Supreme Court dismisses cassation appeal for lack of reasoned request, deferring substantive review to final judgment.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the cassation appeal because the appellant failed to provide a reasoned request for its admission, a requirement under the Civil Procedure Code. Although the lower court rejected the appeal for this procedural defect, the Supreme Court clarified that the appellant's subsequent attempt to supplement the request did not cure the initial omission. Consequently, the appeal was rejected, reserving the substantive evaluation of the statutory grounds for the final judgment.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3984 § 2 k.p.c.; Art. 3989 § 1 k.p.c.: A cassation appeal must contain a reasoned request for its admission; failure to meet this formal requirement results in dismissal, while the substantive assessment of statutory grounds belongs to the Supreme Court in the final judgment.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 134/11
POSTANOWIENIE
Dnia 16 marca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Maria Szulc
w sprawie z powództwa M. K.
przeciwko G. P.
o zapłatę
oraz z powództwa wzajemnego G. P.
przeciwko M. K.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 marca 2012 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 9 sierpnia 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie
Uzasadnienie
Postanowieniem z 9 sierpnia 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę
kasacyjną pozwanej (powódki wzajemnej) od wyroku tego Sądu z 13 maja 2011 r.,
bowiem uznał, że nie sprostała ona obowiązkowi wyodrębnienia i uzasadnienia
wniosku
o
przyjęcie
skargi
kasacyjnej
do
rozpoznania.
Jako podstawę
rozstrzygnięcia Sąd Apelacyjny powołał art. 3986 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie pozwana (powódka wzajemna) zarzuciła,
że zostało ono wydane z naruszeniem art. 398 6 § 2 k.p.c. w zw. z art. 3984 § 2
k.p.c. oraz art. 3989 § 1 pkt 1, 2 i 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Trafnie Sąd Apelacyjny wskazał, że elementy konstrukcyjne skargi
kasacyjnej zostały enumeratywnie wyliczone w art. 398 4 § 1-3 k.p.c. Jednym z tych
wymagań jest zamieszczenie w skardze i uzasadnienie wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania (art. 3984 § 2 k.p.c.).
Skarga kasacyjna wniesiona przez pozwaną (powódkę wzajemną) od
wyroku z 13 maja 2011 r. nie zawierała uzasadnionego wniosku o jej przyjęcie do
rozpoznania. Na wezwanie Przewodniczącego ten brak został przez skarżącą
uzupełniony. W orzecznictwie Sądu Najwyższego kwestia powoływania się na
przesłanki wymienione w art. 3989 § 1 k.p.c. została wszechstronnie i wyczerpująco
wyjaśniona. Do orzecznictwa tego sięgnął Sąd Apelacyjny i przy wykorzystaniu
wypracowanych w nim poglądów ocenił zarówno wniosek o przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania, jak i jego uzasadnienie. Zakres, w jakim Sąd
Apelacyjny zbadał wniosek skarżącej o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
oraz jego uzasadnienie pod kątem spełniania wymagań określonych w art. 398 4 § 2
k.p.c. wykracza jednak poza ocenę, czy w tej części skarga kasacyjna spełnia
wymagania formalne. Skarżąca we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania odwołuje się do przesłanek ustawowych (używa pojęć z art. 3989 § 1
k.p.c.), a pogłębiona ocena sposobu umotywowania tych przesłanek należy
do Sądu Najwyższego w ramach instytucji przedsądu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 398 15 § 1 zdanie pierwsze
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu.