Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 133/11 Generato dall'IA

Supreme Court quashes appeal decision on costs due to inability to separate first-instance from appeal costs.

Numero d'incarto IV CZ 133/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court quashed the District Court's order regarding litigation costs, remanding the case for a new decision. The District Court awarded a lump sum covering both first-instance and appeal costs without itemizing the specific amounts for each stage. Because the appellant challenged the first-instance cost allocation, the court could not determine which portion of the total sum was legally contestable under the Civil Procedure Code.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.: An appeal against a second-instance court's decision on costs is admissible only regarding costs adjudicated for the first time; if the second-instance judgment combines first-instance and appeal costs without distinction, the appeal is inadmissible in part and the decision must be quashed.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs allocation first instance costs appeal costs separation inadmissible appeal Civil Procedure Code costs remand itemized costs

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego
Art. 373 w zw. z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.
(art. 373 w związku z art.
Art. 398 § 15 zd. 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze
Art. 108 § 2 w zw. z art. 398 § 21 i 3941 § 3 k.p.c.
– art. 108 § 2 w związku z art.
art. 99 k.p.c
związku z art. 99 k.p.c.
art. 391 § 1 k.p.c
w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2010 r., IV CZ 60/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 140/10
postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2011 r., II CZ 192/10

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 133/11

POSTANOWIENIE

Dnia 22 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Irena Gromska-Szuster

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa P. K.

przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 lutego 2012 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 30 czerwca 2011 r.,

uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje

sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,

pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa P. K. przeciwko

Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu o zapłatę kwoty 45 000 zł z

odsetkami, wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. oddalił powództwo i zasądził od

powoda na rzecz pozwanego kwotę 3 517 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W

uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach procesu powołał się na art. 98 § 1 w

związku z art. 99 k.p.c. i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia

28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia

przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

Na skutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 30 czerwca

2011 r. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że zasądził od pozwanego

na rzecz powoda kwotę 45 000 zł z ustawowymi odsetkami: od kwoty 3 000 zł od

dnia 13 czerwca 2009 r., a od kwoty 42 000 zł od dnia 8 kwietnia 2010 r. - do dnia

zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części, zasądził od pozwanego na rzecz

powoda kwotę 8 872,62 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje i

nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2 100 zł tytułem

brakującej części opłaty od pozwu.

Sąd Okręgowy stwierdził, że o kosztach procesu za obie instancje orzekł

w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania określoną w art. 98

w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz że nakazał pobrać od pozwanego na rzecz

Skarbu Państwa brakującą część opłaty od pozwu.

W zażaleniu na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu

pozwany zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 98 w związku z art. 391 § 1

k.p.c. przez błędne obliczenie kwoty należnych powodowi kosztów. Podniósł,

że koszty procesu za obie instancje nie powinny przekraczać kwoty 8 167 zł,

obejmującej koszty w postępowaniu w pierwszej instancji (3 517 zł), koszty

zastępstwa w postępowaniu apelacyjnym (2 400 zł) oraz opłatę od apelacji (2 250

zł). W konkluzji żalący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez

zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda z tytułu kosztów procesu – zamiast

kwoty 8 872,62 zł – kwoty 8 167 zł oraz kosztów postępowania zażaleniowego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego

przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które

nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W przepisie tym

chodzi o postanowienie co do kosztów procesu, o których sąd drugiej instancji

rozstrzygał po raz pierwszy. Zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji sąd drugiej

instancji orzeka także o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego, lecz nie

orzeka o nich po raz pierwszy. Z tej przyczyny na zawarte w wyroku sądu drugiej

instancji postanowienie co do kosztów postępowania przed sądem pierwszej

instancji zażalenie nie przysługuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia

16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10,

nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, nie publ., z dnia 24 września

2010 r., IV CZ 60/10, nie publ., z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 140/10, nie publ.

i z dnia 26 stycznia 2011 r., II CZ 192/10, nie publ.).

W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz

powoda kwotę 8 872,62 zł „tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje”.

W uzasadnieniu nie sporządził zestawienia kosztów obejmującego poszczególne

pozycje składające się na zasądzoną kwotę 8 872,62 zł. W konsekwencji

nie wiadomo,

jaką

część

tej

kwoty

stanowiły

koszty

postępowania

pierwszoinstancyjnego. Ustalenie to jest istotne, ponieważ wniesione zażalenie

w części dotyczącej rozstrzygnięcia o

kosztach procesu w postępowaniu

pierwszoinstancyjnym – jako niedopuszczalne – powinno podlegać odrzuceniu

(art. 373 w związku z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.). Przedmiotem rozpoznania

mogło być jedynie zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania

apelacyjnego.

Wobec

niemożności

rozróżnienia

kosztów

postępowania

pierwszoinstancyjnego i apelacyjnego objętych łączną kwotą 8 872,63 zł, konieczne

stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w odnośnym

zakresie do ponownego rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze

w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego

– art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.