Supreme Court allows appeal by lawyer despite late fee due to abolished automatic dismissal rule.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the defendant's appeal on grounds of non-payment. The defendant, represented by a lawyer, argued that the automatic dismissal rule for late fees was abolished and that a summons was required before rejection. The court held that the appeal constituted a new proceeding under the updated Civil Procedure Code, making the old automatic dismissal provision inapplicable. Consequently, the appeal was allowed, and the lower court was ordered to issue a summons for the fee payment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 1302 § 2 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The automatic dismissal of appeals filed by lawyers for non-payment of fees, abolished by the 2008 amendment, does not apply to appeals filed after July 1, 2009, requiring a prior summons instead.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 25/13
POSTANOWIENIE
Dnia 12 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa C. S.
przeciwko L. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 kwietnia 2013 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 7 stycznia 2013 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 7 stycznia 2013 r. odrzucił skargę
kasacyjną pozwanego na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. jako nieopłaconą
w terminie.
W uzasadnieniu stwierdził, że postanowienie z dnia 27 września 2012 r.,
zwalniające pozwanego od opłaty od skargi kasacyjnej w 9/10 częściach, zostało
doręczone pełnomocnikowi pozwanego dnia 15 października 2012 r. (k. 382),
zaś opłata została uiszczona 24 października 2012 r. (k. 391), czyli po upływie
tygodniowego terminu liczonego w myśl art. 112 ust. 3 u.k.s.c. od dnia doręczenia
odpisu postanowienia w przedmiocie częściowego zwolnienia od kosztów
sądowych.
Pozwany zaskarżył to postanowienie zażaleniem i wniósł o jego uchylenie
w całości i o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący twierdzi, z powołaniem się na
orzecznictwo, że na mocy art. 1302 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. konieczne
było w tej sprawie wydanie zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi,
a tymczasem zarządzenie takie nie zostało wydane, a tym bardziej doręczone,
bowiem pozwany, wnosząc skargę kasacyjną, opłacił skargę bez wydania
zarządzenia wzywającego go do wniesienie opłaty. W ocenie żalącego opłata
została wniesiona w odpowiednim terminie, bo przed wezwaniem (wydaniem
zarządzenia) o wniesienie wpisu w trybie i terminie określonym w art. 130 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
Nieobowiązujący od dnia 1 lipca 2009 r. przepis art. 1302 § 2 k.p.c.
stanowiący, że sąd odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty m.in. środki
odwoławcze i środki zaskarżenia wniesione przez adwokata lub radcę prawnego
podlegające opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej
przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia, został uchylony ustawą z dnia
5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz
niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571). Ustawa ta weszła w życie
z dniem 1 lipca 2009 r., a przepis przejściowy, w art. 8 ust. 1 stanowi, że przepisy
ustawy stosuje się do postępowań wszczętych po dniu jej wejścia w życie.
Wykładnia tego przepisu nie może być dokonywana bez uwzględnienia zmian
w k.p.c. dotyczących postępowania kasacyjnego, wprowadzonych ustawą z dnia
2 lipca 2004 r. o zmianie ustawy - kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. Nr 172, poz. 1804). W następstwie tych zmian postępowanie
kasacyjne utraciło charakter postępowania w trzeciej instancji, skarga kasacyjna
stała się instrumentem kontroli zgodności z prawem prawomocnych orzeczeń.
Ten szczególny charakter postępowania kasacyjnego prowadzi do wniosku,
że złożenie skargi kasacyjnej po dniu 1 lipca 2000 r. jest, w rozumieniu art. 8 ust. 1.
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571), nowym
postępowaniem wszczętym po dniu jej wejścia w życie. Oznacza to tym samym,
że do postępowania wywołanego taką skargą mają zastosowanie przepisy kodeksu
postępowania cywilnego w brzmieniu nadanym tą ustawą. Takie też stanowisko
zostało wyrażone w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. postanowienia z dnia
8 stycznia 2010 r. IV CZ 107/09, z dnia 3 lutego 2010 r. II CZ 91/09, z dnia 3 lutego
2010 r. II CZ 79/09, z dnia 24 listopada 2010 r., II CZ 128/10. Jego konsekwencją
była potrzeba rozważenia skutków uchylenia art. 1302 § 3 k.p.c. skoro przepis ten
nie znajduje zastosowania do skarg kasacyjnych wniesionych po dniu 1 lipca
2009 r. Zagadnienie to stało się przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów
Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2010 r. II UZP 4/10, której Sąd Najwyższy
postanowił nadać moc zasady prawnej. W myśl tej uchwały wiążącej - zgodnie
z art. 61 § 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr
240/2002 r., poz. 2052 ze zm.) - wszystkie składy Sądu Najwyższego "nieopłacona
skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę prawnego po wejściu z życie
ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania
cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 234, poz. 1571) podlega
odrzuceniu w razie niewykonania zarządzenia wzywającego do opłacenia skargi
(art. 3986 § 2 w związku z art. 130 § 1 k.p.c.)".
W świetle powyższego zaskarżone postanowienie nie mogło się ostać.
Rzeczą Sądu Apelacyjnego będzie zatem wezwanie pełnomocnika powoda do
uiszczenia opłaty należnej od wniesionej skargi kasacyjnej.
Z tych też przyczyn na podstawie art. 3941 § 2 k.p.c. w związku z art. 39815
§ 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.
jw