Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with formal submission copy requirements under Civil Procedure Code.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's decision rejecting a complaint due to insufficient copies submitted. The appellant argued that one copy was lost and provided invoices and a declaration as proof, but the court relied on the court registry's official record showing only three copies were received. The court held that official court records constitute conclusive evidence of procedural defects, and private documents cannot override the administrative fact of non-compliance with statutory submission rules.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.: The official court record of submitted documents constitutes conclusive evidence of procedural compliance, and private evidence cannot override the administrative fact of non-compliance with statutory submission requirements.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 131/10
POSTANOWIENIE
Dnia 17 marca 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz
SSN Antoni Górski (sprawozdawca)
w sprawie ze skargi powoda
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Apelacyjnego
z dnia 18 sierpnia 2008 r.,
w sprawie z powództwa J. Ł.
przeciwko T. S., T.S. i J. P.
o ochronę dóbr osobistych i zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 marca 2011 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 7 września 2010 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 7 września 2010 r. Sąd Apelacyjny odrzucił
skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Apelacyjnego z
18 sierpnia 2008 r. z powodu nieuzupełnienia w terminie jej braku formalnego w
postaci przedłożenia odpowiedniej liczby odpisów. Wykonując wezwanie Sądu,
skarżący przesłał bowiem jedynie trzy odpisy pisma, w miejsce wymaganych
czterech. W zażaleniu na to postanowienie z 21 września 2010 r. skarżący wniósł
o jego uchylenie, stwierdzając, że przesłał do Sądu Apelacyjnego odpowiednią
liczbę odpisów, zaś jeden egzemplarz pisma najprawdopodobniej zaginął w czasie
prac kancelaryjnych. Na dowód tej okoliczności przedstawił fakturę VAT z punktu
usług kserograficznych, rachunek za wysłanie przesyłki oraz swoje oświadczenie
opisujące okoliczności wykonania kopii skargi oraz ich przesłania. Z uwagi na to
skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie skargi o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Jak wynika z akt sprawy, 26 sierpnia 2010 r. do Sądu Apelacyjnego wpłynęło
pismo przewodnie skarżącego, z dołączonymi do niego trzema odpisami skargi o
stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Liczba i rodzaj
załączników zostały stwierdzone w prezentacie na piśmie przewodnim (k. 65).
Urzędowe potwierdzenie tego faktu przez pracowników biura podawczego Sądu
stanowi w tym wypadku w pełni przekonujący dowód niewłaściwego wypełnienia
przez skarżącego obowiązku uzupełnienia braków formalnych skargi. Okoliczności
wskazane w uzasadnieniu zażalenia oraz powołane na ich poparcie
dokumenty
nie mogą stanowić miarodajnej podstawy dla zakwestionowania urzędowego wpisu
w aktach sądowych.
Z uwagi na to, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.
orzeczono jak na wstępie.