Supreme Court allows cassation appeal by invalidating lower court's dismissal due to procedural errors and lack of representation declaration.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's decision dismissing the appellants' cassation appeal on procedural grounds. The appellants argued that the lower court erred in rejecting their appeal because their lawyer failed to file a specific declaration required by law, and also contested the validity of the service date. The court ruled that since the appellants were partners in a civil partnership acting as business operators, the lawyer was not obligated to file the declaration, and the service date was unproven without verifying the recipient's authority.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 89 § 3 k.p.c.; Art. 2 ust. 3 Prawo działalności gospodarczej; Art. 4 ust. 2 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej; Art. 133, 135 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c. The Supreme Court held that a lawyer representing a business operator (including civil partnership partners) is not required to file a declaration under Art. 89 § 3 k.p.c., and service of documents requires proof of the recipient's authorization.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 20/06
POSTANOWIENIE
Dnia 10 marca 2006 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca)
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa B.G. i S.S.
przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej "O."
o zapłatę,
po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym
w dniu 10 marca 2006 r.,
zażalenia powodów
na postanowienie Sądu Okręgowego w G.
z dnia 14 grudnia 2004 r., sygn. akt [...],
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 14 grudnia 2004 r. odrzucił
kasację powodów B.G. i S.S. od wyroku tego Sądu z dnia 2 września 2004 r.
Zdaniem Sądu Okręgowego kasacja winna zostać odrzucona, gdyż została
wniesiona po terminie oraz pełnomocnik powodów, pomimo wezwania, nie złożył
oświadczenia przewidzianego w art. 89 § 3 k.p.c. Powodowie w zażaleniu na to
postanowienie domagają się jego uchylenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Nie może być podstawą odrzucenia
kasacji w niniejszej sprawie, to że pełnomocnik powodów nie złożył oświadczenia
przewidzianego w art. 89 § 3 k.p.c. W pozwie oraz pismach procesowych
powodowie wyraźnie wskazywali, że prowadzą wspólnie działalność gospodarczą
w formie spółki cywilnej. Nie ma więc decydującego znaczenia to, że w sentencji
wyroków sądów obu instancji nie uwzględniono tej sytuacji, tym bardziej że
w uzasadnieniu wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 10 lutego 2004 r., podkreśla
się, iż powodowie prowadzą wspólnie działalność gospodarczą. Skoro zaś zgodnie
z art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 1999 r. Prawo działalności gospodarczej
(Dz. U. Nr 101, poz. 1178 ze zm.) ), a także w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca
2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807 ze zm.)
stanowi się jednoznacznie, że za przedsiębiorcę uważa się również wspólników
spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej, to
brak podstaw aby od pełnomocnika reprezentującego powodów można było żądać
oświadczenia, o którym mowa w art. 89 § 3 k.p.c. Zgodnie z utrwalonym
orzecznictwem Sądu Najwyższego radca reprezentujący osobę fizyczną, która
może być uznana za przedsiębiorcę nie ma obowiązku składania oświadczenia, o
którym mowa w art. 89 § 3 k.p.c. (uchwała SN z dnia 23 sierpnia 2001 r., OSNC
2002/2/20 oraz uchwał SN z dnia 5 maja 2005 r., PZP 3/05, OSNP 2005/14/201).
Zasługuje także na uwzględnienie zarzut podniesiony w zażaleniu związany
z ustaleniem Sądu Okręgowego, że doręczenie kasacji nastąpiło w dniu
29 września 2004 r. Z akt sprawy wynika, że odbioru przesyłki zawierającej wyrok
Sądu II instancji wraz z uzasadnieniem dokonała Pani B.B. Bez zbadania tego czy
była to osoba upoważniona przez powodów do odbioru korespondencji nie można
zasadnie przyjąć, iż w świetle art. 133 i 135 k.p.c., odbiór przez nią przesyłki był
równoznaczny z doręczeniem jej powodom.
W tej sytuacji trafnie skarżący
wykazują, że nie ma podstaw do przyjęcia, aby prawidłowe doręczenie wyroku wraz
z uzasadnieniem nastąpiło już w dniu 29 września 2004 r.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 394 1
§ 3 k.p.c. w związku z art. 39815 k.p.c. i w związku z art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia
2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz o zmianie ustawy
– Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98), orzekł
jak w sentencji.