Supreme Court dismisses appeal for retrial due to missed deadline and improper service to lawyer.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for retrial, ruling that the appeal was filed after the statutory deadline. The appellant argued that service of the lower court's decision was improper because it was delivered to their lawyer rather than personally, and that they were not informed of the appeal procedure. The court held that service to a validly appointed process agent is legally sufficient and that the appeal period expired before the filing date.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 91 k.p.c.; Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 357 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 2, 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: Service of court decisions to a process agent is valid and sufficient; appeals filed after the calculated deadline are inadmissible.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 13/10
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
ze skargi uczestnika postępowania
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (…),
w sprawie z wniosku J. J.
przy uczestnictwie A. J.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 kwietnia 2010 r.,
zażalenia uczestnika postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 4 stycznia 2010 r., 22 grudnia 2009 r. i 11 grudnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2010 r., w pozostałej części
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 stycznia 2010 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił – jako
wniesione po upływie terminu - zażalenie uczestnika postępowania A. J. od
postanowienia tego Sądu z dnia 11 grudnia 2009 r., którym odrzucono jego skargę o
wznowienie postępowania.
Postanowienie to uczestnik zaskarżył zażaleniem, w którym zarzucał naruszenie
art. 91 pkt 1 k.p.c. i art. 357 § 2 k.p.c. poprzez uznanie, że doręczenie odpisu
postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. adwokatowi, a nie uczestnikowi osobiście, było
nieprawidłowe. Podnosił także, że nie został pouczony o sposobie zaskarżenia tego
postanowienia. Wnosił o uchylenie tego postanowienia, oraz poprzedzającego go
postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie
postępowania, a także z dnia 22 grudnia 2009 r., którym odrzucono wniesione osobiście
zażalenie od postanowienia z dnia 11 grudnia.2009 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie na postanowienie z dnia 4 stycznia 2009 r. nie jest zasadne.
Postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. zostało doręczone w dniu 16 grudnia 2009 r.
pełnomocnikowi uczestnika ustanowionemu w postępowaniu o podział majątku
wspólnego. Doręczenie to było prawidłowe i skuteczne. Zgodnie z art. 91 k.p.c.,
pełnomocnictwo procesowe obejmuje z samego prawa między innymi umocowanie do
wszystkich łączących się ze sprawą czynności, w tym skargi o wznowienie
postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Jeżeli strona działa w
sprawie przez pełnomocnika procesowego, doręczeń dokonuje się tej osobie (art. 133 §
3 k.p.c.), jednocześnie wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienia doręcza się
profesjonalnym pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (art. 357 § 2
k.p.c. a contrario).
Na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 grudnia 2009 r., jako
postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, uczestnikowi
służyło zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.). Termin do jego wniesienia
wynosił tydzień i liczył się od dnia doręczenia postanowienia (art. 394 § 2 w zw. z art.
3941 § 3 k.p.c.), minął zatem 23 grudnia 2009 r. Z tego względu zażalenie wniesione
przez profesjonalnego pełnomocnika w dniu 30 grudnia 2009 r., a więc z uchybieniem
wskazanemu terminowi, podlegało odrzuceniu.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. Sąd
Najwyższy orzekł jak w sentencji.
Należy ponadto zwrócić uwagę na niedopuszczalną manierę zamieszczania w
zażaleniu na ostatnie wydane przez Sąd postanowienie również zażaleń na wszystkie
kolejno je poprzedzające i ponawianie w ten sposób już uprzednio wniesionych środków
odwoławczych. Tak wniesione zażalenia muszą podlegać odrzuceniu na podstawie art.
3941 § 3 w związku z art. 39821, 373 i 370 k.p.c.