 28/18 POSTANOWIENIE Dnia 13 czerwca 2018 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Wojciech Katner‎SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku A. M., K. M., M. G. i B. G.‎przy uczestnictwie ,,P.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L.‎o ustanowienie służebności przesyłu,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 czerwca 2018 r.,‎dwóch zażaleń uczestników postępowania - ,,P.” Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. i Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w L. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w L. na postanowienie Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 30 sierpnia 2017 r., sygn. akt II Ca (…), oddala oba zażalenia, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy w L. oddalił wniosek A. i K. małżonków M. oraz wniosek K. G. i B. G. o ustanowienie na nieruchomościach wnioskodawców, bliżej opisanych służebności przesyłu na rzecz uczestników postępowania: ,,P.” sp. z o.o. w W. oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji sp. z o.o. w L., związanych z przebiegającymi przez nieruchomości wnioskodawców urządzeniami przesyłowymi - gazociągiem i wodociągiem. Na podstawie poczynionych ustaleń faktycznych, Sąd uznał bowiem, że doszło do nabycia tych służebności w drodze zasiedzenia w dobrej wierze przez poprzednika prawnego uczestnika ,,P.” sp. z o.o. -w dniu 1 lutego 1989 r. oraz przez ,,M.” sp. z o.o. - w dniu 18 listopada 2012 r.Po rozpoznaniu apelacji wnioskodawców, Sąd Okręgowy doszedł do przekonania, że w związku z posiadaniem przez uczestników nieruchomości wnioskodawców w zakresie niezbędnym do korzystania z urządzeń przesyłowych w złej, nie zaś, jak to przyjął Sąd Rejonowy- w dobrej wierze, nie upłynęły jeszcze okresy prowadzące do zasiedzenia służebności, stąd oddalając wnioski właścicieli nieruchomości o ustanowienie służebności, Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy.

W konsekwencji Sąd Okręgowy uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 386 § 4 k.p.c. i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.W złożonych odrębnie zażaleniach na to orzeczenie, uczestnicy zarzucili naruszenie art. 386 § 1, 4 i 6 k.p.c. i wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Rozpoznając unormowany art. 3941 § 11 k.p.c. środek odwoławczy Sąd Najwyższy bada, czy istniały wskazane przez Sąd drugiej instancji, unormowane w art. 386 § 4 k.p.c., przyczyny uzasadniające wydanie orzeczenia kasatoryjnego.

Oceny, czy sąd pierwszej instancji rozpoznał istotę sprawy, dokonuje się przy tym na podstawie analizy żądań pozwu (wniosku) i norm prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia, nie zaś na podstawie ewentualnych wad postępowania lub błędów w związku z subsumpcją ustalonych faktów pod normę materialnoprawną. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że do nierozpoznania istoty sprawy dochodzi w szczególności wówczas, gdy rozstrzygnięcie sądu pierwszej instancji nie odnosi się do tego, co było przedmiotem sprawy, gdy zaniechał on zbadania materialnej podstawy żądania albo merytorycznych zarzutów strony przeciwnej, bezpodstawnie przyjmując, że istnieje przesłanka materialnoprawna lub procesowa unicestwiająca roszczenie (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 listopada 2015 r., V CSK 122/15, niepubl., z dnia 17 stycznia 2013 r., III CSK 74/12, niepubl., oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 października 2015 r., I CZ 68/15, niepubl.).

Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie, skoro w wyniku uwzględnienia prawoniweczącego zarzutu zasiedzenia służebności zgłoszonego przez uczestników postępowania, Sąd Rejonowy zaniechał przeprowadzenia czynności mających na celu merytoryczne rozpoznanie wniosku o ustanowienie służebności przesyłu. Wbrew wywodom żalących istniała więc podstawa do uchylenia zaskarżonego apelacją postanowienia Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).jw