Supreme Court dismisses appeal regarding the start date for requesting reasoning of a non-public order.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellants' appeal against a lower court's decision to reject their request for a written reasoning of a non-public order. The appellants argued that the seven-day deadline for requesting reasoning should start from the date of service, but the lower court held it began from the date the order was issued. The court ruled that service of the reasoning's text fulfills the function of public notice, thereby validating the lower court's timeline calculation.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 387 ust. 1, 3 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.: The seven-day period for requesting reasoning of a non-public order begins from the date of service of the reasoning's text, as this service constitutes the necessary public notice.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 17/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 lipca 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Barbara MyszkaSSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie z wniosku W. G. i Z. O.przy uczestnictwie E. G.o wpis prawa dzierżawy,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 lipca 2015 r.,zażalenia wnioskodawców na postanowienie Sądu Okręgowego w S.z dnia 13 stycznia 2015 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 13 września 2015 r. odrzucił wniosek W. G. i Z. O. o sporządzenie uzasadnienia postanowienia tegoż Sądu z dnia 25 listopada 2014 r.; tym ostaniem orzeczeniem, wydanym na posiedzeniu niejawnym, Sąd Okręgowy, uwzględniając apelację uczestnika E. G., zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 września 2014 r. w ten sposób, że uchylił wpis w księdze wieczystej prawa dzierżawy i oddalił wniosek W. G. i Z. O. o jego dokonanie. Przyczyną odrzucenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia był upływ siedmiodniowego terminu do jego zgłoszenia, liczonego od daty doręczenia odpisu postanowienia z dnia 25 listopada 2014 r.
Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawców w dniu 5 grudnia 2014 r., zaś wniosek sporządzenie jego uzasadnienia pełnomocnik ten złożył w dniu 5 stycznia 2015 r.W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawcy zarzucili naruszenie art. 328 w związku z art. 391 i art. 13 § 2 k.p.c. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym liczony jest od dnia doręczenia tego orzeczenia. W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Sporządzanie i doręczanie uzasadnień orzeczeń sądu drugiej instancji co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym, reguluje art. 387 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. Oznacza to, że uzasadnienie postanowienia reformatoryjnego nie jest sporządzane z urzędu, lecz jedynie na wniosek zgłoszony przez wnioskodawcę oraz uczestników postępowania (art. 387 § 1 k.p.c.).
W przypadku postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym, bieg siedmiodniowego terminu do zgłoszenia stosownego żądania rozpoczyna się od daty doręczenia wnioskodawcy oraz uczestnikom postępowania sentencji tego orzeczenia (art. 387 § 3 zdanie trzecie k.p.c. w związku z art. 387 § 1 k.p.c.). W takiej bowiem sytuacji, zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Sądu Najwyższego (zob. m.in. postanowienia: z dnia 8 stycznia 2010 r., IV CZ 101/09, nie publ. i z dnia 30 maja 2014 r., III CZ 20/14, nie publ.) - aprobowanym przez skład orzekający – doręczenie sentencji realizuje funkcję ogłoszenia i gwarantuje wymienionym podmiotom możliwość skorzystania z uprawnień procesowych do złożenia odpowiednich wniosków.
Wbrew zatem odmiennemu zapatrywaniu skarżących, Sąd Okręgowy, stosując powyższą regułę, prawidłowo ocenił skutki spóźnionego zgłoszenia wniosku o doręczenie postanowienia z dnia 25 listopada 2014 r. z uzasadnieniem. Należy przy tym zauważyć, że wskazane przez skarżącego – jako naruszone - przepisy art. 328 w związku z art. 391 i art. 13 § 2 k.p.c. nie stanowią właściwej podstawy do skutecznego zakwestionowania tej oceny.Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.