Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 179/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed deadline and lack of statutory grounds.

Numero d'incarto IV CZ 179/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's order rejecting a request for retrial. The appellant argued that the lower court erred in finding the request untimely and lacking statutory basis, citing a constitutional court decision and new evidence. The court ruled that the request was filed after the three-month deadline and relied on evidence that does not constitute a valid ground for retrial under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 407 § 1, 2 k.p.c.; Art. 410 § 1, 2 k.p.c.: A request for retrial filed after the prescribed term or not based on a statutory ground is inadmissible and must be rejected without calling the applicant to prove the circumstances.

Parole chiave

Generato dall'IA
request for retrial statutory grounds procedural deadline Civil Procedure Code inadmissible appeal evidence admissibility appellate review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 407 § 1 and 2 of the Code of Civil Procedure
trzymiesięcznego terminu (art. 407§1 i 2 k.p.c.).
Art. 403 § 2 of the Code of Civil Procedure
rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
Art. 410 § 1 of the Code of Civil Procedure
zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 zd.1 k.p.c.
Art. 410 § 2 of the Code of Civil Procedure
zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 zd.1 k.p.c.
Art. 398 § 14 of the Code of Civil Procedure
Z przytoczonych względów na podstawie art. 398 14 k.p.c.
Art. 394 § 1 § 3 of the Code of Civil Procedure
Z przytoczonych względów na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941 §
Art. 223 § 1 of the Lawyers Act
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 223
§ 12 ust. 2 pkt 2 of the Minister of Justice Regulation
art. 403 § 2 k.p.c
rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
art. 410 § 2 k.p.c
wniesiona po upływie ustawowego terminu oraz naruszenie art. 410 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 179/12

POSTANOWIENIE

Dnia 21 lutego 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

SSA Monika Koba (sprawozdawca)

ze skargi powoda

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 kwietnia 2008 r., w sprawie z powództwa S. K.

przeciwko Wójtowi Gminy C. i Gminie C.

o zapłatę, rentę i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 21 lutego 2013 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 11 października 2012 r.,

1) oddala zażalenie,

2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz

adwokata P. S. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych

powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem

kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu

z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 11 października 2012 r Sąd Apelacyjny odrzucił skargę S.

K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r, wydanym w sprawie I ACa ../08, jako

wniesioną po upływie przepisanego terminu i nie opartą na ustawowej podstawie

wznowienia.

Wyjaśnił, iż w zakresie w jakim skarżący upatrywał podstawy wznowienia

postępowania w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2011 r,

wydanym w sprawie K 35/08 (Dz. U. Nr 64, poz. 342) oraz odnosił się do nowych

dowodów powiązanych z wynikami postępowania dowodowego w sprawie I C

…/11

Sądu

Okręgowego

w

T.,

skarga

wniesiona

została

po

upływie

trzymiesięcznego terminu (art. 407§1 i 2 k.p.c.). Ponadto skarga nie opiera się na

ustawowej podstawie wznowienia, skoro środek dowodowy, który powstał po

uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia w

rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.

W zażaleniu skarżący kwestionując odrzucenie skargi wniósł o uchylenie

zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 zd.1 k.p.c.

poprzez błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarga o

wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie i została

wniesiona po upływie ustawowego terminu oraz naruszenie art. 410 § 2 k.p.c.

poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie skarżącego do uprawdopodobnienia

okoliczności stwierdzających zachowanie terminu i dopuszczalność wznowienia.

Sąd Najwyższy zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 410 § 1 k.p.c. zawiera nakaz

odrzucenia skargi o wznowienie postępowania wniesionej po upływie przepisanego

terminu, niedopuszczalnej lub nieopartej na ustawowej podstawie. W orzecznictwie

Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, które należy podzielić, że skarga

o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie nie tylko

wtedy, gdy podana w skardze podstawa nie odpowiada wzorcowi którejkolwiek z

podstaw wskazanych w art. 401, 4011 lub 403 k.p.c., lecz także wtedy gdy

podstawa ta odpowiada wprawdzie formalnie takiemu wzorcowi, ale już z twierdzeń

skargi wynika, że podstawa ta nie zachodzi (por. postanowienie Sądu Najwyższego

z 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, Lex Polonica nr 2120632; wyrok Sądu

Najwyższego z 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, Lex Polonica nr 1402230;

postanowienia Sądu Najwyższego z 30 maja 2007 r., IV CZ 22/07, Lex nr 533863;

z 13 lutego 2009 r., II CZ 97/08, Lex Polonica nr 3026146; z 19 marca 2009 r., III

CZ 12/09, Lex nr 584754; z 12 marca 2010 r., III CZ 6/10, Lex nr 852673; z 17

czerwca 2010 r., III CZ 18/10, Lex nr 686067).

Sytuacja taka występuje w rozpoznawanej sprawie, skoro skarżący

powołując jako podstawę skargi nowe środki dowodowe, odwołuje się do

postanowień Prokuratury Rejonowej w G. wydanych w sprawach Ds. …/08 i Ds.

../10 oraz zeznań świadków złożonych w sprawie I C ../11 Sądu Okręgowego w T.,

czyli środków dowodowych powstałych po prawomocnym zakończeniu sprawy I

ACa …/08 objętej skargą o wznowienie postępowania. Tymczasem nowe środki

dowodowe mogą być podstawą skargi o wznowienie postępowania, jeżeli istniały w

czasie prawomocnie zakończonego postępowania, jednak nie były znane stronie i

z tego powodu nie mogły być przez nią wykorzystane w tym postępowaniu (por.

uchwała składu 7 sędziów- zasada prawna z 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68,

OSNC 1969/12/208; postanowienia Sądu Najwyższego z 24 maja 1982 r., II CO

1/82, OSPiKA 1984/2/27; z 24 listopada 2000 r., V CKN 148/00, Lex nr 1170645;

z 20 października 2005 r., IV CZ 98/05, Lex nr 1109456; z 12 września 2007 r., I

CZ 105/07, Lex Polonica nr 1932393; z 16 maja 2008 r., III CZ 20/08, Lex Polonica

nr 2037086; z 8 kwietnia 2009 r., V CZ 16/09, Lex nr 619675; z 28 października

2011 r., I CZ 115/01, Lex nr 1084695).

Prawidłowo Sąd Apelacyjny również ocenił, iż skarga odnośnie większości

powołanych w niej podstaw została wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego

terminu (art. 407 § 1 i 2 k.p.c.). Skarżący nie kwestionował uchybienia terminu

do wniesienia skargi w zakresie w jakim była oparta na wyroku Trybunału

Konstytucyjnego z 16 marca 2011 r., wydanym w sprawie K 35/08 (Dz. U. Nr 64,

poz. 342). Natomiast odnośnie terminowości wniesienia skargi opartej na

podstawie restytucyjnej wywodził, iż Sąd Apelacyjny nie dysponował aktami sprawy

V ACa …/12 Sądu Apelacyjnego w […], w której skarżący już 12 marca 2012 r.

powoływał się na wyniki postępowania dowodowego w sprawie I C …/11 Sądu

Okręgowego w T.

Stanowiska tego nie sposób podzielić, skoro akta V ACa …/12 zgodnie z

zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału zostały załączone do akt sprawy V

ACa …/12 na posiedzenie niejawne wyznaczone celem rozpoznania skargi (k. 1).

Ponadto z akt I ACa 1…/08 wynika, iż skarżący już w lutym 2012 r. w pismach

skierowanych do tej sprawy przyznawał, iż zapoznawał się szczegółowo

z uzasadnieniem sporządzonym w sprawie I C …/11 Sądu Okręgowego w T. (k.

608, 612 i 618-620), co jednoznacznie dowodzi jego wiedzy o środkach

dowodowych mających być podstawą wznowienia w tym zakresie, a w

konsekwencji wniesienia skargi 7 sierpnia 2012 r. z uchybieniem trzymiesięcznego

terminu. Natomiast odnośnie mającego stanowić podstawę skargi postanowienia

Prokuratury Rejonowej w G. z 30 maja 2008 r. wydanego w sprawie Ds. …/08, to

było ono skarżącemu znane co najmniej od 25 maja 2009 r. (k. 401-404 akt I ACa

1…/08), skoro w piśmie z tej daty powoływał się na to postanowienie. Skarżący nie

uchybił jedynie terminowi do wniesienia skargi w zakresie w jakim skarga oparta

została na postanowieniu Prokuratury Rejonowej w G. z 26 czerwca 2010 r.

wydanym w sprawie Ds. …/10, skoro po raz pierwszy postanowienie to dołączył do

akt sprawy przy piśmie z 18 czerwca 2012 r. (k. 653- 656 akt I ACa …/08), a brak

danych kiedy postanowienie to zostało mu doręczone. Kwestia ta jest jednak

pozbawiona istotnego znaczenia, skoro omawiany środek dowodowy jako

nie spełniający wymogów art. 403 § 2 k.p.c. nie może stanowić ustawowej

podstawy wznowienia.

Rację ma skarżący, iż odrzucenie skargi o wznowienie postępowanie bez

wzywania autora skargi do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających

zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 410 § 2 k.p.c.) możliwe

jest jedynie gdy niezachowanie terminu do wniesienia skargi lub nie oparcie skargi

na ustawowej podstawie nie budzi żadnych wątpliwości (por. postanowienia Sądu

Najwyższego z 5 lutego 2009 r., I CZ 4/09, Lex nr 1162645 i z 18 stycznia 2012 r.,

II CZ 146/11, Lex nr 1147758). W rozpoznawanej sprawie wątpliwości takie nie

zachodziły, a Sąd Apelacyjny bez potrzeby uruchamiania postępowania na

podstawie art. 410 § 2 k.p.c. był władny ocenić, terminowość wniesienia skargi i jej

oparcie na ustawowej podstawie.

Z przytoczonych względów na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941 §

3 k.p.c. zażalenie należało oddalić.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 223

§ 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity z 2010 r. Dz. U Nr

10, poz. 65 z późn. zm.) oraz § 12 ust 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 i § 2 ust.3

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat

za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U.

Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).

es