Supreme Court dismisses appeal stating no duty to re-notify lawyer appointed under Art. 117 § 1 k.p.c. sentence 5.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a motion for retrial. The appellant argued that the new lawyer appointed by the Bar Council was not properly notified of the hearing date, violating procedural time limits. The court held that the appointment of a substitute lawyer under Article 117 § 1 sentence 5 of the Code of Civil Procedure does not create a new mandate requiring separate notification, as the earlier valid service to the original lawyer sufficed.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 117 § 1 zdanie piąte k.p.c.; Art. 149 § 2 k.p.c.; The court is not obliged to re-notify a lawyer appointed as a substitute under Art. 117 § 1 sentence 5 of the Code of Civil Procedure if the original party was validly notified.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Postanowienie z dnia 5 kwietnia 2001 r., IV CZ 134/00
Sąd nie ma obowiązku ponownego doręczania zawiadomienia o
rozprawie pełnomocnikowi strony wyznaczonemu na podstawie art. 117 § 1
zdanie piąte k.p.c.
Przewodniczący Sędzia SN Filomena Barczewska
Sędziowie SN: Bronisław Czech, Tadeusz Domińczyk (sprawozdawca)
Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Tadeusza G. przeciwko
Przedsiębiorstwu Państwowemu Totalizator Sportowy w W., Oddziałowi w B. o
zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 5
kwietnia 2001 r. zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w
Gdańsku z dnia 26 września 2000 r.
oddalił zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę Tadeusza G. o
wznowienie postępowania ze wskazaniem na następujące okoliczności faktyczne i
prawne.
Wyrokiem z dnia 2 września 1996 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił
powództwo Tadeusza G. o zasądzenie od Przedsiębiorstwa Państwowego
Totalizator Sportowy kwoty 421 183,30 zł. W apelacji powód domagał się zwolnienia
od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Sąd Okręgowy wniosek
ten uwzględnił. W konsekwencji, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w B.
wyznaczył powodowi adwokata w osobie Małgorzaty N.-B. i w tym stanie rzeczy
sprawa została przekazana z apelacją Sądowi Apelacyjnemu, a ten skierował ją na
rozprawę w dniu 24 stycznia 1999 r. O terminie rozprawy powiadomiona została
adwokat Małgorzata N.-B., która pismem z dnia 23 grudnia 1996 r. zwróciła się o
wyznaczenie powodowi adwokata z listy Okręgowej Rady Adwokackiej w G.
Pismem z dnia 16 stycznia 1997 r. Okręgowa Rada Adwokacka powiadomiła Sąd
Apelacyjny o ustanowieniu pełnomocnika w osobie Haliny C., a ten pismem z dnia
17 stycznia powiadomił ją o terminie rozprawy, przy czym do adresata pismo dotarło
w dniu 21 stycznia 1997 r.
Sąd przeprowadził rozprawę apelacyjną pod nieobecność stron, stwierdziwszy
prawidłowości doręczenia zawiadomień, a po zamknięciu rozprawy ogłosił wyrok,
którym apelację powoda oddalił.
Wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie
uzasadnienia wyroku, przedstawiony już po zwrocie akt Sądowi Okręgowemu, tj. po
dniu 27 marca 1997 r., Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 28
października 1997 r.
W skardze o wznowienie postępowania powód zarzucił, że został pozbawiony
możności działania w sprawie, ponieważ o terminie rozprawy nie został
powiadomiony, a zawiadomienie pełnomocnika nastąpiło z uchybieniem
wymaganemu siedmiodniowemu terminowi, gdyż dokonane zostało na trzy dni
przed rozprawą.
Postanowieniem z dnia 10 grudnia 1997 r. Sąd Apelacyjny skargę odrzucił,
przyjmując, że została złożona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 k.p.c.
W wyniku kasacji powoda postanowienie to zostało przez Sąd Najwyższy uchylone,
a sprawa przekazana Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania ze
wskazaniem, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od
dnia dowiedzenia się o treści wyroku, a nie od dnia, w którym strona mogła powziąć
wiadomość o jego treści. Skoro zatem skarga została wniesiona w terminie, to
przedmiotem badania Sądu było istnienie ustawowej podstawy wznowienia. Tej Sąd
Apelacyjny się nie dopatrzył, przyjmując, że zawiadomienie o terminie rozprawy
przeznaczone dla adwokata Małgorzaty N.-B. doręczone zostało z właściwym
wyprzedzeniem (18 grudnia 1996 r.), zaś dla adwokata Haliny C. wprawdzie w
terminie krótszym niż siedmiodniowy, ale w warunkach usprawiedliwionych
pilnością.
W zażaleniu powód zarzuciła naruszenie art. 411 k.p.c. przez błędne przyjęcie,
że w sprawie brak jest ustawowej podstawy wznowienia oraz art. 149 § 2 k.p.c. w
związku z art. 214 i 401 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, iż pełnomocnik powoda został
prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, w związku z czym strona nie była
pozbawiona możliwości działania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie jest uzasadnione. Ustanowienie dla strony zwolnionej od
kosztów sądowych adwokata (radcy prawnego) z urzędu pozostaje bez wpływu na
ocenę dotychczas podejmowanych czynności procesowych w sprawie. Jak to
wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 26 listopada 1975 r., III PR 117/75
(OSNCP 1976, nr 7-8, poz. 177), złożenie wniosku w tej mierze nie przerywa ani nie
niweczy w inny sposób już rozpoczętego biegu terminu do wniesienia środka
odwoławczego. Żaden też przepis nie wymaga od sądu – po ustanowieniu
adwokata (radcy prawnego) – ponownego doręczenia temu adwokatowi (radcy
prawnemu) odpisów zaskarżalnych orzeczeń, jeżeli wcześniejsze doręczenie
orzeczenia samej stronie było skuteczne. Uwagi te zachowują w pełni aktualność
także w sytuacji, gdy właściwa rada adwokacka lub okręgowa izba radców
prawnych wyznacza innego adwokata lub radcę prawnego na podstawie art. 117
§ 1 zdanie piąte k.p.c. Takie wyznaczenie, uzasadnione potrzebą podjęcia
czynności poza siedzibą sądu orzekającego, odbywa się bez udziału sądu i jest
następstwem – na wniosek ustanowionego adwokata (radcy prawnego) –
współdziałania właściwych jednostek korporacyjnych. Ma zatem charakter
zastępstwa procesowego, a nie ustanowienia nowego pełnomocnika w miejsce
dotychczasowego. W konsekwencji Sąd Apelacyjny nie był zobligowany do
powiadomienia o terminie rozprawy wskazanego w piśmie Okręgowej Rady
Adwokackiej w G. z dnia 16 stycznia 1997 r. wyznaczonego pełnomocnika, wobec
skutecznego wcześniejszego doręczenia zawiadomienia o tej rozprawie
ustanowionemu pełnomocnikowi.
W świetle tych uwag nie może być mowy o naruszeniu art. 149 § 2 k.p.c.,
skoro we wskazanych okolicznościach faktycznych terminów w tym przepisie
określonych nie można wiązać z doręczeniem zawiadomienia o terminie rozprawy
pełnomocnikowi wyznaczonemu na podstawie art. 117 § 1 zdanie 5 k.p.c. Ponieważ
skutki procesowe wywołuje zawiadomienie o terminie rozprawy doręczone
ustanowionemu pełnomocnikowi powoda w dniu 18 grudnia 1996 r., trafnie Sąd
Apelacyjny przyjął, jakkolwiek częściowo z odmienną motywacją, że powód nie był
pozbawiony możliwości działania, oraz że w sprawie nie zachodzi ustawowa
podstawa wznowienia z art. 401 § 2 k.p.c.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 393-18 § 2, 397 § 1 i 2
oraz art. 385 k.p.c.).