Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 143/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against refusal of lawyer's fee for opinion on appeal inadmissibility.

Numero d'incarto IV CZ 143/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's refusal to grant a lawyer's fee for an opinion on the inadmissibility of an appeal. The appellant argued that the regulation on legal costs should apply by analogy to this procedural stage, but the court found no legal basis for such an extension. The court reasoned that the specific provisions for appeal opinions do not cover opinions on inadmissibility, and no statutory requirement exists for lawyers to provide such opinions.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu; the regulation on legal costs does not provide for a fee for an opinion on the inadmissibility of an appeal, and such an opinion is not required by any provision.

Parole chiave

Generato dall'IA
legal costs regulation lawyer fee opinion appeal inadmissibility ad hoc opinion legal aid costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu
art. 29 ustawy - Prawo o adwokaturze
z art. 29 ustawy - Prawo o adwokaturze
art. 3941 § 3 k.p.c
i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 143/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 marca 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

SSN Iwona Koper

ze skargi pozwanej A. D.

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 kwietnia 2010 r., w sprawie z powództwa Stowarzyszenia Autorów ZAiKS

w Warszawie

przeciwko D. D., L. D. i A. D.

o ochronę praw autorskich,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 marca 2012 r.,

zażalenia pozwanej A. D.

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie

z dnia 12 sierpnia 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2011 r. oddalił wniosek

pełnomocnika z urzędu pozwanej o przyznanie wynagrodzenia za opracowanie opinii

o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego o

odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania. W ocenie Sądu Apelacyjnego brak

było podstawy prawnej dla uwzględnienia tego wniosku pełnomocnika z urzędu

pozwanej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie

paragrafu 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września

2002

r.

w

sprawie

opłat

za

czynności

adwokackie

oraz

ponoszenia przez Skarb Państwa kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(dalej - rozporządzenie o kosztach) w zw. z art. 29 ustawy - Prawo o adwokaturze

i wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zasądzenie na jego rzecz

kwoty 6642 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie

jest

nieuzasadnione.

Przepisy

rozporządzenia

o

kosztach

przewidują wprost wynagrodzenie jedynie za sporządzenie przez adwokata opinii

o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w takiej samej wysokości

jak za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (§ 13 ust. 4). Przepisy, których

naruszenie zarzucił skarżący nie uzasadniają zaś oceny, że § 13 ust. 4

rozporządzenia o kosztach miałby być stosowany odpowiednio w przypadku

postępowania

zażaleniowego.

rozporządzenia

o

kosztach

Nie

można

występuje

też

luka

przyjąć,

dotycząca

że

w

podstawy

przepisach

i

stawki

wynagrodzenia za sporządzenie przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia

zażalenia. Nie sposób bowiem pominąć, że dokonanie oceny o istnieniu podstaw

do wniesienia skargi kasacyjnej wymaga innego rodzaju rozważań niż ocena

istnienia podstaw do wniesienia zażalenia. Uznanie zatem, że uzasadnione jest

przyznanie adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw

do wniesienia skargi kasacyjnej nie oznacza,

że

ta

sama ocena dotyczy

postępowania zażaleniowego. Wymaga jednocześnie podkreślenia, że przepisy

rozporządzenia o kosztach nie przewidują też, inaczej niż w przypadku skargi

kasacyjnej, wynagrodzenia za sporządzenie zażalenia, a jedynie wynagrodzenie

za „prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym", co stanowi istotną

różnicę w porównaniu z regulacją odnoszącą się do sporządzenia skargi

kasacyjnej. Żaden z przepisów odnoszących się do obowiązków pełnomocnika

z urzędu nie wymaga także sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia

zażalenia, w przypadku, gdy pełnomocnik z urzędu strony uważa, że wniesienie

zażalenia jest nieuzasadnione. Wystarczające jest powiadomienie o tym strony.

Brak jest zatem argumentów wspierających stanowisko, że pełnomocnikowi

z urzędu, który sporządził z własnej inicjatywy opinię o braku podstaw do

wniesienia zażalenia powinno być przyznane wynagrodzenie odpowiadające

stawce za prowadzenie sprawy w postępowaniu zażaleniowym.

Z tych względów zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw

i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

jw