Supreme Court quashes appeal decision on costs due to inability to separate first-instance from appeal costs.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court quashed the District Court's order regarding litigation costs, remanding the case for a new decision. The District Court awarded a lump sum covering both first-instance and appeal costs without itemizing the specific amounts for each stage. Because the appellant challenged the first-instance cost allocation, the court could not determine which portion of the total sum was legally contestable under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.: An appeal against a second-instance court's decision on costs is admissible only regarding costs adjudicated for the first time; if the second-instance judgment combines first-instance and appeal costs without distinction, the appeal is inadmissible in part and the decision must be quashed.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 133/11
POSTANOWIENIE
Dnia 22 lutego 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
SSN Irena Gromska-Szuster
SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa P. K.
przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 lutego 2012 r.,
zażalenia strony pozwanej
na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie trzecim wyroku
Sądu Okręgowego
z dnia 30 czerwca 2011 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie przekazuje
sprawę Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania,
pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
Sąd Rejonowy, po rozpoznaniu sprawy z powództwa P. K. przeciwko
Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu o zapłatę kwoty 45 000 zł z
odsetkami, wyrokiem z dnia 30 marca 2011 r. oddalił powództwo i zasądził od
powoda na rzecz pozwanego kwotę 3 517 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W
uzasadnieniu rozstrzygnięcia o kosztach procesu powołał się na art. 98 § 1 w
związku z art. 99 k.p.c. i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
(Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Na skutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 30 czerwca
2011 r. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że zasądził od pozwanego
na rzecz powoda kwotę 45 000 zł z ustawowymi odsetkami: od kwoty 3 000 zł od
dnia 13 czerwca 2009 r., a od kwoty 42 000 zł od dnia 8 kwietnia 2010 r. - do dnia
zapłaty, oddalił powództwo w pozostałej części, zasądził od pozwanego na rzecz
powoda kwotę 8 872,62 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje i
nakazał pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 2 100 zł tytułem
brakującej części opłaty od pozwu.
Sąd Okręgowy stwierdził, że o kosztach procesu za obie instancje orzekł
w oparciu o zasadę odpowiedzialności za wynik postępowania określoną w art. 98
w związku z art. 391 § 1 k.p.c. oraz że nakazał pobrać od pozwanego na rzecz
Skarbu Państwa brakującą część opłaty od pozwu.
W zażaleniu na zawarte w tym wyroku postanowienie o kosztach procesu
pozwany zarzucił Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 98 w związku z art. 391 § 1
k.p.c. przez błędne obliczenie kwoty należnych powodowi kosztów. Podniósł,
że koszty procesu za obie instancje nie powinny przekraczać kwoty 8 167 zł,
obejmującej koszty w postępowaniu w pierwszej instancji (3 517 zł), koszty
zastępstwa w postępowaniu apelacyjnym (2 400 zł) oraz opłatę od apelacji (2 250
zł). W konkluzji żalący wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia przez
zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda z tytułu kosztów procesu – zamiast
kwoty 8 872,62 zł – kwoty 8 167 zł oraz kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego
przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które
nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji. W przepisie tym
chodzi o postanowienie co do kosztów procesu, o których sąd drugiej instancji
rozstrzygał po raz pierwszy. Zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji sąd drugiej
instancji orzeka także o kosztach postępowania pierwszoinstancyjnego, lecz nie
orzeka o nich po raz pierwszy. Z tej przyczyny na zawarte w wyroku sądu drugiej
instancji postanowienie co do kosztów postępowania przed sądem pierwszej
instancji zażalenie nie przysługuje (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia
16 czerwca 2010 r., I CZ 30/10, nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 7/10,
nie publ., z dnia 23 czerwca 2010 r., II CZ 45/10, nie publ., z dnia 24 września
2010 r., IV CZ 60/10, nie publ., z dnia 15 grudnia 2010 r., II CZ 140/10, nie publ.
i z dnia 26 stycznia 2011 r., II CZ 192/10, nie publ.).
W niniejszej sprawie Sąd Okręgowy zasądził od pozwanego na rzecz
powoda kwotę 8 872,62 zł „tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje”.
W uzasadnieniu nie sporządził zestawienia kosztów obejmującego poszczególne
pozycje składające się na zasądzoną kwotę 8 872,62 zł. W konsekwencji
nie wiadomo,
jaką
część
tej
kwoty
stanowiły
koszty
postępowania
pierwszoinstancyjnego. Ustalenie to jest istotne, ponieważ wniesione zażalenie
w części dotyczącej rozstrzygnięcia o
kosztach procesu w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym – jako niedopuszczalne – powinno podlegać odrzuceniu
(art. 373 w związku z art. 370, 397 § 2 i 3941 § 3 k.p.c.). Przedmiotem rozpoznania
mogło być jedynie zażalenie w części dotyczącej kosztów postępowania
apelacyjnego.
Wobec
niemożności
rozróżnienia
kosztów
postępowania
pierwszoinstancyjnego i apelacyjnego objętych łączną kwotą 8 872,63 zł, konieczne
stało się uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w odnośnym
zakresie do ponownego rozpoznania.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., a w zakresie kosztów postępowania zażaleniowego
– art. 108 § 2 w związku z art. 39821 i 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.