Supreme Court dismisses appeal against refusal of lawyer's fee for opinion on appeal inadmissibility.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's refusal to grant a lawyer's fee for an opinion on the inadmissibility of an appeal. The appellant argued that the regulation on legal costs should apply by analogy to this procedural stage, but the court found no legal basis for such an extension. The court reasoned that the specific provisions for appeal opinions do not cover opinions on inadmissibility, and no statutory requirement exists for lawyers to provide such opinions.
Regesto Legislator
Generato dall'IArozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu; the regulation on legal costs does not provide for a fee for an opinion on the inadmissibility of an appeal, and such an opinion is not required by any provision.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 143/11
POSTANOWIENIE
Dnia 22 marca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Iwona Koper
ze skargi pozwanej A. D.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 28 kwietnia 2010 r., w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Autorów ZAiKS
w Warszawie
przeciwko D. D., L. D. i A. D.
o ochronę praw autorskich,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 marca 2012 r.,
zażalenia pozwanej A. D.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie
z dnia 12 sierpnia 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. oddalił wniosek
pełnomocnika z urzędu pozwanej o przyznanie wynagrodzenia za opracowanie opinii
o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego o
odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu Apelacyjnego brak
było podstawy prawnej dla uwzględnienia tego wniosku pełnomocnika z urzędu
pozwanej.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie
paragrafu 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września
2002
r.
w
sprawie
opłat
za
czynności
adwokackie
oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(dalej - rozporządzenie o kosztach) w zw. z art. 29 ustawy - Prawo o adwokaturze
i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie na jego rzecz
kwoty 6642 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie
jest
nieuzasadnione.
Przepisy
rozporządzenia
o
kosztach
przewidują wprost wynagrodzenie jedynie za sporządzenie przez adwokata opinii
o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w takiej samej wysokości
jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (§ 13 ust. 4). Przepisy, których
naruszenie zarzucił skarżący nie uzasadniają zaś oceny, że § 13 ust. 4
rozporządzenia o kosztach miałby być stosowany odpowiednio w przypadku
postępowania
zażaleniowego.
rozporządzenia
o
kosztach
Nie
można
występuje
też
luka
przyjąć,
dotycząca
że
w
podstawy
przepisach
i
stawki
wynagrodzenia za sporządzenie przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia
zażalenia. Nie sposób bowiem pominąć, że dokonanie oceny o istnieniu podstaw
do wniesienia skargi kasacyjnej wymaga innego rodzaju rozważań niż ocena
istnienia podstaw do wniesienia zażalenia. Uznanie zatem, że uzasadnione jest
przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw
do wniesienia skargi kasacyjnej nie oznacza,
że
ta
sama ocena dotyczy
postępowania zażaleniowego. Wymaga jednocześnie podkreślenia, że przepisy
rozporządzenia o kosztach nie przewidują też, inaczej niż w przypadku skargi
kasacyjnej, wynagrodzenia za sporządzenie zażalenia, a jedynie wynagrodzenie
za „prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym", co stanowi istotną
różnicę w porównaniu z regulacją odnoszącą się do sporządzenia skargi
kasacyjnej. Żaden z przepisów odnoszących się do obowiązków pełnomocnika
z urzędu nie wymaga także sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia
zażalenia, w przypadku, gdy pełnomocnik z urzędu strony uważa, że wniesienie
zażalenia jest nieuzasadnione. Wystarczające jest powiadomienie o tym strony.
Brak jest zatem argumentów wspierających stanowisko, że pełnomocnikowi
z urzędu, który sporządził z własnej inicjatywy opinię o braku podstaw do
wniesienia zażalenia powinno być przyznane wynagrodzenie odpowiadające
stawce za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym.
Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw
i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.
jw