Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 160/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against lower court's decision to exempt losing party from litigation costs under Art. 102 CPC.

Numero d'incarto IV CZ 160/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's order exempting the losing party from litigation costs. The appellant argued that the lower court ignored clear legal precedents and the defendant's financial situation, claiming the exemption was unjustified. The court held that the lower court properly identified special circumstances warranting the exemption and fulfilled its duty to explain the reasoning, thereby satisfying the legal requirements for such a decision.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. The court may exempt a losing party from costs in specially justified cases, provided the lower court explicitly identifies the specific circumstances in its reasoning to allow for Supreme Court review.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs special circumstances exemption from costs CPC Art. 102 appeal dismissal procedural review losing party liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
zasadnością zastosowania art. 102 k.p.c. przemawiała tak sytuacja majątkowa
Art. 98 § 1 k.p.c.
dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) (tzw.
Art. 394 § 1 k.p.c.
dokonanie kontroli takiego postanowienia w oparciu o przepis art. 394 1 § 1 pkt 2
Art. 328 § 2 k.p.c.
k.p.c., a tym samym stanowi naruszenie dyspozycji art. 328 § 2 k.p.c. w zw.
Art. 391 § 1 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.
art. 102 k.p.c
zasadnością zastosowania art. 102 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) (tzw.
art. 328 § 2 k.p.c
k.p.c., a tym samym stanowi naruszenie dyspozycji art. 328 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl,
postanowienia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I CZ 111/09
postanowienia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I CZ 111/09, niepubl.).
postanowienie SN z dnia 10 grudnia 2009, III CZ 47/09
III CZP 19/11
Creditor can declare joint property gift void under Civil Code if non-debtor spouse lacked consent under Family Code.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 160/11

POSTANOWIENIE

Dnia 10 maja 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)

SSN Dariusz Dończyk

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Produkcyjno - Handlowo - Usługowego

" L." Spółki z o.o. w B.

przeciwko K. P.

o uznanie umowy darowizny za bezskuteczną,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 10 maja 2012 r.,

zażalenia strony powodowej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 29 września 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w pkt. III wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29

września 2011 r. odstąpiono od obciążenia pozwanego obowiązkiem zwrotu

powodowi kosztów postępowania apelacyjnego. W ocenie tego Sądu za

zasadnością zastosowania art. 102 k.p.c. przemawiała tak sytuacja majątkowa

pozwanego (k. 81 - 83), jak też powstałe wątpliwości prawne, przemawiające za

uznaniem, że zaistniał szczególny wypadek uzasadniający odstąpienie od zasady

odpowiedzialności za wynik sprawy na tym etapie postępowania.

Powód zaskarżył zażaleniem powyższe postanowienie i wniósł o jego

zmianę poprzez obciążenie pozwanego kosztami zastępstwa procesowego powoda

za drugą instancję.

Żalący twierdził, że strona pozwana jest bez wątpienia stroną przegraną,

ponieważ zmiana rozstrzygnięcia objęła tylko i wyłącznie kwestię, która nie była

nawet przedmiotem wniosku powoda, a wydana w tej kwestii uchwała Sądu

Najwyższego z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt III CZP 19/11, publ. OSNC 2011,

nr 12, poz. 132, świadczy o oczywistości zagadnienia i braku większych

wątpliwości.

Nadto

żalący

wywodzi,

że

sytuacja

materialna

pozwanego

„nie wygląda na patową", a nie jest bez znaczenia wkład pracy i podjęte starania

poczynione przez pełnomocnika powoda na tym etapie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może

nie obciążać kosztami strony przegrywającej. Przywołany przepis, realizujący

zasadę słuszności, stanowi wyjątek od ogólnej reguły obciążania stron kosztami

procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę jest zobowiązana zwrócić

przeciwnikowi, na jego żądanie, wszystkie koszty niezbędne do celowego

dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) (tzw. zasada

odpowiedzialności za wynik procesu).

Hipoteza przepisu art. 102 k.p.c., odwołująca się do występowania

„wypadków szczególnie uzasadnionych", co należy podkreślić, pozostawia sądowi

swobodę oceny, czy fakty związane z przebiegiem procesu, jak i dotyczące sytuacji

życiowej strony, stanowią podstawę do nieobciążania jej kosztami procesu

(por. postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl,

postanowienia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I CZ 111/09, niepubl.). Ze względu

jednak na fakt, że przepis art. 102 k.p.c. jest przepisem szczególnym w stosunku

do art. 98 § 1 k.p.c. w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się,

iż obowiązkiem

sądu

drugiej

instancji

jest

wskazanie

w

uzasadnieniu

rozstrzygnięcia, w przedmiocie nieobciążenia strony kosztami procesu, okoliczności

mających

w

jego

ocenie

stanowić

„wypadek

szczególnie

uzasadniony"

w rozumieniu art. 102 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 10 grudnia 2009, III CZ

47/09, niepubl.). Brak bowiem przywołania w uzasadnieniu orzeczenia okoliczności

stanowiących, w ocenie Sądu drugiej instancji, podstawę do nieobciążania strony

kosztami postępowania (art. 102 k.p.c.) uniemożliwia Sądowi Najwyższemu

dokonanie kontroli takiego postanowienia w oparciu o przepis art. 394 1 § 1 pkt 2

k.p.c., a tym samym stanowi naruszenie dyspozycji art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art.

391 § 1 k.p.c.

W rozpoznawanej sprawie Sąd Okręgowy, odstępując na podstawie art. 102

k.p.c. od obciążania pozwanego kosztami procesu, przywołał w uzasadnieniu

wyroku z dnia 29 września 2011 roku okoliczności mające w jego ocenie

przemawiać za zasadnością przyjętego rozstrzygnięcia, czyniąc tym samym zadość

wskazanemu powyżej wymogowi formalnemu postanowienia rozstrzygającego w

tym przedmiocie.

Nie ma również podstaw, wbrew stanowisku żalącego, do zakwestionowania

przez Sąd Najwyższy merytorycznej zasadności wydanego przez Sąd drugiej

instancji rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Przytoczona bowiem w zażaleniu

argumentacja, negująca m.in. ustalenia Sądu Okręgowego w przedmiocie sytuacji

majątkowej pozwanego, nie została wsparta żadnymi dowodami mającymi

przemawiać za jej zasadnością i w istocie stanowi jedynie polemikę żalącego

z motywami przywołanymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 września 2011 roku

w odniesieniu do rozstrzygnięcia o kosztach procesu, niewystarczającą do uznania

za zasadny podniesionego w zażaleniu zarzutu naruszenia art. 102 k.p.c.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.

w związku z art. 3941 k.p.c. postanowił jak w sentencji.