Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed deadline and lack of statutory grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's order rejecting a request for retrial. The appellant argued that the lower court erred in finding the request untimely and lacking statutory basis, citing a constitutional court decision and new evidence. The court ruled that the request was filed after the three-month deadline and relied on evidence that does not constitute a valid ground for retrial under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 407 § 1, 2 k.p.c.; Art. 410 § 1, 2 k.p.c.: A request for retrial filed after the prescribed term or not based on a statutory ground is inadmissible and must be rejected without calling the applicant to prove the circumstances.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 179/12
POSTANOWIENIE
Dnia 21 lutego 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
SSA Monika Koba (sprawozdawca)
ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 8 kwietnia 2008 r., w sprawie z powództwa S. K.
przeciwko Wójtowi Gminy C. i Gminie C.
o zapłatę, rentę i ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 21 lutego 2013 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 11 października 2012 r.,
1) oddala zażalenie,
2) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz
adwokata P. S. kwotę 5.400 (pięć tysięcy czterysta) złotych
powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem
kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu
z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 11 października 2012 r Sąd Apelacyjny odrzucił skargę S.
K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Apelacyjnego z dnia 8 kwietnia 2008 r, wydanym w sprawie I ACa ../08, jako
wniesioną po upływie przepisanego terminu i nie opartą na ustawowej podstawie
wznowienia.
Wyjaśnił, iż w zakresie w jakim skarżący upatrywał podstawy wznowienia
postępowania w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2011 r,
wydanym w sprawie K 35/08 (Dz. U. Nr 64, poz. 342) oraz odnosił się do nowych
dowodów powiązanych z wynikami postępowania dowodowego w sprawie I C
…/11
Sądu
Okręgowego
w
T.,
skarga
wniesiona
została
po
upływie
trzymiesięcznego terminu (art. 407§1 i 2 k.p.c.). Ponadto skarga nie opiera się na
ustawowej podstawie wznowienia, skoro środek dowodowy, który powstał po
uprawomocnieniu się wyroku nie może stanowić podstawy wznowienia w
rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c.
W zażaleniu skarżący kwestionując odrzucenie skargi wniósł o uchylenie
zaskarżonego postanowienia, zarzucając naruszenie art. 410 § 1 zd.1 k.p.c.
poprzez błędną wykładnię, niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skarga o
wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie i została
wniesiona po upływie ustawowego terminu oraz naruszenie art. 410 § 2 k.p.c.
poprzez jego niezastosowanie i nie wezwanie skarżącego do uprawdopodobnienia
okoliczności stwierdzających zachowanie terminu i dopuszczalność wznowienia.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 410 § 1 k.p.c. zawiera nakaz
odrzucenia skargi o wznowienie postępowania wniesionej po upływie przepisanego
terminu, niedopuszczalnej lub nieopartej na ustawowej podstawie. W orzecznictwie
Sądu Najwyższego dominuje stanowisko, które należy podzielić, że skarga
o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej podstawie nie tylko
wtedy, gdy podana w skardze podstawa nie odpowiada wzorcowi którejkolwiek z
podstaw wskazanych w art. 401, 4011 lub 403 k.p.c., lecz także wtedy gdy
podstawa ta odpowiada wprawdzie formalnie takiemu wzorcowi, ale już z twierdzeń
skargi wynika, że podstawa ta nie zachodzi (por. postanowienie Sądu Najwyższego
z 24 stycznia 2007 r., III CZ 1/07, Lex Polonica nr 2120632; wyrok Sądu
Najwyższego z 16 maja 2007 r., III CSK 56/07, Lex Polonica nr 1402230;
postanowienia Sądu Najwyższego z 30 maja 2007 r., IV CZ 22/07, Lex nr 533863;
z 13 lutego 2009 r., II CZ 97/08, Lex Polonica nr 3026146; z 19 marca 2009 r., III
CZ 12/09, Lex nr 584754; z 12 marca 2010 r., III CZ 6/10, Lex nr 852673; z 17
czerwca 2010 r., III CZ 18/10, Lex nr 686067).
Sytuacja taka występuje w rozpoznawanej sprawie, skoro skarżący
powołując jako podstawę skargi nowe środki dowodowe, odwołuje się do
postanowień Prokuratury Rejonowej w G. wydanych w sprawach Ds. …/08 i Ds.
../10 oraz zeznań świadków złożonych w sprawie I C ../11 Sądu Okręgowego w T.,
czyli środków dowodowych powstałych po prawomocnym zakończeniu sprawy I
ACa …/08 objętej skargą o wznowienie postępowania. Tymczasem nowe środki
dowodowe mogą być podstawą skargi o wznowienie postępowania, jeżeli istniały w
czasie prawomocnie zakończonego postępowania, jednak nie były znane stronie i
z tego powodu nie mogły być przez nią wykorzystane w tym postępowaniu (por.
uchwała składu 7 sędziów- zasada prawna z 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68,
OSNC 1969/12/208; postanowienia Sądu Najwyższego z 24 maja 1982 r., II CO
1/82, OSPiKA 1984/2/27; z 24 listopada 2000 r., V CKN 148/00, Lex nr 1170645;
z 20 października 2005 r., IV CZ 98/05, Lex nr 1109456; z 12 września 2007 r., I
CZ 105/07, Lex Polonica nr 1932393; z 16 maja 2008 r., III CZ 20/08, Lex Polonica
nr 2037086; z 8 kwietnia 2009 r., V CZ 16/09, Lex nr 619675; z 28 października
2011 r., I CZ 115/01, Lex nr 1084695).
Prawidłowo Sąd Apelacyjny również ocenił, iż skarga odnośnie większości
powołanych w niej podstaw została wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego
terminu (art. 407 § 1 i 2 k.p.c.). Skarżący nie kwestionował uchybienia terminu
do wniesienia skargi w zakresie w jakim była oparta na wyroku Trybunału
Konstytucyjnego z 16 marca 2011 r., wydanym w sprawie K 35/08 (Dz. U. Nr 64,
poz. 342). Natomiast odnośnie terminowości wniesienia skargi opartej na
podstawie restytucyjnej wywodził, iż Sąd Apelacyjny nie dysponował aktami sprawy
V ACa …/12 Sądu Apelacyjnego w […], w której skarżący już 12 marca 2012 r.
powoływał się na wyniki postępowania dowodowego w sprawie I C …/11 Sądu
Okręgowego w T.
Stanowiska tego nie sposób podzielić, skoro akta V ACa …/12 zgodnie z
zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału zostały załączone do akt sprawy V
ACa …/12 na posiedzenie niejawne wyznaczone celem rozpoznania skargi (k. 1).
Ponadto z akt I ACa 1…/08 wynika, iż skarżący już w lutym 2012 r. w pismach
skierowanych do tej sprawy przyznawał, iż zapoznawał się szczegółowo
z uzasadnieniem sporządzonym w sprawie I C …/11 Sądu Okręgowego w T. (k.
608, 612 i 618-620), co jednoznacznie dowodzi jego wiedzy o środkach
dowodowych mających być podstawą wznowienia w tym zakresie, a w
konsekwencji wniesienia skargi 7 sierpnia 2012 r. z uchybieniem trzymiesięcznego
terminu. Natomiast odnośnie mającego stanowić podstawę skargi postanowienia
Prokuratury Rejonowej w G. z 30 maja 2008 r. wydanego w sprawie Ds. …/08, to
było ono skarżącemu znane co najmniej od 25 maja 2009 r. (k. 401-404 akt I ACa
1…/08), skoro w piśmie z tej daty powoływał się na to postanowienie. Skarżący nie
uchybił jedynie terminowi do wniesienia skargi w zakresie w jakim skarga oparta
została na postanowieniu Prokuratury Rejonowej w G. z 26 czerwca 2010 r.
wydanym w sprawie Ds. …/10, skoro po raz pierwszy postanowienie to dołączył do
akt sprawy przy piśmie z 18 czerwca 2012 r. (k. 653- 656 akt I ACa …/08), a brak
danych kiedy postanowienie to zostało mu doręczone. Kwestia ta jest jednak
pozbawiona istotnego znaczenia, skoro omawiany środek dowodowy jako
nie spełniający wymogów art. 403 § 2 k.p.c. nie może stanowić ustawowej
podstawy wznowienia.
Rację ma skarżący, iż odrzucenie skargi o wznowienie postępowanie bez
wzywania autora skargi do uprawdopodobnienia okoliczności stwierdzających
zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia (art. 410 § 2 k.p.c.) możliwe
jest jedynie gdy niezachowanie terminu do wniesienia skargi lub nie oparcie skargi
na ustawowej podstawie nie budzi żadnych wątpliwości (por. postanowienia Sądu
Najwyższego z 5 lutego 2009 r., I CZ 4/09, Lex nr 1162645 i z 18 stycznia 2012 r.,
II CZ 146/11, Lex nr 1147758). W rozpoznawanej sprawie wątpliwości takie nie
zachodziły, a Sąd Apelacyjny bez potrzeby uruchamiania postępowania na
podstawie art. 410 § 2 k.p.c. był władny ocenić, terminowość wniesienia skargi i jej
oparcie na ustawowej podstawie.
Z przytoczonych względów na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art. 3941 §
3 k.p.c. zażalenie należało oddalić.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 223
§ 1 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (tekst jednolity z 2010 r. Dz. U Nr
10, poz. 65 z późn. zm.) oraz § 12 ust 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 7 i § 2 ust.3
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat
za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów
pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U.
Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).
es