Supreme Court dismisses appeal for renewal of proceedings due to missed five-year statutory deadline.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request for renewal of proceedings. The appellant argued that the lower court failed to establish they were deprived of the ability to act or properly represented, yet the court found no such circumstances existed. Consequently, the court upheld the five-year limitation period under the Code of Civil Procedure, ruling that the appeal was filed after the deadline expired.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 408 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A request for renewal of proceedings must be filed within five years from the final judgment; exceptions for deprivation of action or improper representation require specific proof which was not provided.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 143/12
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Jan Górowski (przewodniczący)
SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)
SSN Anna Owczarek
ze skargi pozwanego W. M.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 25 października 2006 r.,
w sprawie z powództwa Banku Polska Kasa Opieki Spółki Akcyjnej w W.
IV Oddziału w L.
przeciwko B. M., W. M. i R. M.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 grudnia 2012 r.,
zażalenia pozwanego W. M.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 16 kwietnia 2012 r.,
1) oddala zażalenie;
2) zasądza od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego na rzecz
adwokat A. L. z Kancelarii Adwokackiej w L., ul. O.[…],
kwotę 5400 zł (pięć tysięcy czterysta złotych) wraz
z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem
kosztów
pomocy
prawnej
w postępowaniu zażaleniowym.
Uzasadnienie
udzielonej
skarżącemu
Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
o wznowienie postępowania wniesioną przez pozwanego W. M., działając na
podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Uznał, że wniesienie tej skargi nastąpiło
z uchybieniem pięcioletniego terminu określonego w art. 408 k.p.c., a skarżący,
jako podstawę skargi, wskazał jedynie na wykrycie nowych okoliczności i środków
dowodowych, a nie zarzucał pozbawienia go możności działania lub nienależytej
reprezentacji w sprawie, w której doszło do wydania zaskarżonego skargą
prawomocnego wyroku z dnia 25 października 2006 r., sygn. akt I ACa 510/06.
W zażaleniu na powyższe postanowienie odrzucające skargę skarżący
zarzucił, że zaskarżone postanowienie wydano przed ustanowieniem pełnomocnika
z urzędu, nadto że był on pozbawiony de facto możliwości działania sensu largo
i należytej obrony swoich interesów, a wreszcie, że w wydaniu zaskarżonego
postanowienia uczestniczył sędzia J. N., który brał udział w wydaniu w sprawie
wcześniejszych orzeczeń co do wznowienia postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.
Rację ma Sąd drugiej instancji, że wniesiona w dniu 2 kwietnia 2012 r.
skarga o wznowienie postępowania złożona została po upływie terminu
pięcioletniego, określanego w art. 408 k.c., licząc od uprawomocnienia się wyroku
Sądu Apelacyjnego wydanego w dniu 25 października 2006 r. w sprawie
oznaczonej sygnaturą akt I ACa 510/06. Uzasadniało to jej odrzucenie na
podstawie art. 410 § 1 k.p.c. wskutek wniesienia po upływie przepisanego w art.
408 k.p.c. terminu.
Zasadnie
wywiódł
Sąd
Apelacyjny
w
uzasadnieniu
zaskarżonego
postanowienia, że nie wystąpiły wyjątki określone w art. 408 k.p.c. i pozwalające na
niestosowanie 5-letniego terminu, ponieważ skarżący nie wskazywał w podanych
w skardze podstawach, aby został pozbawiony możności działania lub nie był
należycie reprezentowany w postępowaniu, którego wznowienia się domaga.
W podstawach skargi skarżący wskazał jedynie na podstawy restytucyjne
powołując się na wykrycie nowych okoliczności i środków dowodowych, twierdząc
że nie mógł z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Okoliczność ta przesądziła o zastosowaniu pięcioletniego terminu jako
maksymalnego do wniesienia skargi o wznowienie postępowania z mocy art. 408
k.p.c. i uzasadniała trafną ocenę, że skargę wniesiono już po jego upływie.
Oceny tej nie podważa próba żalącego powoływania się dopiero w zażaleniu
na zaniechanie poczynienia przez Sąd istotnych ustaleń, mające być przyczyną
„faktycznego pozbawienia możliwości działania sensu largo…” i pozbawienia
skarżącego należytej obrony swoich interesów prawnych. Sąd Apelacyjny zasadnie
ocenił bowiem upływ terminu do wniesienia skargi z uwzględnieniem wskazanych
w niej przez skarżącego podstaw.
Również wydanie zaskarżonego postanowienia przed ustanowieniem dla
skarżącego pełnomocnika z urzędu nie uzasadnia tezy, że został on pozbawiony
możności obrony swoich praw, ponieważ osobiście sporządzona przez skarżącego
obszerna 6-stronicowa skarga o wznowienie postępowania nie wskazuje na
nieporadność działań żalącego.
Wbrew twierdzeniom skarżącego nie doszło również do naruszenia art. 49
k.p.c., ponieważ żalący nie wykazał aby wcześniej występował z wnioskiem
o wyłączenie sędziego J. N., a nadto udział tego sędziego w składzie wydającym
zaskarżone postanowienie nie skutkował naruszeniem art. 413 k.p.c. Przepis ten
wyłącza od orzekania w postępowaniu ze skargi o wznowienie tylko tego sędziego,
którego udziału lub zachowania się w poprzednim procesie dotyczy skarga.
Tymczasem sam żalący w uzasadnieniu zażalenia podnosi, że SSA J. N.orzekał w
innych wcześniejszych sprawach, ale nie w poprzednim procesie toczącym w
sprawie oznaczonej odpowiednio I ACa 510/06 i I C 684/05, przed Sądami obu
instancji, w których wznowienia postępowania żalący się domaga.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art.
39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie § 6 pkt 7,
§ 13 ust. 2 pkt 2 i § § 19 i 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).