Supreme Court dismisses appeal on new evidence, allowing fee award to state-appointed counsel.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court partially dismissed the appellant's appeal against the appellate court's refusal to reopen proceedings. The appellant argued that new evidence existed, but the court found the appellant had possessed the documents during the original trial, merely failing to submit them. Consequently, the appeal regarding the rejection of the motion to reopen was rejected, while the fee awarded to the state-appointed lawyer was allowed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 370 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: An appeal against the rejection of a motion to reopen proceedings is inadmissible if the appellant failed to present new evidence during the original trial, and a separate appeal regarding costs awarded to state-appointed counsel is inadmissible as it does not concern the main dispute.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 25/10
POSTANOWIENIE
Dnia 13 maja 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Jan Górowski
ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego
z dnia 10 marca 2009 r., sygn. akt I ACa (…)
w sprawie z powództwa D. W.
przeciwko G.(...) Bank Spółce Akcyjnej w G.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2010 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I ACa (…),
1. odrzuca
zażalenie
w
części
dotyczącej
przyznania
wynagrodzenia
pełnomocnikowi z urzędu (pkt II zaskarżonego postanowienia),
2. w pozostałej części zażalenie oddala,
3. zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz adwokat K. M.-D.
kwotę 3600 zł (trzy tysiące sześćset), dodatkowo ze stawką podatku VAT
tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w
postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. odrzucił skargę D. W.
o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 10 marca 2009
r. i przyznał jego pełnomocnikowi z urzędu kwotę 500 zł tytułem kosztów udzielonej
skarżącemu pomocy prawnej.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 410 k.p.c. w
zw. z art. 403 § 2 k.p.c., sprzeczność istotnych ustaleń sądu z treścią materiału
dowodowego oraz naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W zażalenie bezzasadnie zarzucono, że ocena dopuszczalności skargi
o wznowienie postępowania nie obejmuje oceny, czy powołana przez skarżącego
podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje i sąd powinien ograniczyć się do jej strony
formalnej i ocenić wyłącznie, czy skarżący powołał ustawową podstawę wznowienia. W
nowszym orzecznictwie przeważa trafny pogląd, że skarga o wznowienie postępowania
podlega odrzuceniu nie tylko wtedy, gdy powołana w niej podstawa wznowienia została
sformułowana w sposób nie odpowiadający ustawie, ale także wówczas, gdy wskazane
w niej okoliczności wprawdzie dadzą się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie
podstawę wznowienia, ale w rzeczywistości podstaw ta nie występuje. Sąd Apelacyjny
stwierdził, że podstawą skargi o wznowienie postępowania było ujawnienie nowych
dowodów (art. 403 § 2 k.p.c.), czego skarżący w zażaleniu nie kwestionuje, podobnie jak
stwierdzenia, że dowody z dokumentów, które skarżący powołał podstawę wznowienia
noszą daty poprzedzające wydanie wyroku. Sąd Apelacyjny stwierdził również, że
powód dysponował tymi dowodami w toku postępowania, a jedynie jego pełnomocnik
nie przedłożył ich sądowi. W zażaleniu skarżący nie wskazał okoliczności i argumentów,
które podważałyby zasadność tych ustaleń poza ogólnym stwierdzeniem, że skarżący
odbywał karę pozbawienia wolności, przez co wszelka korespondencja dociera do niego
z opóźnieniem, co nie pozwala przyjąć, że dowody powołane jako podstawa wznowienia
nie były i nie mogły być przez niego powołane w toku postępowania, którego dotyczy
skarga o wznowienie.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie kwestionujące odrzucenie skargi
o wznowienie postępowania było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało
oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.
W pozostałym zakresie zażalenie było niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu na
podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. dopuszcza bowiem zażalenie do Sądu Najwyższego od
postanowień sądu drugiej instancji rozstrzygających jedynie co do kosztów procesu,
które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. Stosownie do art.
98 § 1 k.p.c. pojęcie kosztów procesu odnosi się do kosztów celowego dochodzenia
praw i celowej obrony należnych przeciwnikowi. Nie należą do nich koszty zastępstwa
prawnego z urzędu, zasądzane na rzecz pełnomocnika z urzędu od Skarbu Państwa.