Supreme Court dismisses retrial request for witness testimony already known but not previously requested by the party.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court of Poland dismissed the plaintiff's appeal to reopen a final civil judgment regarding a property dispute. The court found that the plaintiff failed to request testimony from a specific Austrian witness despite having submitted a project document created by that same person earlier in the proceedings. The court ruled that a known evidentiary means not utilized by a party, even if later claimed to be unavailable, does not constitute a valid ground for retrial under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A known evidentiary means not requested by a party in prior proceedings, despite their ability and need to do so, does not constitute a ground for reopening the case.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 22/13
POSTANOWIENIE
Dnia 12 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada (przewodniczący)
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
SSN Marta Romańska
ze skargi powódki B. P.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 29 kwietnia 2010 r., sygn. akt I ACa …/10
w sprawie z powództwa B. P.
przeciwko D. R.
o zapłatę
i z powództwa D. R.
przeciwko B. P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 kwietnia 2013 r.,
zażalenia powódki B. P.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 22 sierpnia 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2011 r. odrzucił na
podstawie art. 410 § 1 k.p.c. skargę powódki – pozwanej wzajemnej o wznowienie
postępowania, wobec stwierdzenia braku podstaw do przyjęcia zaistnienia
przesłanki określonej w art. 403 § 2 k.p.c.
W ocenie tego Sądu skarżącej znany był środek dowodowy w postaci
zeznań świadka – obywatela Austrii, ale skarżąca nie podjęła w tym zakresie
żadnej inicjatywy dowodowej nie składając wniosku o przeprowadzenie dowodu
z zeznań tego świadka. Nie wykazała również, by dowód ten miał istotne
znaczenie dla sprawy.
W odniesieniu do pozostałych „nowych dowodów” Sąd uznał, że brak jest
szerszego uzasadnienia sposobu w jaki powódka dowiodłaby możliwości uzyskania
dochodów z nieruchomości za pomocą wykazania okoliczności wywiezienia przez
pozwaną z posesji powódki określonych materiałów budowlanych.
Z kolei w zakresie roszczenia pozwanej powódka nie przedstawiła żadnych
nowych dowodów, ograniczając się jedynie do zakwestionowania przyjętego przez
biegłego i Sądy obu instancji zakresu i wartości nakładów poczynionych
na nieruchomość.
W zażaleniu na to postanowienie powódka – pozwana wzajemna B. P.
twierdzi, że brak było kontaktów i możliwości wnioskowania o przeprowadzenie
dowodu z zeznań świadka, bo dopiero teraz zdobyła odpowiedni jego zagraniczny
adres, powołując się zarazem na swoje pismo procesowe z dnia 14 kwietnia 2008
r., dowodzące złożenia już wówczas odręcznego projektu prac remontowych
nieruchomości, a sporządzonego przez obywatela Austrii – J. E.
Skarżąca
twierdzi
również,
że
w
uzasadnieniu
skargi
wykazała,
iż w postępowaniu dowodowym wskazywała osobę świadka J. E., ale jego
właściwy adres uzyskała dopiero na tym etapie postępowania z uwagi na obce
obywatelstwo i zagraniczny adres świadka.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ nie podważa
argumentacji
zawartej
w
uzasadnieniu
zaskarżonego
postanowienia,
przesądzającej o braku podstaw do przyjęcia zaistnienia przesłanki określonej
w art. 403 § 2 k.p.c.
Nie jest przekonywające twierdzenie skarżącej, że nie mogła ona wcześniej
skorzystać z dowodu z zeznań świadka wobec braku kontaktu i możliwości
zdobycia jego zagranicznego adresu, skoro sama przyznaje w zażaleniu,
że w prawomocnie
zakończonym
postępowaniu
złożyła
do
akt
sprawy
sporządzony przez tę właśnie osobę odręczny projekt prac remontowych
nieruchomości. Nawet ewentualne początkowe trudności w ustaleniu adresu
określonej osoby nie uzasadniały zaniechania przez skarżącą inicjatywy dowodowej w
zakresie skutecznego złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka. W
orzecznictwie jednoznacznie przyjmuje się, że nie stanowi podstawy wznowienia środek
dowodowy znany stronie przed wydaniem zaskarżonego orzeczenia, którego nie powołała
w poprzednim postępowaniu, mimo, że istniała taka możliwość i obiektywna potrzeba.
Podstawą wznowienia przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. są tylko takie okoliczności i
dowody istniejące w czasie poprzedniego postępowania, które były wówczas nieznane
stronie, a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy (postanowienia SN: z dnia 19 lipca
2012 r., II CZ 37/12, niepubl.; z dnia 5 października 2012 r., IV CZ 64/12, niepubl.).
Tymczasem sama skarżąca na s. 5 uzasadnienia zażalenia wyraźnie przyznaje,
że wskazywała w postępowaniu dowodowym na osobę J. E. celem udowodnienia swoich
twierdzeń.
Trafnie też uznał Sąd Apelacyjny, że „nowe dowody” zmierzające do wykazania
okoliczności wywiezienia przez pozwaną materiałów budowlanych z posesji powódki nie
wskazują sposobu na dowiedzenie możliwości uzyskania przez skarżącą dochodów
z nieruchomości. Nowe okoliczności i środki dowodowe mogą stanowić podstawę
wznowienia wskazaną w art. 403 § 2 k.p.c. tylko wówczas, gdy odnoszą się do
podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, która z kolei jest determinowana podstawą
faktyczną powództwa (por. postanowienie SN z dnia 25 października 2012 r., IV CZ
103/12, niepubl.).
Z tych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, jako pozbawione
uzasadnionych podstaw, na podstawie art. 398 14 § 3 k.p.c. i art. 9 ust. 6 ustawy
z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 233, poz. 1381).
es