Supreme Court allows appeal against dismissal of legal challenge due to unpaid fees without prior summons.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a legal challenge filed by A.B. because the professional representative had not paid the required court fees. The appellant argued that general procedural rules regarding summons should apply to fee deficiencies, contrary to the specific provision allowing immediate dismissal. The court held that the specific rule permitting dismissal without summons does not apply here, as it only covers certain fee types, thereby requiring a prior summons to the representative.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 4246 § 3 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 130 § 1 k.p.c.: A legal challenge dismissed for non-payment of court fees without a prior summons to the representative is inadmissible only if the specific provision applies; otherwise, general procedural rules requiring a summons must be followed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 19/13
POSTANOWIENIE
Dnia 10 kwietnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Barbara Myszka (przewodniczący)
SSN Wojciech Katner
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi A. B.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 9 grudnia 2010 r., w sprawie z powództwa S. Spółki Jawnej przeciwko A. B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 10 kwietnia 2013 r.,
zażalenia A. B.
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 11 stycznia 2013 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2013 roku Sąd Okręgowy w B., odrzucił
skargę A. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu
Okręgowego w B. z dnia 9 grudnia 2010 roku w sprawie II Ca …/10, wskazując w
uzasadnieniu, że profesjonalny pełnomocnik skarżącego nie uiścił przy jej
wniesieniu
należnej
opłaty
sądowej,
co w konsekwencji
doprowadziło
do
odrzucenia skargi jako nieopłaconej na podstawie art. 4246 § 3 k.p.c. bez
uprzedniego wezwania pełnomocnika strony do uiszczenia opłaty.
W zażaleniu na to postanowienie A. B. zarzucił naruszenie art. 42412 k.p.c. w
zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. przez ich niezastosowanie i
nieprawidłowe przyjęcie, że brak opłaty od skargi o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego orzeczenia pozwala na odrzucenie skargi bez uprzedniego
wezwania pełnomocnika strony do usunięcia tego braku. Formułując powyższy
zarzut domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest uzasadnione.
Stosownie do art. 4246 § 3 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca na
posiedzeniu
niejawnym
skargę
o
stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego orzeczenia nieopłaconą, wniesioną z naruszeniem art. 871 § 1
oraz skargę, której braków strona nie usunęła w terminie. Istotą zagadnienia
w rozpatrywanej sprawie jest dopuszczalność odrzucenia skargi o stwierdzenie
niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, od której profesjonalny
pełnomocnik nie uiścił opłaty sądowej przy wniesieniu skargi, bez uprzedniego
wezwania pełnomocnika do usunięcia tego braku skargi. Cytowany na wstępie art.
4246 § 3 k.p.c. nie reguluje kwestii postępowania zmierzającego do usunięcia
braków fiskalnych lub formalnych skargi, z czego płynie wniosek, że przez art.
42412 k.p.c. i art. 39821 k.p.c. znajdują tu zastosowanie przepisy ogólne, zwłaszcza
art.130 § 1 k.p.c. Przypomnieć bowiem należy, że stosownie do art. 130 2 § 1 k.p.c.
w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2009 r., pismo wniesione między
innymi przez adwokata, które nie zostało należycie opłacone, przewodniczący
zwracał bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlegało opłacie
w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości
przedmiotu sporu. Zgodnie z § 3 tego przepisu, sąd odrzucał bez wezwania
o uiszczenie opłaty pismo wniesione między innymi przez adwokata zawierające
środki odwoławcze lub środki zaskarżenia podlegające opłacie w wysokości stałej
lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu
zaskarżenia. Ten stan prawny uległ zmianie w związku z wejściem w życie w dniu
1 lipca 2009 r. ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy - Kodeks
postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 234, poz.1571),
która w art. 1 pkt 3 uchyliła art. 1302 § 3 i 4 tego przepisu, przy czym, zgodnie
z art. 8 ust. 1 ustawy zmieniającej, przepisy te stosuje się do postępowań
wszczętych po dniu jej wejścia w życie, z zastrzeżeniem ust. 2-5, nieistotnych
z punktu widzenia rozpatrywanego zagadnienia.
Stosownie do uchwały składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia
15 czerwca 2010 r. (II UZP 4/10, OSNP 2011/3-4/38, LEX nr 578243) mającej moc
zasady prawnej, nieopłacona skarga kasacyjna złożona przez adwokata lub radcę
prawnego po wejściu w życie ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 234,
poz. 1571) podlega odrzuceniu dopiero w razie niewykonania zarządzenia
przewodniczącego wzywającego pełnomocnika do opłacenia skargi (art. 398 6 § 2
k.p.c. w związku z art. 130 § 1 k.p.c.).
Pełnomocnik A.B. nie został wezwany do uiszczenia opłaty sądowej od
skargi, stąd jej odrzucenie było niezasadne. Prowadzi to do uwzględnienia
zażalenia i uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 424 12 k.p.c. w
zw. z art. 39815 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
jw