Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 127/13 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejecting extension of one-year limitation period for retrial request due to lack of exceptional circumstances.

Numero d'incarto IV CZ 127/13
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject a request to extend the one-year deadline for filing a retrial petition. The appellant argued that the court failed to inform her of procedural rights and that her health deterioration constituted an exceptional circumstance warranting relief. The court held that the statutory definition of 'exceptional circumstances' requires objective, extraordinary reasons independent of the party, which were not proven by the appellant.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 407 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 4 k.p.c.: A request to extend the one-year limitation period for a retrial petition after the deadline has expired is admissible only if the delay is caused by exceptional circumstances, meaning objective, extraordinary reasons independent of the party that were impossible to overcome.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial petition limitation period extension exceptional circumstances procedural deadline appellate review

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 407 § 1 k.p.c.
Wskazał, że zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., w razie oparcia skargi na podstawie określonej w art.
Art. 401 ust. 2 k.p.c.
407 § 1 k.p.c., w razie oparcia skargi na podstawie określonej w art. 401 ust. 2 k.p.c., termin do jej wniesienia wynosi trzy miesiące od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy.
Art. 169 § 4 k.p.c.
Powódka wniosła skargę w dniu 16 maja 2013 r., a więc po upływie roku od uchybionego terminu, wobec czego jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych (art. 169 § 4 k.p.c.).
Art. 380 k.p.c.
Warunkiem kontroli niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia (art. 380 k.p.c. w zw.
Art. 398 § 1 k.p.c.
Wobec złożenia skargi o wznowienie postępowania po terminie prawidłowe jest rozstrzygnięcie w zakresie jej odrzucenia.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
i art. 394 1 § 3 k.p.c.) jest jednak zamieszczenie w środku zaskarżenia stosownego wniosku, przy czym w wypadku środków zaskarżenia wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany.
Art. 98 § 1 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c., 99, 108 § 1 k.p.c.
Art. 99 k.p.c.
Art. 108 § 1 k.p.c.
Art. 391 § 1 k.p.c.
z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c.
Art. 398 § 2 k.p.c.
Wobec złożenia skargi o wznowienie postępowania po terminie prawidłowe jest rozstrzygnięcie w zakresie jej odrzucenia.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw.
§ 19 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06, niepubl.
postanowienie z dnia 29 kwietnia 2011 r., I CZ [...]
postanowienie z dnia 9 lutego 1999 r., I CKN 802/98, OSNC z 1999 r., nr 7-8 poz. 141

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 127/13 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2014 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący)‎SSN Józef Frąckowiak‎SSN Maria Szulc (sprawozdawca) w sprawie ze skargi powódki o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […]z dnia 22 grudnia 2011 r., sygn. akt I ACa […] - I ACz […]w sprawie z powództwa H. J.‎przeciwko L. M. i K. S.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 lutego 2014 r.,‎zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt I ACa […], 1) oddala zażalenie;

2) przyznaje od Skarbu Państwa Sądu Apelacyjnego w […] pełnomocnikowi powódki r. pr. Z. C. kwotę 2700,- (dwa tysiące siedemset) złotych podwyższoną o stawkę podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym;

3) zasądza od skarżącej H. J. na rzecz L. M. kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w […] odrzucił na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., wraz z zawartym w niej wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia, skargę H. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 22 grudnia 2011 r. wydanym w sprawie z powództwa skarżącej przeciwko L. M., K. S. oraz […] Spółdzielni Pracy […] w G. o zapłatę odszkodowania i zadośćuczynienia. Wskazał, że zgodnie z art. 407 § 1 k.p.c., w razie oparcia skargi na podstawie określonej w art. 401 ust. 2 k.p.c., termin do jej wniesienia wynosi trzy miesiące od dnia, w którym o wyroku dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy.

Powódka wniosła skargę w dniu 16 maja 2013 r., a więc po upływie roku od uchybionego terminu, wobec czego jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w wypadkach wyjątkowych (art. 169 § 4 k.p.c.). W ocenie Sądu drugiej instancji przyczyny uchybienia, na które powołuje się powódka nie noszą cech ani wyjątkowości, ani braku zawinienia. Nie można bowiem tak zakwalifikować braku wiedzy o możliwości wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz nieudowodnionego pogorszenia stanu zdrowia po wydaniu zaskarżonego wyroku zwłaszcza, że skarżąca osobiście w dniu 8 października 2012 r. osobiście zainicjowała postępowanie o zwrot kosztów sądowych.W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, zarzucając naruszenie art. 407 § 1 k.p.c. i art. 169 § 4 k.p.c. poprzez jego wadliwe zastosowanie i błędną wykładnię, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postanowienie odrzucające wniosek o przywrócenie terminu może być objęte kontrolą Sądu Najwyższego na podstawie art. 380 k.p.c., bowiem nie podlega zaskarżeniu i ma wpływ na wynik sprawy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 53/06, niepubl. i postanowienia w nim wymienione, postanowienie z dnia 29 kwietnia 2011 r., I CZ 29/11, niepubl.).

Warunkiem kontroli niezaskarżalnego zażaleniem postanowienia (art. 380 k.p.c. w zw. z art. 398 21 k.p.c. i art. 394 1 § 3 k.p.c.) jest jednak zamieszczenie w środku zaskarżenia stosownego wniosku, przy czym w wypadku środków zaskarżenia wnoszonych przez profesjonalnych pełnomocników wniosek powinien być jednoznacznie sformułowany. Skarżący takiego wniosku w zażaleniu nie zawarł. Gdyby jednakże uznać, że wobec skierowania zarzutu i argumentacji wyłącznie przeciwko rozstrzygnięciu w zakresie wniosku o przywrócenie terminu, zażalenie zawiera implicite wniosek o dokonanie kontroli w tym zakresie, to brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska Sądu drugiej instancji w zakresie oceny zaistnienia przesłanki „wyjątkowego przypadku” uzależniającej dopuszczalność przywrócenia terminu po upływie roku od jego uchybienia (art. 169 § 4 k.p.c.).

Wbrew twierdzeniu skarżącego sąd rozpoznający sprawę, której dotyczy skarga o wznowienie, miał obowiązek pouczenia powódki w trybie art. 5 k.p.c. co do czynności procesowych oraz środka odwoławczego w tej fazie procesu, w której nie była reprezentowana przez pełnomocnika, natomiast nie miał obowiązku pouczenia o terminie i sposobie wniesienia wszystkich możliwych środków prawnych przysługujących jej po zakończeniu procesu. Ustawodawca nie zawarł w art. 169 § 4 k.p.c. definicji normatywnej pojęcia „wyjątkowego wypadku” i pozostawił ocenę przyczyn uchybienia terminowi wskazanych przez stronę sądowi meriti, który orzeka na podstawie swobodnego uznania ukształtowanego analizą wszystkich okoliczności sprawy.

Przyczyny te muszą mieć charakter wyjątkowy w znaczeniu obiektywnym i wystąpić z powodów nadzwyczajnych, niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia. Przyczyn o takim charakterze, również zdrowotnych, powódka nie uprawdopodobniła ani we wniosku ani w zażaleniu. Zważywszy na motywy Sądu drugiej instancji oraz treść wniosku o przywrócenie terminu i zażalenia zawierających jedynie twierdzenia skarżącej bez przedstawienia jakichkolwiek dokumentów je potwierdzających, brak podstaw do zakwestionowania oceny Sądu w zakresie braku przesłanki określonej w art. 169 § 4 k.p.c., co czyni zbędnym odniesienie się do przesłanki zawinienia w uchybieniu terminu.

Jakkolwiek słusznie podnosi skarżąca, że Sąd Najwyższy wyraził pogląd, iż wniosek o przywrócenie terminu złożony po upływie roku od jego uchybienia podlega oddaleniu a nie odrzuceniu (postanowienie z dnia 9 lutego 1999 r., I CKN 802/98, OSNC z 1999 r., nr 7-8 poz. 141), to w doktrynie zostały także zaprezentowane stanowiska przeciwne, stąd zakwestionowanie przyjęcia takiej wykładni art. 169 § 4 k.p.c. przez Sąd Apelacyjny nie może odnieść skutku zamierzonego przez skarżącą. Wobec złożenia skargi o wznowienie postępowania po terminie prawidłowe jest rozstrzygnięcie w zakresie jej odrzucenia.Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., o kosztach należnych uczestnikowi postępowania i pełnomocnikowi z urzędu rozstrzygając zgodnie z art. art. 98 § 1 k.p.c., 99, 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 i 39821 k.p.c. oraz § 19 ust. 1, § 2 ust. 3, § 5, § 6 pkt 6, § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.

U. z 2013 r., poz. 490). [aw]jw