Supreme Court dismisses cassation appeal for failing to clearly state whether the appealed ruling is challenged in whole or part.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a participant against a district court's decision rejecting an appeal regarding the establishment of a necessary way. The participant argued their scope of appeal was specific, but the court found the appeal conflated the scope of challenge with the grounds for the appeal. The court ruled that the scope of a cassation appeal must clearly define if the entire or only part of the second-instance ruling is challenged, as this is a formal requirement under the Code of Civil Procedure.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 1 k.p.c.; Art. 3983 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must explicitly state whether the challenged ruling is contested in its entirety or in part, as this determination concerns the subject matter and parties of the ruling, not the grounds for appeal.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 165/12
POSTANOWIENIE
Dnia 7 marca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Marian Kocon
w sprawie z wniosku M. Ł.
przy uczestnictwie E. B. i in. , o ustanowienie drogi koniecznej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 marca 2013 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania I. R. Ś.
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 11 maja 2012 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę
kasacyjną uczestniczki I. R. Ś. od postanowienia tego Sądu z dnia 26 stycznia 2012
r., oddalającego jej apelację wniesioną od postanowienia Sądu Rejonowego w A. z
dnia 6 października 2012 r., w przedmiocie ustanowienia drogi koniecznej. W
uzasadnieniu Sąd Okręgowy wskazał, że w myśl art. 398 4 § 1 k.p.c. skarga
kasacyjna powinna jednoznacznie określać, czy orzeczenie, od którego została
wniesiona, zaskarżone zostało w całości czy w części. Uczestniczka użyła
natomiast formuły „w części, w której Sąd Okręgowy nie uwzględnił wniesionej
apelacji w zakresie podniesionych zarzutów naruszenia prawa materialnego”,
a to nie spełnia wymagania przewidzianego w tym przepisie. Dokonywanie zaś
wykładni
skargi
kasacyjnej
w
celu
ustalenia
zakresu
zaskarżenia
jest
niedopuszczalne. Wobec tego wniesiona przez uczestniczkę skarga kasacyjna
podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego uczestniczka R. Ś.
podniosła,
że
podane
w
skardze
określenie
zakresu
zaskarżenia
było
skonkretyzowane, zawężone i wyraźne, w związku z czym nie wymagało
dokonywania wykładni skargi. Wynikało także z treści zawartego w skardze
wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, o wysokim
stopniu sformalizowania. Przewidziany w art. 871 k.p.c. przymus adwokackoradcowski wymagany przy wnoszeniu skargi kasacyjnej z założenia zapewnić ma
należyte jej sformułowanie i spełnienie wymagań konstrukcyjnych przewidzianych
w art. 3984 § 1 k.p.c., w tym podania, czy orzeczenie sądu drugiej instancji,
od którego skarga kasacyjna jest wnoszona, zaskarżone jest w całości, czy
w części (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.). Odrębnym elementem skargi są natomiast jej
podstawy (art. 3984 § 1 pkt 2 k.p.c.), o których mowa w art. 3983 § 1 k.p.c., w tym
naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe
zastosowanie (art. 3983 § 1 pkt 1 k.p.c.). Zaskarżając postanowienie Sądu
Okręgowego z dnia 11 maja 2012 r. w części, w której Sąd ten nie uwzględnił
podniesionych w apelacji zarzutów naruszenia prawa materialnego, uczestniczka
podjęła niejako próbę połączenia obu wspomnianych elementów. Tymczasem
wskazanie, czy orzeczenie sądu drugiej instancji zaskarżone zostało w całości czy
w części dotyczyć musi strony przedmiotowej i podmiotowej zaskarżonego
orzeczenia, a więc rozstrzygnięcia sądu o zgłoszonym żądaniu oraz podmiotach,
których żądanie to dotyczyło. Substratem zaskarżenia skargi kasacyjnej jest
bowiem co do zasady sentencja skarżonego orzeczenia drugiej instancji, a nie jego
uzasadnienie. Postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 11 maja 2012 r. oddalona
została apelacja uczestniczki, w której wskazała ona, że zaskarża w całości
postanowienie Sądu Rejonowego ustanawiające służebność drogi koniecznej.
Przedmiotem postępowania przez Sądem Okręgowym w tak zakreślonych
granicach apelacji była zatem kwestia istnienia podstaw ustanowienia służebności
drogi koniecznej oraz przebiegu tej drogi. Chcąc zaskarżyć postanowienie Sądu
Okręgowego w części, uczestniczka powinna odnieść się tak określonego
przedmiotu postępowania. Wbrew twierdzeniom zawartym z zażaleniu treść
wniosku kasacyjnego także nie wyjaśnia wątpliwości związanych ze wskazanym
przez nią zakresem zaskarżenia. W skardze kasacyjnej uczestniczka żądała
bowiem uchylenia zaskarżonego orzeczenia i jego zmianę przez uwzględnienie
apelacji w części dotyczącej naruszenia prawa materialnego.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji.
es