Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 17/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to improper filing venue under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 17/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the inadmissibility of a complaint for violation of law. The appellant argued that the lower court erred by rejecting the appeal to the Court of Appeal, citing Article 394 of the Civil Procedure Code. The court determined that the rejection was based on a formal defect in the complaint itself, which fell under the Supreme Court's exclusive jurisdiction, rendering the lower court's decision on venue correct.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 ust. 1 pkt 1 k.p.c.; Art. 424 ust. 2 k.p.c.; Art. 424 ust. 6 k.p.c.; Art. 398 ust. 14 k.p.c.: An appeal against a ruling rejecting a complaint for violation of law due to formal defects is inadmissible before the Court of Appeal and must be filed directly with the Supreme Court.

Parole chiave

Generato dall'IA
inadmissibility appeal formal defect complaint jurisdictional venue violation of law Civil Procedure Code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 394 ust. 1 pkt 1 k.p.c.
wobec treści art. 3941 k.p.c., zgodnie z którym właściwym do jego rozpoznania jest
Art. 128 § 1 k.p.c.
naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw.
Art. 424 ust. 2 k.p.c.
naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 424 1 § 2 k.p.c. przez
Art. 424 ust. 6 § 2 k.p.c.
naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 424 1 § 2 k.p.c. przez
Art. 424 ust. 6 § 3 k.p.c.
naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 424 1 § 2 k.p.c. przez
Art. 398 ust. 14 k.p.c.
art. 3941 k.p.c
wobec treści art. 3941 k.p.c., zgodnie z którym właściwym do jego rozpoznania jest
art. 128 § 1 k.p.c
naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c.
art. 39814 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia SN: z 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005, nr 10, poz. 180
postanowienia SN: z 4 września 2008 r., IV CZ 69/08, OSNC-ZD 2009, nr 4, poz. 87

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 17/11

POSTANOWIENIE

Dnia 20 maja 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Antoni Górski (przewodniczący)

SSN Krzysztof Pietrzykowski

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie ze skargi powoda

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Sądu Rejonowego w L.

z dnia 26 września 2007 r.,

w sprawie z powództwa M. H.

przeciwko R. B. i M. N. – B.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 maja 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Okręgowego w L.

z dnia 30 sierpnia 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 30 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił zażalenie

na postanowienie tego Sądu z 20 maja 2010 r. o odrzuceniu skargi o stwierdzenie

niezgodności

z

prawem

prawomocnego

orzeczenia,

wniesione

do

Sądu

Apelacyjnego. Uzasadniając to rozstrzygnięcie, Sąd Okręgowy wskazał na

niedopuszczalność wniesienia zażalenia w tym przedmiocie do Sądu Apelacyjnego

wobec treści art. 3941 k.p.c., zgodnie z którym właściwym do jego rozpoznania jest

Sąd Najwyższy. W zażaleniu na postanowienie z 30 sierpnia 2010 r. skarżący

zarzucił, że zostało ono wydane z naruszeniem art. 394 1 k.p.c. i wniósł o jego

uchylenie oraz o nadanie biegu skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Po pierwsze, wbrew twierdzeniom podniesionym w zażaleniu, przyczyną

odrzucenia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku,

jednoznacznie wskazaną w uzasadnieniu postanowienia z 20 maja 2010 r., było

naruszenie przez skarżącego art. 128 § 1 k.p.c. w zw. z art. 424 1 § 2 k.p.c. przez

brak złożenia stosownej liczby załączników do skargi, mimo wezwania do

uzupełnienia braku formalnego w tym zakresie. Sąd Okręgowy orzekł w tym

wypadku w zakresie swoich kompetencji określonych w art. 424 6 § 2 i 3 k.p.c., zaś

sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na to postanowienie był, zgodnie z art.

3941 § 1 pkt 1 in fine k.p.c., Sąd Najwyższy. Zażalenie przewidziane w tym

przepisie przysługuje zarówno od postanowień Sądu pierwszej jak i drugiej instancji

(por. postanowienia SN: z 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005, nr 10,

poz. 180 oraz z 4 września 2008 r., IV CZ 69/08, OSNC-ZD 2009, nr 4, poz. 87).

Sąd Okręgowy trafnie odrzucił więc zażalenie wniesione do Sądu

Apelacyjnego jako niedopuszczalne. Błąd komputerowego edytora tekstu, na który

powołuje się skarżący, w żadnym wypadku nie może usprawiedliwiać oznaczenia

w środku zaskarżenia sądu właściwego do jego rozpoznania w sposób niezgodny

z przepisami o właściwości funkcjonalnej.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39814 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.