Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to improper filing venue under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the inadmissibility of a complaint for violation of law. The appellant argued that the lower court erred by rejecting the appeal to the Court of Appeal, citing Article 394 of the Civil Procedure Code. The court determined that the rejection was based on a formal defect in the complaint itself, which fell under the Supreme Court's exclusive jurisdiction, rendering the lower court's decision on venue correct.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 394 ust. 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 424 ust. 2 k.p.c.; Art. 424 ust. 6 k.p.c.; Art. 398 ust. 14 k.p.c.: An appeal against a ruling rejecting a complaint for violation of law due to formal defects is inadmissible before the Court of Appeal and must be filed directly with the Supreme Court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 17/11
POSTANOWIENIE
Dnia 20 maja 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Marta Romańska (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Rejonowego w L.
z dnia 26 września 2007 r.,
w sprawie z powództwa M. H.
przeciwko R. B. i M. N. – B.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 maja 2011 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Okręgowego w L.
z dnia 30 sierpnia 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił zażalenie
na postanowienie tego Sądu z 20 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie
niezgodności
z
prawem
prawomocnego
orzeczenia,
wniesione
do
Sądu
Apelacyjnego. Uzasadniając to rozstrzygnięcie, Sąd Okręgowy wskazał na
niedopuszczalność wniesienia zażalenia w tym przedmiocie do Sądu Apelacyjnego
wobec treści art. 3941 k.p.c., zgodnie z którym właściwym do jego rozpoznania jest
Sąd Najwyższy. W zażaleniu na postanowienie z 30 sierpnia 2010 r. skarżący
zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 394 1 k.p.c. i wniósł o jego
uchylenie oraz o nadanie biegu skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest bezzasadne.
Po pierwsze, wbrew twierdzeniom podniesionym w zażaleniu, przyczyną
odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku,
jednoznacznie wskazaną w uzasadnieniu postanowienia z 20 maja 2010 r., było
naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 424 1 § 2 k.p.c. przez
brak złożenia stosownej liczby załączników do skargi, mimo wezwania do
uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie. Sąd Okręgowy orzekł w tym
wypadku w zakresie swoich kompetencji określonych w art. 424 6 § 2 i 3 k.p.c., zaś
sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na to postanowienie był, zgodnie z art.
3941 § 1 pkt 1 in fine k.p.c., Sąd Najwyższy. Zażalenie przewidziane w tym
przepisie przysługuje zarówno od postanowień Sądu pierwszej jak i drugiej instancji
(por. postanowienia SN: z 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005, nr 10,
poz. 180 oraz z 4 września 2008 r., IV CZ 69/08, OSNC-ZD 2009, nr 4, poz. 87).
Sąd Okręgowy trafnie odrzucił więc zażalenie wniesione do Sądu
Apelacyjnego jako niedopuszczalne. Błąd komputerowego edytora tekstu, na który
powołuje się skarżący, w żadnym wypadku nie może usprawiedliwiać oznaczenia
w środku zaskarżenia sądu właściwego do jego rozpoznania w sposób niezgodny
z przepisami o właściwości funkcjonalnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art.
39814 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.