Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 25/13 Generato dall'IA

Supreme Court allows appeal by lawyer despite late fee due to abolished automatic dismissal rule.

Numero d'incarto IV CZ 25/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the defendant's appeal on grounds of non-payment. The defendant, represented by a lawyer, argued that the automatic dismissal rule for late fees was abolished and that a summons was required before rejection. The court held that the appeal constituted a new proceeding under the updated Civil Procedure Code, making the old automatic dismissal provision inapplicable. Consequently, the appeal was allowed, and the lower court was ordered to issue a summons for the fee payment.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 1302 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The automatic dismissal of appeals filed by lawyers for non-payment of fees, abolished by the 2008 amendment, does not apply to appeals filed after July 1, 2009, requiring a prior summons instead.

Parole chiave

Generato dall'IA
Civil Procedure Code appeal fee payment automatic dismissal lawyer representation summons requirement legal aid procedural timeline

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 3986 § 2 k.p.c.
kasacyjną pozwanego na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. jako nieopłaconą
art. 1302 § 2 k.p.c.
orzecznictwo, że na mocy art. 1302 § 2 k.p.c. w zw.
art. 112 ust. 3 u.k.s.c.
tygodniowego terminu liczonego w myśl art. 112 ust. 3 u.k.s.c. od dnia doręczenia
art. 130 § 1 k.p.c.
zarządzenia) o wniesienie wpisu w trybie i terminie określonym w art. 130 § 1 k.p.c.
art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego
z dniem 1 lipca 2009 r., a przepis przejściowy, w art. 8 ust.
art. 3941 § 2 k.p.c.
Z tych też przyczyn na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art.
art. 39815 § 1 k.p.c.
Z tych też przyczyn na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 39815
art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym
z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.
art. 3986 § 2 k.p.c
kasacyjną pozwanego na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 1302 § 2 k.p.c
orzecznictwo, że na mocy art. 1302 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia z dnia 8 stycznia 2010 r. IV CZ 107/09
postanowienia z dnia 3 lutego 2010 r. II CZ 91/09
postanowienia z dnia 3 lutego 2010 r. II CZ 79/09
postanowienia z dnia 24 listopada 2010 r., II CZ 128/10
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2010 r. II UZP 4/10

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 25/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

w sprawie z powództwa C. S.

przeciwko L. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 kwietnia 2013 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 7 stycznia 2013 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. odrzucił skargę

kasacyjną pozwanego na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. jako nieopłaconą

w terminie.

W uzasadnieniu stwierdził, że postanowienie z dnia 27 września 2012 r.,

zwalniające pozwanego od opłaty od skargi kasacyjnej w 9/10 częściach, zostało

doręczone pełnomocnikowi pozwanego dnia 15 października 2012 r. (k. 382),

zaś opłata została uiszczona 24 października 2012 r. (k. 391), czyli po upływie

tygodniowego terminu liczonego w myśl art. 112 ust. 3 u.k.s.c. od dnia doręczenia

odpisu postanowienia w przedmiocie częściowego zwolnienia od kosztów

sądowych.

Pozwany zaskarżył to postanowienie zażaleniem i wniósł o jego uchylenie

w całości i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

W uzasadnieniu zażalenia skarżący twierdzi, z powołaniem się na

orzecznictwo, że na mocy art. 1302 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. konieczne

było w tej sprawie wydanie zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi,

a tymczasem zarządzenie takie nie zostało wydane, a tym bardziej doręczone,

bowiem pozwany, wnosząc skargę kasacyjną, opłacił skargę bez wydania

zarządzenia wzywającego go do wniesienie opłaty. W ocenie żalącego opłata

została wniesiona w odpowiednim terminie, bo przed wezwaniem (wydaniem

zarządzenia) o wniesienie wpisu w trybie i terminie określonym w art. 130 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Nieobowiązujący od dnia 1 lipca 2009 r. przepis art. 1302 § 2 k.p.c.

stanowiący, że sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty m.in. środki

odwoławcze i środki zaskarżenia wniesione przez adwokata lub radcę prawnego

podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej

przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, został uchylony ustawą z dnia

5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz

niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571). Ustawa ta weszła w życie

z dniem 1 lipca 2009 r., a przepis przejściowy, w art. 8 ust. 1 stanowi, że przepisy

ustawy stosuje się do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie.

Wykładnia tego przepisu nie może być dokonywana bez uwzględnienia zmian

w k.p.c. dotyczących postępowania kasacyjnego, wprowadzonych ustawą z dnia

2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1804). W następstwie tych zmian postępowanie

kasacyjne utraciło charakter postępowania w trzeciej instancji, skarga kasacyjna

stała się instrumentem kontroli zgodności z prawem prawomocnych orzeczeń.

Ten szczególny charakter postępowania kasacyjnego prowadzi do wniosku,

że złożenie skargi kasacyjnej po dniu 1 lipca 2000 r. jest, w rozumieniu art. 8 ust. 1.

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571), nowym

postępowaniem wszczętym po dniu jej wejścia w życie. Oznacza to tym samym,

że do postępowania wywołanego taką skargą mają zastosowanie przepisy kodeksu

postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym tą ustawą. Takie też stanowisko

zostało wyrażone w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia

8 stycznia 2010 r. IV CZ 107/09, z dnia 3 lutego 2010 r. II CZ 91/09, z dnia 3 lutego

2010 r. II CZ 79/09, z dnia 24 listopada 2010 r., II CZ 128/10. Jego konsekwencją

była potrzeba rozważenia skutków uchylenia art. 1302 § 3 k.p.c. skoro przepis ten

nie znajduje zastosowania do skarg kasacyjnych wniesionych po dniu 1 lipca

2009 r. Zagadnienie to stało się przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów

Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2010 r. II UZP 4/10, której Sąd Najwyższy

postanowił nadać moc zasady prawnej. W myśl tej uchwały wiążącej - zgodnie

z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr

240/2002 r., poz. 2052 ze zm.) - wszystkie składy Sądu Najwyższego "nieopłacona

skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę prawnego po wejściu z życie

ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania

cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571) podlega

odrzuceniu w razie niewykonania zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi

(art. 3986 § 2 w związku z art. 130 § 1 k.p.c.)".

W świetle powyższego zaskarżone postanowienie nie mogło się ostać.

Rzeczą Sądu Apelacyjnego będzie zatem wezwanie pełnomocnika powoda do

uiszczenia opłaty należnej od wniesionej skargi kasacyjnej.

Z tych też przyczyn na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 39815

§ 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

jw