Supreme Court dismisses appeal for retrial as grounds were not met and evidence was properly evaluated.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, rejecting the claim that the lower court failed to apply the law correctly. The appellant argued that procedural errors regarding service of documents and the assessment of evidence warranted a new trial. The court held that the lower court's findings were supported by documentary evidence and witness testimony, and the appellant failed to prove the legal prerequisites for a retrial were met.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401-404 k.p.c.; Art. 139 § 1 k.p.c.; Art. 233 § 1 k.p.c.: A claim for retrial must be substantiated by specific statutory grounds; if the claim's reasoning shows the grounds do not exist, the claim is inadmissible. Service by substitute delivery creates a legal fiction of receipt upon expiration of the seven-day period unless proven otherwise by high probability evidence.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IADecisioni correlate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 132/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 lipca 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca)SSN Władysław PawlakSSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie ze skargi pozwanej C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 9 lutego 2015 r., sygn. akt V ACa (…) w sprawie z powództwa R.C. przeciwko C. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w G. i Gminie Miasta T. o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2017 r.,zażalenia pozwanej C. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego w (…)z dnia 25 maja 2016 r., sygn. akt V ACa (…), oddala zażalenie i przyznaje radcy prawnemu B.J. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w (…) postanowieniem z dnia 25 maja 2016 r. odrzucił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 28 stycznia 2015 r. jako nieopartą na ustawowej podstawie wznowienia.W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401 - 404 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi.
Taka skarga, w rzeczywistości nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia i podlega odrzuceniu (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNP2001, nr 4, poz. 133).Artykuł 401 pkt 2 k.p.c. uzależnia dopuszczalność wznowienia od występowania związku pomiędzy naruszeniem przepisów prawa, a pozbawieniem strony możności działania, jako przesłanki wznowienia. Strona zostaje pozbawiona możności działania tylko wtedy, gdy znalazła się w takiej sytuacji, która uniemożliwia, a nie tylko utrudniła lub ograniczyła popieranie przed sądem dochodzonych żądań (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/00, OSNP 2001, nr 4, poz. 133).
Taka zaś sytuacja w sprawie nie miała miejsca.Art. 139 § 1 i 2 k.p.c. przewiduje tzw. doręczenie zastępcze, które wchodzi w grę wtedy, gdy zaistnieje niemożność doręczenia według sposobów wskazanych w artykułach poprzedzających kodeksu postępowania cywilnego. W takim wypadku przesyłkę należy złożyć w urzędzie pocztowym lub lokalu organu gminy, pozostawiając na drzwiach adresata lub w skrzynce listowej zawiadomienie gdzie i kiedy pismo pozostawiono, wraz z pouczeniem, że należy je odebrać w terminie siedmiu dni od dnia umieszczenia zawiadomienia.
W przypadku bezskutecznego upływu tego terminu, czynność zawiadomienia należy powtórzyć.Art. 139 § 1 k.p.c. pozwala więc na uznanie przesyłki sądowej za doręczoną, mimo że odbiorca jej nie otrzymał. Datą doręczenia przesyłki - w sposób określony w art. 139 § 1 k.p.c. - jest data, w której upłynął termin do odbioru złożonej przesyłki w oddawczej placówce pocztowej, jeżeli przed upływem tego terminu adresat nie zgłosił się po jej odbiór (por np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 6 lipca 2000 r., V CKN 1159/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 12).
Jest to wprawdzie tylko postać fikcji prawnej doręczenia, ale fikcji pociągającej za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie przewidziane w powołanych przepisach - jak to wyjaśnił Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 4 września 1970 r., I PZ 53/70 (OSNCP 1971, nr 6, poz. 100) - oparte jest na domniemaniu, że pismo sądowe dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Obalenie tego domniemania jest oczywiście możliwe, niemniej jednak tylko takimi środkami dowodowymi, które stwarzałyby pewność, bądź choćby wysokie prawdopodobieństwo, że adresat nie powziął wiadomości o miejscu złożenia przesyłki.Skarżąca nie zdołała wykazać swojego twierdzenia o braku prawidłowego dwukrotnego awizowania spornej przesyłki.
Ustalenie w tej materii Sądu Apelacyjnego w (…) ma oparcie w dowodzie z dokumentu, tj. w prawidłowych adnotacjach doręczyciela o dwukrotnym awizowaniu przesyłki z zawiadomieniem o terminie rozprawy apelacyjnej, ale także w przesłuchaniu w charakterze świadka doręczyciela M.M.. Ocena dowodów zgodnie z zasadą bezpośredniości przynależy do sądu, który dowody przeprowadza. Brak podstaw do oceny, jakoby Sąd Apelacyjny dokonał kwestionowanego w zażaleniu ustalenia z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.).Odpowiedź P., na reklamację C. sp. z o.o. w G. zawarta w piśmie z dnia 13 maja 2015 r., wbrew stanowisku skarżącej, nie stanowi uznania reklamacji.
Okoliczność podniesiona w niepodpisanym zażaleniu osobiście sporządzonym przez prezesa R.S. dotycząca jego rozwodu z E.S. też nie podważa oceny dokonanej przez Sąd Apelacyjny, jeśli wziąć pod uwagę, że ich małżeństwo zostało rozwiązane wiele lat wcześniej, bo w 2007 r., a więc była żona nie mogła być uznana za domownika w rozumieniu przepisów o doręczeniach.W świetle wiec dokonanego, niepodważonego skuteczne ustalenia, brak podstaw do oceny, aby działanie Sądu Apelacyjnego w sprawie naruszało przepisy postępowania.
Na marginesie można zauważyć, że skarżąca spółka miała możliwość wnieść skargą kasacyjną, skoro postanowieniem z dnia 20 maja 2015 r. został jej przywrócony termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego i z możliwości tej nie skorzystała.Z tych względów zażalenie podlega oddaleniu (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).aj