Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 134/00 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal stating no duty to re-notify lawyer appointed under Art. 117 § 1 k.p.c. sentence 5.

Numero d'incarto IV CZ 134/00
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision to reject a motion for retrial. The appellant argued that the new lawyer appointed by the Bar Council was not properly notified of the hearing date, violating procedural time limits. The court held that the appointment of a substitute lawyer under Article 117 § 1 sentence 5 of the Code of Civil Procedure does not create a new mandate requiring separate notification, as the earlier valid service to the original lawyer sufficed.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 117 § 1 zdanie piąte k.p.c.; Art. 149 § 2 k.p.c.; The court is not obliged to re-notify a lawyer appointed as a substitute under Art. 117 § 1 sentence 5 of the Code of Civil Procedure if the original party was validly notified.

Parole chiave

Generato dall'IA
substitute lawyer appointment re-notification duty procedural time limits Code of Civil Procedure service of process motion for retrial legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 117 § 1 zdanie piąte k.p.c.
rozprawie pełnomocnikowi strony wyznaczonemu na podstawie art. 117 § 1
Art. 149 § 2 k.p.c.
że w sprawie brak jest ustawowej podstawy wznowienia oraz art. 149 § 2 k.p.c. w
Art. 401 § 2 k.p.c.
podstawa wznowienia z art. 401 § 2 k.p.c.
Art. 411 k.p.c.
W zażaleniu powód zarzuciła naruszenie art. 411 k.p.c. przez błędne przyjęcie,
Art. 393-18 § 2, 397 § 1 i 2 oraz art. 385 k.p.c.
Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 393-18 § 2, 397 § 1 i 2
art. 407 k.p.c
przyjmując, że została złożona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 k.p.c.
art. 411 k.p.c
W zażaleniu powód zarzuciła naruszenie art. 411 k.p.c.
art. 149 § 2 k.p.c
że w sprawie brak jest ustawowej podstawy wznowienia oraz art. 149 § 2 k.p.c.
art. 401 § 2 k.p.c
podstawa wznowienia z art. 401 § 2 k.p.c.
art. 385 k.p.c

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 26 listopada 1975 r., III PR 117/75

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Postanowienie z dnia 5 kwietnia 2001 r., IV CZ 134/00

Sąd nie ma obowiązku ponownego doręczania zawiadomienia o

rozprawie pełnomocnikowi strony wyznaczonemu na podstawie art. 117 § 1

zdanie piąte k.p.c.

Przewodniczący Sędzia SN Filomena Barczewska

Sędziowie SN: Bronisław Czech, Tadeusz Domińczyk (sprawozdawca)

Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Tadeusza G. przeciwko

Przedsiębiorstwu Państwowemu Totalizator Sportowy w W., Oddziałowi w B. o

zapłatę, po rozpoznaniu w Izbie Cywilnej na posiedzeniu niejawnym w dniu 5

kwietnia 2001 r. zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego w

Gdańsku z dnia 26 września 2000 r.

oddalił zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę Tadeusza G. o

wznowienie postępowania ze wskazaniem na następujące okoliczności faktyczne i

prawne.

Wyrokiem z dnia 2 września 1996 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy oddalił

powództwo Tadeusza G. o zasądzenie od Przedsiębiorstwa Państwowego

Totalizator Sportowy kwoty 421 183,30 zł. W apelacji powód domagał się zwolnienia

od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Sąd Okręgowy wniosek

ten uwzględnił. W konsekwencji, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w B.

wyznaczył powodowi adwokata w osobie Małgorzaty N.-B. i w tym stanie rzeczy

sprawa została przekazana z apelacją Sądowi Apelacyjnemu, a ten skierował ją na

rozprawę w dniu 24 stycznia 1999 r. O terminie rozprawy powiadomiona została

adwokat Małgorzata N.-B., która pismem z dnia 23 grudnia 1996 r. zwróciła się o

wyznaczenie powodowi adwokata z listy Okręgowej Rady Adwokackiej w G.

Pismem z dnia 16 stycznia 1997 r. Okręgowa Rada Adwokacka powiadomiła Sąd

Apelacyjny o ustanowieniu pełnomocnika w osobie Haliny C., a ten pismem z dnia

17 stycznia powiadomił ją o terminie rozprawy, przy czym do adresata pismo dotarło

w dniu 21 stycznia 1997 r.

Sąd przeprowadził rozprawę apelacyjną pod nieobecność stron, stwierdziwszy

prawidłowości doręczenia zawiadomień, a po zamknięciu rozprawy ogłosił wyrok,

którym apelację powoda oddalił.

Wniosek powoda o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie

uzasadnienia wyroku, przedstawiony już po zwrocie akt Sądowi Okręgowemu, tj. po

dniu 27 marca 1997 r., Sąd Apelacyjny oddalił postanowieniem z dnia 28

października 1997 r.

W skardze o wznowienie postępowania powód zarzucił, że został pozbawiony

możności działania w sprawie, ponieważ o terminie rozprawy nie został

powiadomiony, a zawiadomienie pełnomocnika nastąpiło z uchybieniem

wymaganemu siedmiodniowemu terminowi, gdyż dokonane zostało na trzy dni

przed rozprawą.

Postanowieniem z dnia 10 grudnia 1997 r. Sąd Apelacyjny skargę odrzucił,

przyjmując, że została złożona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 k.p.c.

W wyniku kasacji powoda postanowienie to zostało przez Sąd Najwyższy uchylone,

a sprawa przekazana Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania ze

wskazaniem, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od

dnia dowiedzenia się o treści wyroku, a nie od dnia, w którym strona mogła powziąć

wiadomość o jego treści. Skoro zatem skarga została wniesiona w terminie, to

przedmiotem badania Sądu było istnienie ustawowej podstawy wznowienia. Tej Sąd

Apelacyjny się nie dopatrzył, przyjmując, że zawiadomienie o terminie rozprawy

przeznaczone dla adwokata Małgorzaty N.-B. doręczone zostało z właściwym

wyprzedzeniem (18 grudnia 1996 r.), zaś dla adwokata Haliny C. wprawdzie w

terminie krótszym niż siedmiodniowy, ale w warunkach usprawiedliwionych

pilnością.

W zażaleniu powód zarzuciła naruszenie art. 411 k.p.c. przez błędne przyjęcie,

że w sprawie brak jest ustawowej podstawy wznowienia oraz art. 149 § 2 k.p.c. w

związku z art. 214 i 401 § 2 k.p.c. przez przyjęcie, iż pełnomocnik powoda został

prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy, w związku z czym strona nie była

pozbawiona możliwości działania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione. Ustanowienie dla strony zwolnionej od

kosztów sądowych adwokata (radcy prawnego) z urzędu pozostaje bez wpływu na

ocenę dotychczas podejmowanych czynności procesowych w sprawie. Jak to

wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 26 listopada 1975 r., III PR 117/75

(OSNCP 1976, nr 7-8, poz. 177), złożenie wniosku w tej mierze nie przerywa ani nie

niweczy w inny sposób już rozpoczętego biegu terminu do wniesienia środka

odwoławczego. Żaden też przepis nie wymaga od sądu – po ustanowieniu

adwokata (radcy prawnego) – ponownego doręczenia temu adwokatowi (radcy

prawnemu) odpisów zaskarżalnych orzeczeń, jeżeli wcześniejsze doręczenie

orzeczenia samej stronie było skuteczne. Uwagi te zachowują w pełni aktualność

także w sytuacji, gdy właściwa rada adwokacka lub okręgowa izba radców

prawnych wyznacza innego adwokata lub radcę prawnego na podstawie art. 117

§ 1 zdanie piąte k.p.c. Takie wyznaczenie, uzasadnione potrzebą podjęcia

czynności poza siedzibą sądu orzekającego, odbywa się bez udziału sądu i jest

następstwem – na wniosek ustanowionego adwokata (radcy prawnego) –

współdziałania właściwych jednostek korporacyjnych. Ma zatem charakter

zastępstwa procesowego, a nie ustanowienia nowego pełnomocnika w miejsce

dotychczasowego. W konsekwencji Sąd Apelacyjny nie był zobligowany do

powiadomienia o terminie rozprawy wskazanego w piśmie Okręgowej Rady

Adwokackiej w G. z dnia 16 stycznia 1997 r. wyznaczonego pełnomocnika, wobec

skutecznego wcześniejszego doręczenia zawiadomienia o tej rozprawie

ustanowionemu pełnomocnikowi.

W świetle tych uwag nie może być mowy o naruszeniu art. 149 § 2 k.p.c.,

skoro we wskazanych okolicznościach faktycznych terminów w tym przepisie

określonych nie można wiązać z doręczeniem zawiadomienia o terminie rozprawy

pełnomocnikowi wyznaczonemu na podstawie art. 117 § 1 zdanie 5 k.p.c. Ponieważ

skutki procesowe wywołuje zawiadomienie o terminie rozprawy doręczone

ustanowionemu pełnomocnikowi powoda w dniu 18 grudnia 1996 r., trafnie Sąd

Apelacyjny przyjął, jakkolwiek częściowo z odmienną motywacją, że powód nie był

pozbawiony możliwości działania, oraz że w sprawie nie zachodzi ustawowa

podstawa wznowienia z art. 401 § 2 k.p.c.

Z tych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 393-18 § 2, 397 § 1 i 2

oraz art. 385 k.p.c.).