Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 26/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial as applicant failed to prove standing or legal right violation.

Numero d'incarto IV CZ 26/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court rejected the applicant's appeal for a retrial, ruling that the lower court correctly denied the request. The applicant argued for a retrial based on alleged procedural violations but failed to demonstrate standing as a party with a legal interest in the specific boundary dispute. The court held that the applicant, who was not a co-owner or holder of rights dependent on the land's dimensions, could not claim a violation of material law rights regarding a property not subject to the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 524 § 2 zd. 1 k.p.c.; Art. 510 § 1 k.p.c.: A person seeking a retrial must prove they were deprived of the ability to act and clearly identify the violation of a material legal right, as standing in boundary proceedings is limited to those whose rights are directly affected by the outcome.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial appeal standing requirement boundary dispute material legal right deprivation of action civil procedure code property rights

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 524 § 2 zd. 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 524 § 2 zd. 1 k.p.c. zainteresowany, który nie był uczestnikiem
Art. 510 § 1 k.p.c.
jako zainteresowanego, a zatem w myśl art. 510 § 1 k.p.c. temu, czyich praw dotyczy
Art. 341 k.c.
zgodne ze stanem prawnym (art. 341 k.c.), należą także osoby, którym przysługują inne
Art. 410 § 1 k.p.c.
W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie przez Sąd art. 410 § 1 i art.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,
art. 524 § 2 k.p.c
Przez prawo w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c.
art. 510 § 1 k.p.c
jako zainteresowanego, a zatem w myśl art. 510 § 1 k.p.c.
art. 341 k.c
zgodne ze stanem prawnym (art. 341 k.c.), należą także osoby, którym przysługują inne
art. 3941 § 3 k.p.c
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
Uchwała SN z dnia 11 września 1991 r., III CZP 79/91
Uchwała SN z dnia 20 maja 1966 r., III CZP 23/66
Uchwała SN z dnia 13 kwietnia 1988 r., III CZP 23/88
Uchwała SN z dnia 18 grudnia 1974 r., III CZP 88/74
Postanowienie SN z dnia 8 stycznia 2002 r., I CKN 450/00
III CZP 79/91
11 września 1991 r., III CZP 79/91, OSNCP 1992, nr 5, poz.
III CZP 23/66
W uchwale z 20 maja 1966 r., III CZP 23/66 (OSNCP 1966, nr 11, poz.
III CZP 23/88
dnia 13 kwietnia 1988 r., III CZP 23/88 (OSNCP 1989, nr 9, poz.
III CZP 88/74
1974 r., III CZP 88/74, OSNCP 1976, nr 1, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 26/10

POSTANOWIENIE

Dnia 13 maja 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Jan Górowski

ze skargi J. Ś.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w R.

z dnia 25 czerwca 2007 r., sygn. akt IV Ca (…),

w sprawie z wniosku M. G. i S. G.

przy uczestnictwie J. Ś. i J. W.

o rozgraniczenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2010 r.,

zażalenia J. Ś.

na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 8 stycznia 2009 r., sygn. akt IV Ca

(…),

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2009 Sąd Okręgowy w R.

odrzucił skargę J. Ś. o wznowienie postępowania w sprawie z wniosku M. G. i S. G. z

udziałem J. Ś. i J. W. o rozgraniczenie zakończonej prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w R. z dnia 25 czerwca 2007 r.

Sąd Okręgowy stwierdził, że wnoszący skargę nie wykazał interesu prawnego

uprawniającego go do wniesienia skarg oraz że zaskarżone orzeczenie narusza jego

konkretne prawa podmiotowe, a także, iż został pozbawiony możliwości działania.

Wskazał, że postępowanie, którego wznowienia domaga się skarżący nie dotyczyło

działki, której jest on właścicielem, a ponadto skarżący wiedział o toczącym się

postępowaniu, odbierał bowiem korespondencję kierowaną w toku postępowania do

uczestniczki J. Ś., jego żony.

W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie przez Sąd art. 410 § 1 i art. 524 § 2

k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 524 § 2 zd. 1 k.p.c. zainteresowany, który nie był uczestnikiem

postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem orzekającym co do istoty

sprawy, może żądać wznowienia postępowania, jeżeli postanowienie to narusza jego

prawa. Z uregulowania tego wynika, że osoba wnosząca skargę, która nie brała udziału

w

postępowaniu,

obowiązana

jest

–

niezależnie

od uzasadnienia

przymiotu

zainteresowanego – wykazać, że została pozbawiona możności działania oraz wyraźnie

określić na czym polegało naruszenie jej prawa (zob. uzasadnienie uchwały SN z dnia

11 września 1991 r., III CZP 79/91, OSNCP 1992, nr 5, poz. 69).

W uchwale z 20 maja 1966 r., III CZP 23/66 (OSNCP 1966, nr 11, poz. 185) Sąd

Najwyższy wyjaśnił, że przymiot zainteresowanego w postępowaniu rozgraniczeniowym

przed sądem przysługuje temu, kogo przepisy o postępowaniu nieprocesowym określają

jako zainteresowanego, a zatem w myśl art. 510 § 1 k.p.c. temu, czyich praw dotyczy

wynik postępowania. Interpretacja ta została zaakceptowana i rozwinięta w uchwale z

dnia 13 kwietnia 1988 r., III CZP 23/88 (OSNCP 1989, nr 9, poz. 137), w której Sąd

Najwyższy

stwierdził,

że

do

zainteresowanych

w

sprawie

o

rozgraniczenie

nieruchomości poza właścicielami lub współwłaścicielami, wieczystymi użytkownikami i

posiadaczami samoistnymi, jeżeli domniemanie przemawia za tym, że posiadanie jest

zgodne ze stanem prawnym (art. 341 k.c.), należą także osoby, którym przysługują inne

prawa rzeczowe do korzystania z gruntu, których realizacja zależna jest od jego

rozmiaru. Pogląd ten Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela.

Biorąc pod uwagę powyższe wywody stwierdzić należy, że skarżący powołując

się na swoje prawa wynikające z własności działki o numerze […], której jednak nie

dotyczyło postępowanie, którego wznowienia się domaga nie wykazał, że jest osobą

zainteresowaną w rozumieniu art. 524 § 2 zd. 1 k.p.c. W tej sytuacji bezprzedmiotowe

stało się rozważanie problemu pozbawienia go możności działania.

Osoba wnosząca skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym

postanowieniem powinna również w sposób niebudzący wątpliwości wskazać na czym

polegało naruszenie jej prawa. Przez prawo w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. należy

rozumieć prawo materialne, a nie uprawnienia o charakterze proceduralnym. Wnoszący

skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest zatem wprost wskazać i

uzasadnić naruszenie przepisów prawa materialnego (zob. uchwała SN z 18 grudnia

1974 r., III CZP 88/74, OSNCP 1976, nr 1, poz. 4; postanowienie SN z 8 stycznia 2002, I

CKN 450/00, niepubl.). W skardze o wznowienie postępowania brak w tym zakresie

stanowiska skarżącego. Również z tego powodu wniesiona przez skarżącego skarga

podlegała odrzuceniu. Zwalnia to Sąd Najwyższy z obowiązku rozważania problemu

kognicji sądu w zakresie, o którym mowa w art. 410 § 1 zd. 1 k.p.c.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.