Supreme Court dismisses appeal on divorce case as cassation appeal is inadmissible in divorce proceedings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject her divorce appeal. The appellant, exempt from court costs, failed to pay the required filing fee for her appeal. The court ruled that while the appealed decision ended the proceedings, it was issued in a divorce case where a cassation appeal is legally prohibited, rendering the appeal inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1, 2 k.p.c.; Art. 3982 § 2 k.p.c.: A cassation appeal is inadmissible in divorce proceedings because the law does not grant the right to file such an appeal in these specific matters.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 26/08
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2008 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący)
SSN Antoni Górski
SSN Krzysztof Strzelczyk (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa L. K.
przeciwko G. K.
o rozwód,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 kwietnia 2008 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 14 grudnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca zażalenie
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa L. K. przeciwko G. K. o rozwód,
postanowieniem z dnia 14 grudnia 2007 r. odrzucił apelację pozwanej. W uzasadnieniu
wskazał, że pozwana na mocy postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 23
czerwca 2006 r. została zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych
i zgodnie z art. 14 w zw. z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach
sadowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398) wnosząc apelację
miała obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej, której wysokość określa art. 14 ust. 3
cytowanej
ustawy
o
kosztach.
Pozwana
reprezentowana
przez
fachowego
pełnomocnika nie uiściła opłaty podstawowej od apelacji. Zgodnie zaś z art. 1302 § 3
k.p.c. sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty apelację podlegającą opłacie w
wysokości stałej, wniesioną przez adwokata lub radcę prawnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Według art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje
wyłącznie na dwie kategorie postanowień sądu drugiej instancji. Do pierwszej kategorii
należą postanowienia sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, do drugiej zaś
postanowienia kończące postępowanie w sprawie, wydane w sprawach, w których
przysługuje skarga kasacyjna, z wyjątkiem postanowień w przedmiocie odrzucenia
pozwu albo umorzenia postępowania, a także postanowień wydanych w wyniku
rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Zaskarżone postanowienie wprawdzie należy do kategorii postanowień sądu
drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, to jednak zostało wydane
w sprawie o rozwód, tj. w sprawie w której skarga kasacyjna z mocy ustawy nie
przysługuje (art. 3982 § 2 k.p.c.). Zażalenie wniesione przez pozwaną jest więc z mocy
prawa niedopuszczalne (art. 3941 § 2 k.p.c.) i jako takie podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w zw. z art.
39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.