Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 129/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against costs waiver in bankruptcy proceedings due to special circumstances.

Numero d'incarto IV CZ 129/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding a lower court's decision to waive litigation costs. The bankruptcy administrator argued that the debtor lacked funds to cover expenses, while the debtor contended that the case was too complex and required financial reserves for legal representation. The court upheld the waiver, emphasizing that collecting costs in a bankruptcy liquidation aimed at satisfying creditors is irrational and that the case's complexity prevented the plaintiff from securing funds in advance.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: The court may waive litigation costs in specially justified cases, particularly in bankruptcy proceedings where collecting such costs would hinder the rational distribution of assets to creditors.

Parole chiave

Generato dall'IA
bankruptcy proceedings litigation costs waiver creditor satisfaction special circumstances judicial discretion financial reserves procedural economy

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. Jako uzasadnienie tego rozstrzygnięcia
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
art. 102 k.p.c
postępowania na podstawie art. 102 k.p.c.
art. 39814 k.p.c
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

.Sygn. akt IV CZ 129/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz

SSN Antoni Górski (sprawozdawca)

w sprawie z powództwa Syndyka masy upadłości „R. T.”

Zakładów Mięsnych Spółki z o.o. w upadłości w W.

przeciwko „R. – C. w W.” Spółce z o.o. z siedzibą

w W.

o uznanie czynności prawnych za bezskuteczne i ustalenie,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 marca 2011 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w punkcie 2 postanowienia

Sądu Apelacyjnego

z dnia 26 maja 2010 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 26 maja 2010 r. Sąd Apelacyjny uchylił wyrok sądu

pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie z powodu cofnięcia pozwu, w

punkcie 2. postanawiając o odstąpieniu od obciążania powoda kosztami

postępowania na podstawie art. 102 k.p.c. Jako uzasadnienie tego rozstrzygnięcia

wskazano złą sytuację majątkową powoda, znajdującego się w stanie upadłości

i nieposiadającego

środków

wystarczających

do

zaspokojenia

wszystkich

wierzycieli. Sąd Apelacyjny wskazał ponadto na szczególne okoliczności, w jakich

doszło do cofnięcia powództwa. Nastąpiło ono bowiem w związku z dokonaniem

przez pozwanego potrącenia wierzytelności z umów, których uznania za

bezskuteczne żądał powód. Zażaleniem z 16 czerwca 2010 r. pozwany zaskarżył to

postanowienie w zakresie punktu 2., wskazując, że w sprawie nie zachodzi

„wypadek szczególnie uzasadniony” w rozumieniu art. 102 k.p.c. Spór sądowy

został bowiem wszczęty przez powoda, a ze względu na znaczny stopień

skomplikowania sprawy, postępowanie wymagało poniesienia przez pozwanego

poważnych kosztów, związanych m.in. z obsługą prawną. Podnoszony przez

powoda braku możliwości pokrycia roszczeń z masy upadłości nie zasługuje,

zdaniem skarżącego, na uwzględnienie. W związku z toczącym się postępowaniem

powinien on bowiem zachować rezerwy finansowe na pokrycie jego kosztów.

Z uwagi na to skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w zaskarżonej części

i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 102 k.p.c. sąd może odstąpić od zasądzenia kosztów

postępowania, „w wypadkach szczególnie uzasadnionych”. Możliwość ta jest

suwerennym

uprawnieniem

jurysdykcyjnym

sądu,

dokonującego

oceny

dopuszczalności stosowania tego przepisu w okolicznościach faktycznych sprawy

(por. wyrok Sądu Najwyższego z 3 lutego 2010 r., II PK 192/09, niepubl.; wyrok

Sądu Najwyższego z 27 maja 2010 r., II PK 359/09, niepubl.). Z tego powodu

sposób stosowania art. 102 k.p.c. podlega dyskrecjonalnej ocenie sędziowskiej

i w zasadzie wymyka się spod kontroli sprawowanej przez Sąd Najwyższy

(por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 13 października 2010 r., I CZ

100/10, niepubl.), chyba że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z rażącym

naruszeniem reguł wprowadzonych w tym przepisie.

Sąd Apelacyjny starannie i wyczerpująco umotywował przesłanki odstąpienia

od obciążania powoda kosztami postępowania. Argumentacja ta jest spójna

i przekonująca. W szczególności, dla trafności zaskarżonego rozstrzygnięcia

istotne znaczenie ma fakt, że powództwo o uznanie czynności prawnych za

bezskuteczne zostało wytoczone w związku z upadłością likwidacyjną, której

zasadniczym celem jest możliwie szybkie zaspokojenie należności wierzycieli.

Gromadzenie przez syndyka rezerwy finansowej w celu ewentualnego zwrotu

kosztów postępowania stronie przeciwnej byłoby z tej perspektywy działaniem

nieracjonalnym. Z uwagi na stopień skomplikowania postępowania w sprawie oraz

rozbieżność orzeczeń wydawanych w jego toku, nie można także uznać, by powód

mógł z góry przewidzieć jego wynik i zabezpieczyć w związku z tym środki na

pokrycie kosztów należnych stronie przeciwnej.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814

k.p.c. orzeczono jak na wstępie.