Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 16/19 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility of cassation appeal due to value threshold under civil procedure code.

Numero d'incarto IV CZ 16/19
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of a cassation appeal. The appellant argued that the case involved labor law protections under the Employee Claims Protection Act, which would lower the admissibility threshold to 10,000 PLN. The court rejected this, ruling that the claim for a manager's liability under the Commercial Companies Code is distinct from labor law disputes and thus subject to the higher 50,000 PLN threshold.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 476 § 1 k.p.c.; Art. 299 § 1 k.s.h. The concept of 'labor law matters' excludes claims for damages against company managers based on the Commercial Companies Code, even if related to the employer, thereby maintaining the higher monetary threshold for cassation admissibility.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal admissibility labor law threshold manager liability commercial companies code value of dispute soglia del valore litigioso spese di detenzione abbandono del procedimento per truffa

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3982 § 1 k.p.c.
3986 § 2 k.p.c.Od powyższego orzeczenia powód wniósł zażalenie, w którym podniósł, że sprawa powinna być traktowana jako „sprawa z zakresu prawa pracy” w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. Zgodnie bowiem z art.
Art. 476 § 1 k.p.c.
należy interpretować zgodnie z art. 476 § 1 k.p.c.
Art. 299 § 1 k.s.h.
(pracodawcy), roszczenie wywodzone z art. 299 § 1 k.s.h.
Art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie roszczeń pracowniczych
Zgodnie bowiem z art. 23 ust.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Odrzucenie skargi kasacyjnej w sprawie o zapłatę niespełna 35 000 złotych było zatem zgodne z prawem.Wobec niezasadności zażalenia, podlegało ono oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw.
art. 3986 § 2 k.p.c
Skarga kasacyjna powoda, jako niedopuszczalna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Od powyższego orzeczenia powód wniósł zażalenie, w którym podniósł, że sprawa powinna być traktowana jako „sprawa z zakresu prawa pracy” w rozumieniu art.
art. 3982 § 1 k.p.c
3986 § 2 k.p.c.Od powyższego orzeczenia powód wniósł zażalenie, w którym podniósł, że sprawa powinna być traktowana jako „sprawa z zakresu prawa pracy” w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c.
art. 476 § 1 k.p.c
należy interpretować zgodnie z art. 476 § 1 k.p.c.
art. 299 § 1 k.s.h
(pracodawcy), roszczenie wywodzone z art. 299 § 1 k.s.h.
art. 299 k.s.h
Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 299 k.s.h.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 7 listopada 2008 r., III CZP 72/08
uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 7 listopada 2008 r., III CZP 72/08).
III CZP 72/08
Supreme Court rules three-year tort statute of limitations applies to shareholder claims against directors under Art. 299 KSH.
Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 16/19 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2019 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Grela (przewodniczący)‎SSN Beata Janiszewska (sprawozdawca)‎SSN Marcin Krajewski w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L.‎przeciwko D. B.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2019 r.,‎zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Okręgowego w L.‎z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt IX WSC (…), oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 czerwca 2018 r. Sąd Okręgowy w L., IX Wydział Gospodarczy, w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych - Wojewódzkiego Urzędu Pracy w L. (dalej: FGSP) przeciwko D. B. o zapłatę, odrzucił skargę kasacyjną powoda od postanowienia oddalającego zażalenie powoda na postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu apelacji. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd Okręgowy wskazał, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 34 280,73 zł. Tymczasem zgodnie z art. 3982 § 1 zd. 1 k.p.c. skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych, a w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych - niższa niż dziesięć tysięcy złotych.

Skarga kasacyjna powoda, jako niedopuszczalna, podlegała zatem odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.Od powyższego orzeczenia powód wniósł zażalenie, w którym podniósł, że sprawa powinna być traktowana jako „sprawa z zakresu prawa pracy” w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. Zgodnie bowiem z art. 23 ust. 2 ustawy z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy ‎(t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1433 z późn. zm.) przy dochodzeniu zwrotu wypłaconych świadczeń roszczenia na rzecz Funduszu korzystają z takiej samej ochrony prawnej, jaką odrębne przepisy przewidują dla należności za pracę.

Tym samym skarga kasacyjna dotycząca zasądzenia kwoty 34 280,73 zł powinna być uznana za dopuszczalną.Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i „rozpatrzenie skargi kasacyjnej” oraz o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania zażaleniowego.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.Pojęcie „sprawy z zakresu prawa pracy” w rozumieniu art. 3982 § 1 k.p.c. należy interpretować zgodnie z art. 476 § 1 k.p.c. Oznacza to, że przez sprawy z zakresu prawa pracy rozumie się sprawy: (1) o roszczenia ze stosunku pracy lub z nim związane; (2) o ustalenie istnienia stosunku pracy, jeżeli łączący strony stosunek prawny, wbrew zawartej między nimi umowie, ma cechy stosunku pracy; (3) o roszczenia z innych stosunków prawnych, do których z mocy odrębnych przepisów stosuje się przepisy prawa pracy; (4) o odszkodowania dochodzone od zakładu pracy na podstawie przepisów o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.Powód nie dochodzi żadnego z ww. roszczeń, lecz - jak wskazano w pozwie - kieruje przeciwko pozwanej, jako byłej członkini zarządu „I.” sp. z o.o. z siedzibą w L. (pracodawcy), roszczenie wywodzone z art. 299 § 1 k.s.h.

Odpowiedzialność członka zarządu na podstawie art. 299 k.s.h. bywa określana jako gwarancyjna lub też, zgodnie ze stanowiskiem dominującym, odszkodowawcza (por. uchwała siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 7 listopada 2008 r., III CZP 72/08). Niezależnie jednak od przyjętej kwalifikacji, roszczenie dochodzone zgodnie z art. 299 k.s.h. ma charakter odrębny od roszczenia przeciwko pierwotnemu wierzycielowi (w badanym przypadku: pracodawcy), a w konsekwencji nie może być z nim utożsamiane.Roszczenie, którego ochrony w niniejszym postępowaniu poszukuje powód, nie przysługuje mu wskutek subrogacji ustawowej, w związku z zaspokojeniem w miejsce pracodawcy określonych roszczeń pracowniczych.

Jego źródłem są przepisy kodeksu spółek handlowych regulujące zasady subsydiarnej odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W konwencji, skoro dochodzenie przez powoda zapłaty nie stanowi „sprawy z zakresu prawa pracy”, graniczna wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w badanym przypadku 50 000 złotych. Odrzucenie skargi kasacyjnej w sprawie o zapłatę niespełna 35 000 złotych było zatem zgodne z prawem.Wobec niezasadności zażalenia, podlegało ono oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.aj