Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 157/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against lower court's decision not to award litigation costs due to special circumstances.

Numero d'incarto IV CZ 157/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to exempt the plaintiffs from litigation costs. The appellate court justified this exemption under Article 102 of the Code of Civil Procedure based on the plaintiffs' financial situation and subjective belief in the claim's merit. The Supreme Court upheld this ruling, noting that the lower court properly identified the special circumstances warranting the exception to the general rule of cost liability.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. w zw. z art. 3941 k.p.c. The court may exempt a losing party from litigation costs in specially justified cases, provided the lower court explicitly identifies the specific circumstances constituting such justification in its reasoning.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs special circumstances code of civil procedure cost exemption appellate review procedural justification losing party liability

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
ocenie tego Sądu za zasadnością zastosowania art. 102 k.p.c. przemawiał zarówno
Art. 98 § 1 k.p.c.
dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) (tzw.
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
w związku z art. 3941 k.p.c.
Art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
3941 § 1 pkt 2 k.p.c., a tym samym stanowi naruszenie dyspozycji art. 328 § 2 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c. w zw. z art. 3941 k.p.c.
Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.
art. 102 k.p.c
ocenie tego Sądu za zasadnością zastosowania art. 102 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) (tzw.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
w związku z art. 3941 k.p.c.
art. 328 § 2 k.p.c
3941 § 1 pkt 2 k.p.c., a tym samym stanowi naruszenie dyspozycji art. 328 § 2 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl.
postanowienia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I CZ 111/09, niepubl.
postanowienia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I CZ 111/09, niepubl.).
postanowienie SN z dnia 10 grudnia 2009 r., III CZ 47/09, niepubl.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 157/12

POSTANOWIENIE

Dnia 13 czerwca 2013 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa W. G. i in.,

przeciwko Agencji Mienia Wojskowego w Warszawie i Skarbowi Państwa Prezydentowi Miasta G.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 13 czerwca 2013 r.,

zażalenia pozwanej Agencji Mienia Wojskowego w Warszawie

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim

wyroku Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 8 grudnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem zawartym w pkt III wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 8

grudnia 2011 r. nie obciążono powodów kosztami procesu za drugą instancję. W

ocenie tego Sądu za zasadnością zastosowania art. 102 k.p.c. przemawiał zarówno

stan majątkowy powodów będący podstawą do zwolnienia ich od kosztów

sądowych, jak również ich subiektywne przekonanie o słuszności roszczenia w

okolicznościach tej sprawy.

Pozwana Agencja zaskarżyła zażaleniem powyższe postanowienie i wniosła

o jego zmianę poprzez obciążenie powodów kosztami zastępstwa procesowego

pozwanej, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego

rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.

Żaląca twierdzi, że powodowie są bez wątpienia stroną przegraną, a nadto

wywodzi, że ani zła sytuacja materialna powodów nie została wykazana, ani też nie

zostały wykazane przyczyny ich subiektywnego przekonania o słuszności

roszczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 102 k.p.c. w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może

nie obciążać kosztami strony przegrywającej. Przywołany przepis, realizujący

zasadę słuszności, stanowi wyjątek od ogólnej reguły obciążania stron kosztami

procesu, zgodnie z którą strona przegrywająca sprawę jest zobowiązana zwrócić

przeciwnikowi, na jego żądanie, wszystkie koszty niezbędne do celowego

dochodzenia praw i celowej obrony (art. 98 § 1 k.p.c.) (tzw. zasada

odpowiedzialności za wynik procesu).

Hipoteza przepisu art. 102 k.p.c., odwołująca się do występowania

„wypadków szczególnie uzasadnionych", co należy podkreślić, pozostawia sądowi

swobodę oceny, czy fakty związane z przebiegiem procesu, jak i dotyczące sytuacji

życiowej strony, stanowią podstawę do nieobciążania jej kosztami procesu

(por. postanowienie SN z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07, niepubl,

postanowienia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I CZ 111/09, niepubl.). Ze względu

jednak na fakt, że przepis art. 102 k.p.c. jest przepisem szczególnym w stosunku

do art. 98 § 1 k.p.c. w orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się,

iż obowiązkiem

sądu

drugiej

instancji

jest

wskazanie

w

uzasadnieniu

rozstrzygnięcia, w przedmiocie nieobciążenia strony kosztami procesu, okoliczności

mających

w jego

ocenie

stanowić

„wypadek

szczególnie

uzasadniony"

w rozumieniu art. 102 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 10 grudnia 2009 r.,

III CZ 47/09, niepubl.). Brak bowiem przywołania w uzasadnieniu orzeczenia

okoliczności stanowiących, w ocenie Sądu drugiej instancji, podstawę do

nieobciążania strony kosztami postępowania (art. 102 k.p.c.) uniemożliwia Sądowi

Najwyższemu dokonanie kontroli takiego postanowienia w oparciu o przepis art.

3941 § 1 pkt 2 k.p.c., a tym samym stanowi naruszenie dyspozycji art. 328 § 2 k.p.c.

w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.

W rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny, odstępując na podstawie art. 102

k.p.c. od obciążania powodów kosztami procesu, przywołał w uzasadnieniu wyroku

z dnia 8 grudnia 2011 roku okoliczności mające w jego ocenie przemawiać za

zasadnością przyjętego rozstrzygnięcia, czyniąc tym samym zadość wskazanemu

powyżej wymogowi postanowienia rozstrzygającego w tym przedmiocie.

Nie ma również podstaw, wbrew stanowisku żalącej, do zakwestionowania

przez Sąd Najwyższy merytorycznej zasadności wydanego przez Sąd drugiej

instancji rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Przytoczona bowiem w zażaleniu

argumentacja, negująca m.in. ustalenia Sądu Apelacyjnego w przedmiocie sytuacji

majątkowej powodów, nie została wsparta dowodami mającymi przemawiać za jej

zasadnością

i

w istocie

stanowi

jedynie

polemikę

żalącej

z motywami

przywołanymi w uzasadnieniu wyroku z dnia 8 grudnia 2011 roku w odniesieniu do

rozstrzygnięcia o kosztach procesu, niewystarczającą do uznania za zasadny

podniesionego w zażaleniu zarzutu naruszenia art. 102 k.p.c.

Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 k.p.c.

w związku z art. 3941 k.p.c. postanowił jak w sentencji.

jw