Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 141/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for failure to state the value of the subject matter required for admissibility.

Numero d'incarto IV CZ 141/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a request for retrial. The appellant argued that the case involved property rights regarding a trade name, but the court found the dispute concerned unfair competition under the Unfair Competition Act. The appeal was rejected because the appellant failed to specify the value of the subject matter, a mandatory requirement for the admissibility of appellate proceedings under the Code of Civil Procedure.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 1261 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the appellant fails to state the value of the subject matter when the admissibility of the appeal depends on this value.

Parole chiave

Generato dall'IA
admissibility of appeal value of subject matter unfair competition act code of civil procedure supreme court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3 u.z.n.k.
art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3 u.z.n.k. do zaniechania czynu nieuczciwej konkurencji
art. 394 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom
art. 1261 § 1 k.p.c.
Art. 1261 § 1 k.p.c. stanowi, że w każdym piśmie
art. 398 § 1 k.p.c.
oraz art. 3982 § 1 k.p.c., że dopuszczalność zażalenia wniesionego przez
art. 398 § 14 w zw. z art. 394 § 3 k.p.c.
oraz art. 3982 § 1 k.p.c., że dopuszczalność zażalenia wniesionego przez
art. 394 § 3 k.p.c
Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom
Art. 1261 § 1 k.p.c
uzasadnienie zażalenia. Art. 1261 § 1 k.p.c. stanowi, że w każdym piśmie
art. 3982 § 1 k.p.c
oraz art. 3982 § 1 k.p.c., że dopuszczalność zażalenia wniesionego przez
art. 3941 § 3 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 141/10

POSTANOWIENIE

Dnia 25 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący)

SSN Marian Kocon

SSN Marta Romańska (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Fabryki Okien PCV "F." M. Ś., P. B. Spółki Jawnej w M.

przeciwko J. K.

o zapłatę,

na skutek skargi pozwanej

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 stycznia 2009 r.,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 marca 2011 r.,

zażalenia pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 września 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 29 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie

pozwanej na postanowienie tego Sądu z 13 maja 2010 r. o odrzuceniu wniesionej

przez nią skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu

Apelacyjnego z 29 stycznia 2009 r., I ACa 1360/08, którym Sąd ten oddalił apelację

pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego zobowiązującego skarżącą na podstawie

art. 18 ust. 1 pkt 1 i 3 u.z.n.k. do zaniechania czynu nieuczciwej konkurencji

polegającego na posługiwaniu się nazwą „F.", w tym oznaczania tą nazwą

wytwarzanych przez nią towarów.

Odrzucenie zażalenia nastąpiło w związku z niewskazaniem przez pozwaną

wartości przedmiotu zaskarżenia, mimo wezwania jej do uzupełnienia braku

zażalenia w tym zakresie.

Pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując,

że przedmiotem sprawy jest udzielenie prawa ochronnego na używanie nazwy,

przez co jest ona sprawą o prawa majątkowe, w której nie zachodzi obowiązek

wskazywania wartości przedmiotu zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Skarga o wznowienie postępowania wniesiona została w sprawie, w której

powód domagał się zakazania pozwanej dalszego używania nazwy „F.", usunięcia

tego oznaczenia z wyprodukowanych przez nią wyrobów oraz zobowiązania

pozwanej, aby złożyła oświadczenie w celu usunięcia skutków naruszenia.

Roszczenia powoda wywodzone były z art. 18 u.z.n.k. Wbrew twierdzeniom

pozwanej, spór w sprawie nie dotyczył prawa do patentu, lecz prawidłowości

prowadzenia

konkurencji

między

przedsiębiorcami.

Zgodnie ze stanowiskiem

dominującym w orzecznictwie Sądu Najwyższego, roszczenia wymienione w tym

przepisie mają charakter majątkowy, są bowiem bezpośrednio warunkowane

ekonomicznymi

interesami

przedsiębiorców

(tak

m.in.

Sąd

Najwyższy

w

postanowieniach: z 8 marca 2007 r., III CZ 12/07, OSNC 2008, nr 2, poz. 26; z 26

września 2007 r., IV CZ 50/07, z 17 października 2008 r., I CSK 128/08, niepubl.

oraz z 3 września 2009 r., I CZ 45/09, niepubl.).

Zgodnie z art. 394 § 3 k.p.c., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom

przepisanym dla pisma procesowego oraz zawierać wskazanie zaskarżonego

postanowienia, wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe

uzasadnienie zażalenia. Art. 1261 § 1 k.p.c. stanowi, że w każdym piśmie

procesowym należy podać wartość przedmiotu sporu lub wartość przedmiotu

zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy dopuszczalność środka odwoławczego,

a przedmiotem sprawy nie jest określona kwota pieniężna.

Trafnie wywiódł Sąd Apelacyjny, z odwołaniem się do art. 394 1 § 1 pkt 2

k.p.c. oraz art. 3982 § 1 k.p.c., że dopuszczalność zażalenia wniesionego przez

pozwaną zależała od wartości przedmiotu sporu, a zatem skarżąca powinna tę

wartość wskazać we wniesionym środku zaskarżenia. Oznaczenie tej wartości było

możliwe przy uwzględnieniu kryteriów, do jakich odwołuje się ustawodawca w art.

19 i n. k.p.c. Skoro pozwana na wezwanie Sądu braku zażalenia nie uzupełniła, to

odrzucenie zażalenia znajdowało podstawę w przepisach przytoczonych przez Sąd

Apelacyjny.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 398 14 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

orzeczono jak w postanowieniu.