Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 128/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial request for non-representation as it falls outside statutory grounds and exceeds five-year limitation period.

Numero d'incarto IV CZ 128/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's refusal to grant a retrial. The plaintiff argued that the original proceedings were invalid due to improper representation and that the five-year limitation period should not apply. The court held that attorney negligence does not constitute a statutory ground for retrial and that the request was time-barred under the five-year rule.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 401 pkt 2 k.p.c.; Art. 408 k.p.c.: Negligence by a process agent does not justify a retrial, and requests for retrial are barred after five years from the final judgment.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial grounds process agent negligence five year limitation invalid proceedings civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 401 pkt 2 k.p.c.
Art. 408 k.p.c.
postępowania znajduje zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie
Art. 398 § 14 k.p.c.
w sentencji na podstawie art. 398 14
Art. 394 § 1 pkt 3 k.p.c.
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
§ 13 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 401 pkt 2 k.p.c
art. 408 k.p.c
postępowania znajduje zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie
art. 3941 § 3 k.p.c
w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie SN z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II CZ 1/06
(zob.: postanowienie SN z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II CZ 1/06, nie publ.;
postanowienie SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CZ 96/03
postanowienie SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CZ 96/03, nie publ.;
postanowienie SN z dnia 26 marca 2003 r., sygn. akt II CZ 26/03
postanowienie SN z dnia 26 marca 2003 r., sygn. akt II CZ 26/03; OSNC z 2004 r.
postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt III AO 23/02
95; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt III AO 23/02,
postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 32/01
nie publ.; postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 32/01,
postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2000 r., sygn. akt I PKN 277/00
postanowienie SN z dnia 17 grudnia 1996 r., sygn. akt III CKN 17/96

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 128/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

ze skargi powoda

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 28 listopada 2003 r.,

w sprawie z powództwa J. P.

przeciwko Gminie G. - Zarządowi Nieruchomości

Komunalnych Zakładowi

Budżetowemu i Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń SA w W. Inspektoratowi w

G. o ustalenie i zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 marca 2011 r.,

zażalenia powoda

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 15 września 2009 r.,

oddala

zażalenie;

zasądza

od

Skarbu

Państwa

(Sąd Apelacyjny) na rzecz adwokat A. D. kwotę 1800 (jeden

tysiąc osiemset) złotych powiększoną o stawkę podatku od

towarów i usług tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy

prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 15 września 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

powoda J. P. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego z dnia 28 listopada 2003 r. w sprawie przeciwko Gminie G. –

Zarządowi Nieruchomości Komunalnych Zakładowi Budżetowemu i Powszechnemu

Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. Inspektoratowi w G. o ustalenie i zapłatę,

uznając, że nie jest ona oparta na ustawowych przesłankach. Nie zachodzi

nieważność

postępowania,

ponieważ

powód

był

reprezentowany

przez

pełnomocnika profesjonalnego, a nienależycie wykonywana reprezentacja nie

stanowi podstawy wznowienia postępowania. Nie zostały też wykryte nowe

okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik

sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Niektóre z powołanych przez skarżącego dokumentów powód mógł powołać

w postępowaniu

objętym

skargą,

a

pozostałe

nie

mają

związku

z tym

postępowaniem. Skarżący nie zachował ponadto ustawowego terminu do złożenia

skargi.

Powód zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie.

Zarzucił,

że

brak

należytej

reprezentacji

obejmuje

pełnomocnika procesowego strony. Podniósł też, że

również

zaniedbania

można żądać wznowienia

postępowania po upływie pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku, jeżeli strona

była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z utrwaloną wykładnią art.

401 pkt 2 k.p.c. zaniedbania

pełnomocnika procesowego strony nie mogą być uznane za przyczynę nieważności

(zob.: postanowienie SN z dnia 24 lutego 2006 r., sygn. akt II CZ 1/06, nie publ.;

postanowienie SN z dnia 22 października 2003 r., sygn. akt II CZ 96/03, nie publ.;

postanowienie SN z dnia 26 marca 2003 r., sygn. akt II CZ 26/03; OSNC z 2004 r.

nr 6, poz. 95; postanowienie SN z dnia 12 grudnia 2002 r., sygn. akt III AO 23/02,

nie publ.; postanowienie SN z dnia 12 października 2001 r., sygn. akt III AO 32/01,

OSNAP z 2002 r., nr 18, poz. 449; postanowienie SN z dnia 9 czerwca 2000 r.,

sygn. akt I PKN 277/00, OSNAP z 2002 r., nr 1, poz. 15; postanowienie SN z dnia

17 grudnia 1996 r., sygn. akt III CKN 17/96, nie publ.). Błędne jest zatem

stanowisko skarżącego, że zachodzi nieważność postępowania z uwagi na

wadliwie

wykonywaną

reprezentację

w

postępowaniu

objętym

skargą

o wznowienie.

W związku z niewystąpieniem podnoszonej przez skarżącego nieważności

postępowania znajduje zastosowanie art. 408 k.p.c., zgodnie z którym po upływie

pięciu lat od uprawomocnienia się wyroku nie można żądać wznowienia.

Wobec powyższego orzeczono jak

w sentencji na podstawie art. 398 14

w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.

O kosztach pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego

z urzędu orzeczono na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 6 i § 2 ust. 3

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r., nr 163, poz.

1348 z późn. zm.).