Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 22/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request for witness testimony already known but not previously requested by the party.

Numero d'incarto IV CZ 22/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's appeal to reopen a final civil judgment regarding a property dispute. The court found that the plaintiff failed to request testimony from a specific Austrian witness despite having submitted a project document created by that same person earlier in the proceedings. The court ruled that a known evidentiary means not utilized by a party, even if later claimed to be unavailable, does not constitute a valid ground for retrial under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A known evidentiary means not requested by a party in prior proceedings, despite their ability and need to do so, does not constitute a ground for reopening the case.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial grounds known evidence Civil Procedure Code witness testimony procedural initiative final judgment evidentiary means

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 410 § 1 k.p.c.
podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki – pozwanej wzajemnej o wznowienie
art. 403 § 2 k.p.c.
przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c.
art. 398 § 14 k.p.c.
uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 398 14 § 3 k.p.c.
art. 9 ust. 6 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 398 14 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy
art. 410 § 1 k.p.c
podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 19 lipca 2012 r., II CZ 37/12
postanowienie SN z dnia 5 października 2012 r., IV CZ 64/12
postanowienie SN z dnia 25 października 2012 r., IV CZ 103/12

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 22/13

POSTANOWIENIE

Dnia 12 kwietnia 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Marta Romańska

ze skargi powódki B. P.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa …/10

w sprawie z powództwa B. P.

przeciwko D. R.

o zapłatę

i z powództwa D. R.

przeciwko B. P.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 12 kwietnia 2013 r.,

zażalenia powódki B. P.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 22 sierpnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. odrzucił na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki – pozwanej wzajemnej o wznowienie

postępowania, wobec stwierdzenia braku podstaw do przyjęcia zaistnienia

przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c.

W ocenie tego Sądu skarżącej znany był środek dowodowy w postaci

zeznań świadka – obywatela Austrii, ale skarżąca nie podjęła w tym zakresie

żadnej inicjatywy dowodowej nie składając wniosku o przeprowadzenie dowodu

z zeznań tego świadka. Nie wykazała również, by dowód ten miał istotne

znaczenie dla sprawy.

W odniesieniu do pozostałych „nowych dowodów” Sąd uznał, że brak jest

szerszego uzasadnienia sposobu w jaki powódka dowiodłaby możliwości uzyskania

dochodów z nieruchomości za pomocą wykazania okoliczności wywiezienia przez

pozwaną z posesji powódki określonych materiałów budowlanych.

Z kolei w zakresie roszczenia pozwanej powódka nie przedstawiła żadnych

nowych dowodów, ograniczając się jedynie do zakwestionowania przyjętego przez

biegłego i Sądy obu instancji zakresu i wartości nakładów poczynionych

na nieruchomość.

W zażaleniu na to postanowienie powódka – pozwana wzajemna B. P.

twierdzi, że brak było kontaktów i możliwości wnioskowania o przeprowadzenie

dowodu z zeznań świadka, bo dopiero teraz zdobyła odpowiedni jego zagraniczny

adres, powołując się zarazem na swoje pismo procesowe z dnia 14 kwietnia 2008

r., dowodzące złożenia już wówczas odręcznego projektu prac remontowych

nieruchomości, a sporządzonego przez obywatela Austrii – J. E.

Skarżąca

twierdzi

również,

że

w

uzasadnieniu

skargi

wykazała,

iż w postępowaniu dowodowym wskazywała osobę świadka J. E., ale jego

właściwy adres uzyskała dopiero na tym etapie postępowania z uwagi na obce

obywatelstwo i zagraniczny adres świadka.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ nie podważa

argumentacji

zawartej

w

uzasadnieniu

zaskarżonego

postanowienia,

przesądzającej o braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej

w art. 403 § 2 k.p.c.

Nie jest przekonywające twierdzenie skarżącej, że nie mogła ona wcześniej

skorzystać z dowodu z zeznań świadka wobec braku kontaktu i możliwości

zdobycia jego zagranicznego adresu, skoro sama przyznaje w zażaleniu,

że w prawomocnie

zakończonym

postępowaniu

złożyła

do

akt

sprawy

sporządzony przez tę właśnie osobę odręczny projekt prac remontowych

nieruchomości. Nawet ewentualne początkowe trudności w ustaleniu adresu

określonej osoby nie uzasadniały zaniechania przez skarżącą inicjatywy dowodowej w

zakresie skutecznego złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W

orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że nie stanowi podstawy wznowienia środek

dowodowy znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała

w poprzednim postępowaniu, mimo, że istniała taka możliwość i obiektywna potrzeba.

Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. są tylko takie okoliczności i

dowody istniejące w czasie poprzedniego postępowania, które były wówczas nieznane

stronie, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienia SN: z dnia 19 lipca

2012 r., II CZ 37/12, niepubl.; z dnia 5 października 2012 r., IV CZ 64/12, niepubl.).

Tymczasem sama skarżąca na s. 5 uzasadnienia zażalenia wyraźnie przyznaje,

że wskazywała w postępowaniu dowodowym na osobę J. E. celem udowodnienia swoich

twierdzeń.

Trafnie też uznał Sąd Apelacyjny, że „nowe dowody” zmierzające do wykazania

okoliczności wywiezienia przez pozwaną materiałów budowlanych z posesji powódki nie

wskazują sposobu na dowiedzenie możliwości uzyskania przez skarżącą dochodów

z nieruchomości. Nowe okoliczności i środki dowodowe mogą stanowić podstawę

wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy odnoszą się do

podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, która z kolei jest determinowana podstawą

faktyczną powództwa (por. postanowienie SN z dnia 25 października 2012 r., IV CZ

103/12, niepubl.).

Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jako pozbawione

uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 398 14 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy

z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego

oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381).

es