Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 13/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed deadline and improper service to lawyer.

Numero d'incarto IV CZ 13/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling that the appeal was filed after the statutory deadline. The appellant argued that service of the lower court's decision was improper because it was delivered to their lawyer rather than personally, and that they were not informed of the appeal procedure. The court held that service to a validly appointed process agent is legally sufficient and that the appeal period expired before the filing date.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 91 k.p.c.; Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 357 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 2, 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: Service of court decisions to a process agent is valid and sufficient; appeals filed after the calculated deadline are inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
service of process process agent statutory deadline appeal for retrial inadmissible appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 91 k.p.c.
Zgodnie z art. 91 k.p.c.,
Art. 133 § 3 k.p.c.
sprawie przez pełnomocnika procesowego, doręczeń dokonuje się tej osobie (art. 133 §
Art. 357 § 2 k.p.c.
i art. 357 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że doręczenie odpisu
Art. 394 § 2 k.p.c.
służyło zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.).
Art. 3941 § 2, 3 k.p.c.
służyło zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.).
Art. 398 § 14 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw.
art. 91 pkt 1 k.p.c
art. 91 pkt 1 k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że doręczenie odpisu
art. 357 § 2 k.p.c
art. 91 pkt 1 k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że doręczenie odpisu
art. 91 k.p.c
Zgodnie z art. 91 k.p.c.,
art. 133 § 3 k.p.c
sprawie przez pełnomocnika procesowego, doręczeń dokonuje się tej osobie (art. 133 §

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 13/10

POSTANOWIENIE

Dnia 16 kwietnia 2010 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Józef Frąckowiak

ze skargi uczestnika postępowania

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…),

w sprawie z wniosku J. J.

przy uczestnictwie A. J.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 kwietnia 2010 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w B.

z dnia 4 stycznia 2010 r., 22 grudnia 2009 r. i 11 grudnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…),

oddala zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2010 r., w pozostałej części

odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił – jako

wniesione po upływie terminu - zażalenie uczestnika postępowania A. J. od

postanowienia tego Sądu z dnia 11 grudnia 2009 r., którym odrzucono jego skargę o

wznowienie postępowania.

Postanowienie to uczestnik zaskarżył zażaleniem, w którym zarzucał naruszenie

art. 91 pkt 1 k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że doręczenie odpisu

postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. adwokatowi, a nie uczestnikowi osobiście, było

nieprawidłowe. Podnosił także, że nie został pouczony o sposobie zaskarżenia tego

postanowienia. Wnosił o uchylenie tego postanowienia, oraz poprzedzającego go

postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie

postępowania, a także z dnia 22 grudnia 2009 r., którym odrzucono wniesione osobiście

zażalenie od postanowienia z dnia 11 grudnia.2009 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2009 r. nie jest zasadne.

Postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. zostało doręczone w dniu 16 grudnia 2009 r.

pełnomocnikowi uczestnika ustanowionemu w postępowaniu o podział majątku

wspólnego. Doręczenie to było prawidłowe i skuteczne. Zgodnie z art. 91 k.p.c.,

pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa między innymi umocowanie do

wszystkich łączących się ze sprawą czynności, w tym skargi o wznowienie

postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Jeżeli strona działa w

sprawie przez pełnomocnika procesowego, doręczeń dokonuje się tej osobie (art. 133 §

3 k.p.c.), jednocześnie wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienia doręcza się

profesjonalnym pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (art. 357 § 2

k.p.c. a contrario).

Na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 grudnia 2009 r., jako

postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, uczestnikowi

służyło zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.). Termin do jego wniesienia

wynosił tydzień i liczył się od dnia doręczenia postanowienia (art. 394 § 2 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c.), minął zatem 23 grudnia 2009 r. Z tego względu zażalenie wniesione

przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 30 grudnia 2009 r., a więc z uchybieniem

wskazanemu terminowi, podlegało odrzuceniu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd

Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Należy ponadto zwrócić uwagę na niedopuszczalną manierę zamieszczania w

zażaleniu na ostatnie wydane przez Sąd postanowienie również zażaleń na wszystkie

kolejno je poprzedzające i ponawianie w ten sposób już uprzednio wniesionych środków

odwoławczych. Tak wniesione zażalenia muszą podlegać odrzuceniu na podstawie art.

3941 § 3 w związku z art. 39821, 373 i 370 k.p.c.