Supreme Court dismisses appeal for retrial as evidence created after final judgment cannot trigger statutory grounds.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's refusal to grant a retrial. The appellant argued that newly discovered evidence created after the final judgment should allow a retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code. The court rejected this, holding that only circumstances and evidence existing during the concluded proceedings can serve as a basis for retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 403 § 2 k.p.c.; The statutory grounds for retrial under Article 403 § 2 of the Civil Procedure Code apply only to circumstances and means of evidence that existed during the concluded proceedings, excluding those created subsequently.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 15/09
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lutego 2009 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący)
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca)
SSN Zbigniew Strus
w sprawie ze skargi uczestnika postępowania P.L.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
postanowieniem Sądu Okręgowego w S.
z dnia 17 listopada 2005 r., sygn. akt [...]
w sprawie z wniosku B.W.
przy uczestnictwie P.L.
o rozgraniczenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 lutego 2009 r.,
zażalenia uczestnika postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 25 listopada 2008 r., sygn. akt [...],
oddala zażalenie i zasądza od uczestników postępowania P.L.
na rzecz wnioskodawczyni kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt)
zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. odrzucił
skargę
P.L.
o
wznowienie
postępowania
zakończonego
prawomocnym
postanowieniem tegoż Sądu z dnia 17 listopada 2005 r. w sprawie z wniosku B.W.,
z udziałem skarżącego, o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy uznał – powołując się na
stanowisko Sądu Najwyższego (uchwałę z dnia 21 lutego 1969 r., III PZP 63/68,
OSNCP 1962, nr 12, poz. 208 oraz postanowienie z dnia 10 lutego 2006 r., I PZ
33/05, OSNP 2007, nr 3-4, poz. 48) - iż skarga nie została oparta na ustawowej
podstawie wznowienia, gdyż ze wskazanych w niej środków dowodowych w postaci
mapy geodezyjnej i opinii technicznej skarżący nie mógł skorzystać w poprzednim
postępowaniu z tego powodu, że dokumenty te sporządzone zostały w dniach 14
sierpnia 2008 r. i 18 września 2008 r.
W zażaleniu na powyższe postanowienie uczestnik postępowania P.L.
wniósł o jego uchylenia, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszanie art. 403 § 2
k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Według skarżącego, podstawa wznowienia postępowania określona w art.
403 § 2 k.p.c. zachodzi w razie późniejszego wykrycia środków dowodowych, które
mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła ona skorzystać
w poprzednim postępowaniu dlatego, że powstały one po jego prawomocnym
zakończeniu. Pogląd ten jest nieuprawniony. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem
Sądu Najwyższego, do którego odwołał się Sąd Okręgowy, podstawą wznowienia
postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. mogą być tylko okoliczności oraz
środki dowodowe, które istniały w trakcie zakończonego postępowania (zob. także
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 października 2002 r., II CZ 105/02,
nie publ.; z dnia 5 czerwca 2003 r., II CZ 48/03, nie publ.; z dnia 23 sierpnia 2003 r.,
III CZ 52/06, nie publ.; z dnia 15 września 2005 r., II CZ 78/05, nie publ.).
Przychylając się do tego zapatrywania Sąd Okręgowy nie dopuścił się wskazanego
w zażaleniu naruszenia art. 403 § 2 k.p.c.
Skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, nie tylko wtedy,
gdy powołana w niej podstawa została sformułowana w sposób nie odpowiadający
ustawie, ale także wówczas, gdy wskazane w niej okoliczności wprawdzie dadzą
się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę wznowienia, lecz jednak
w rzeczywistości podstawa ta nie występuje.
Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 k.p.c. w związku art.
394 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.