Supreme Court dismissed appeal on costs citing Article 102 of Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the taxpayers' appeal against the appellate court's decision on litigation costs. The taxpayers argued that the lower courts violated Article 102 of the Civil Procedure Code by ordering costs without explicit reasoning, while the state contended the costs were justified due to the taxpayer's weak claim. The court ruled that since the appellate court did not overturn the first-instance cost order, it implicitly accepted the reasoning that the taxpayer's claim was unmeritorious, making the cost order lawful.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 2, § 3 w zw. z art. 398 § 14 k.p.c.: The Supreme Court may dismiss an appeal on costs if the appellate court did not explicitly revoke the lower court's cost order, thereby implicitly upholding the reasoning that the claim was unmeritorious and costs were justified.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 137/10
POSTANOWIENIE
Dnia 7 kwietnia 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący,
sprawozdawca)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa M. M.
przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w L. i Naczelnikowi Urzędu
Skarbowego w M.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 7 kwietnia 2011 r.,
zażalenia pozwanych
na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie drugim wyroku
Sądu Apelacyjnego
z dnia 17 marca 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w L. w wyroku z dnia 17 marca 2010 r., po rozpoznaniu
apelacji powoda M. M. od wyroku Sądu Okręgowego w L. z dnia 24 listopada 2009
r. i zażalenia pozwanego Skarbu Państwa na postanowienie o kosztach
zamieszczone w tym wyroku, oddalił apelację i zażalenie oraz nie obciążył powoda
kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.
W zażaleniu na zamieszczone w wyroku Sądu Apelacyjnego postanowienie
o kosztach Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa zarzuciła naruszenie art. 102
k.p.c. samodzielnie oraz w związku z art. 361 i w związku z art. 328 § 2 k.p.c.
Powód w odpowiedzi na zażalenie wniósł o oddalenie zażalenia i o zasądzenie
kosztów.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie powództwo wniesione przez powoda i jego apelacja
zostały oddalone, przy czym Sądu obu instancji orzekły o kosztach postępowania
na podstawie art. 102 k.p.c., co pozwany Skarb Państwa zakwestionował
w odniesieniu do kosztów postępowania za II instancję. W uzasadnieniu orzeczenia
Sądu Apelacyjnego wprost nie wskazano przyczyn orzeczenia o kosztach
postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. Ponieważ jednak Sąd Apelacyjny nie
uchylił postanowienia w tej kwestii Sądu Okręgowego, więc można przyjąć,
że podzielił jego uzasadnienie, które zresztą przywołał w uzasadnieniu własnego
wyroku. Jako szczególnie uzasadnione okoliczności mające pozwolić na orzeczenie
o kosztach wskazano mianowicie na podstawy roszczenia oraz charakter
orzeczenia będącego źródłem roszczenia, które Sąd Okręgowy uznał za bardzo
ocenne. Sąd Okręgowy przyjął, że obciążenie powoda kosztami postępowania
byłoby sprzeczne z poczuciem słuszności. W tym stanie rzeczy zastosowanie przez
Sąd Apelacyjny art. 102 k.p.c. na pewno nie jest nieuzasadnione. Na marginesie
należy zresztą podkreślić, że również Sąd Najwyższy, który postanowieniem z 26
listopada 2010 r., IV CSK 383/10 odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi
kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 17 marca 2010 r., oddalił
jednocześnie wniosek pozwanego Skarbu Państwa o zasądzenie od powoda
kosztów postępowania kasacyjnego.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 394 1 § 1 pkt 2
i § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.).