Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 143/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed five-year statutory deadline.

Numero d'incarto IV CZ 143/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for renewal of proceedings. The appellant argued that the lower court failed to establish they were deprived of the ability to act or properly represented, yet the court found no such circumstances existed. Consequently, the court upheld the five-year limitation period under the Code of Civil Procedure, ruling that the appeal was filed after the deadline expired.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 408 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for renewal of proceedings must be filed within five years from the final judgment; exceptions for deprivation of action or improper representation require specific proof which was not provided.

Parole chiave

Generato dall'IA
renewal of proceedings five-year limitation deprivation of action improper representation Code of Civil Procedure statutory deadline appellate appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 408 k.p.c.
z uchybieniem pięcioletniego terminu określonego w art. 408 k.p.c., a skarżący,
art. 410 § 1 k.p.c.
podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Uznał, że wniesienie tej skargi nastąpiło
art. 49 k.p.c.
Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło również do naruszenia art. 49
art. 413 k.p.c.
zaskarżone postanowienie nie skutkował naruszeniem art. 413 k.p.c. Przepis ten
art. 398 § 14 k.p.c.
art. 394 § 3 k.p.c.
39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
§ 6 pkt 7, § 13 ust. 2 pkt 2 i §§ 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 410 § 1 k.p.c
podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 408 k.p.c
z uchybieniem pięcioletniego terminu określonego w art. 408 k.p.c., a skarżący,
art. 408 k.c
pięcioletniego, określanego w art. 408 k.c., licząc od uprawomocnienia się wyroku

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
I ACa 510/06
prawomocnego wyroku z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt I ACa 510/06.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 143/12

POSTANOWIENIE

Dnia 20 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Jan Górowski (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Anna Owczarek

ze skargi pozwanego W. M.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 25 października 2006 r.,

w sprawie z powództwa Banku Polska Kasa Opieki Spółki Akcyjnej w W.

IV Oddziału w L.

przeciwko B. M., W. M. i R. M.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 20 grudnia 2012 r.,

zażalenia pozwanego W. M.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 16 kwietnia 2012 r.,

1) oddala zażalenie;

2) zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz

adwokat A. L. z Kancelarii Adwokackiej w L., ul. O.[…],

kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) wraz

z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem

kosztów

pomocy

prawnej

w postępowaniu zażaleniowym.

Uzasadnienie

udzielonej

skarżącemu

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

o wznowienie postępowania wniesioną przez pozwanego W. M., działając na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Uznał, że wniesienie tej skargi nastąpiło

z uchybieniem pięcioletniego terminu określonego w art. 408 k.p.c., a skarżący,

jako podstawę skargi, wskazał jedynie na wykrycie nowych okoliczności i środków

dowodowych, a nie zarzucał pozbawienia go możności działania lub nienależytej

reprezentacji w sprawie, w której doszło do wydania zaskarżonego skargą

prawomocnego wyroku z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt I ACa 510/06.

W zażaleniu na powyższe postanowienie odrzucające skargę skarżący

zarzucił, że zaskarżone postanowienie wydano przed ustanowieniem pełnomocnika

z urzędu, nadto że był on pozbawiony de facto możliwości działania sensu largo

i należytej obrony swoich interesów, a wreszcie, że w wydaniu zaskarżonego

postanowienia uczestniczył sędzia J. N., który brał udział w wydaniu w sprawie

wcześniejszych orzeczeń co do wznowienia postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Rację ma Sąd drugiej instancji, że wniesiona w dniu 2 kwietnia 2012 r.

skarga o wznowienie postępowania złożona została po upływie terminu

pięcioletniego, określanego w art. 408 k.c., licząc od uprawomocnienia się wyroku

Sądu Apelacyjnego wydanego w dniu 25 października 2006 r. w sprawie

oznaczonej sygnaturą akt I ACa 510/06. Uzasadniało to jej odrzucenie na

podstawie art. 410 § 1 k.p.c. wskutek wniesienia po upływie przepisanego w art.

408 k.p.c. terminu.

Zasadnie

wywiódł

Sąd

Apelacyjny

w

uzasadnieniu

zaskarżonego

postanowienia, że nie wystąpiły wyjątki określone w art. 408 k.p.c. i pozwalające na

niestosowanie 5-letniego terminu, ponieważ skarżący nie wskazywał w podanych

w skardze podstawach, aby został pozbawiony możności działania lub nie był

należycie reprezentowany w postępowaniu, którego wznowienia się domaga.

W podstawach skargi skarżący wskazał jedynie na podstawy restytucyjne

powołując się na wykrycie nowych okoliczności i środków dowodowych, twierdząc

że nie mógł z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Okoliczność ta przesądziła o zastosowaniu pięcioletniego terminu jako

maksymalnego do wniesienia skargi o wznowienie postępowania z mocy art. 408

k.p.c. i uzasadniała trafną ocenę, że skargę wniesiono już po jego upływie.

Oceny tej nie podważa próba żalącego powoływania się dopiero w zażaleniu

na zaniechanie poczynienia przez Sąd istotnych ustaleń, mające być przyczyną

„faktycznego pozbawienia możliwości działania sensu largo…” i pozbawienia

skarżącego należytej obrony swoich interesów prawnych. Sąd Apelacyjny zasadnie

ocenił bowiem upływ terminu do wniesienia skargi z uwzględnieniem wskazanych

w niej przez skarżącego podstaw.

Również wydanie zaskarżonego postanowienia przed ustanowieniem dla

skarżącego pełnomocnika z urzędu nie uzasadnia tezy, że został on pozbawiony

możności obrony swoich praw, ponieważ osobiście sporządzona przez skarżącego

obszerna 6-stronicowa skarga o wznowienie postępowania nie wskazuje na

nieporadność działań żalącego.

Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło również do naruszenia art. 49

k.p.c., ponieważ żalący nie wykazał aby wcześniej występował z wnioskiem

o wyłączenie sędziego J. N., a nadto udział tego sędziego w składzie wydającym

zaskarżone postanowienie nie skutkował naruszeniem art. 413 k.p.c. Przepis ten

wyłącza od orzekania w postępowaniu ze skargi o wznowienie tylko tego sędziego,

którego udziału lub zachowania się w poprzednim procesie dotyczy skarga.

Tymczasem sam żalący w uzasadnieniu zażalenia podnosi, że SSA J. N.orzekał w

innych wcześniejszych sprawach, ale nie w poprzednim procesie toczącym w

sprawie oznaczonej odpowiednio I ACa 510/06 i I C 684/05, przed Sądami obu

instancji, w których wznowienia postępowania żalący się domaga.

W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.

39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 6 pkt 7,

§ 13 ust. 2 pkt 2 i § § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).