Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 127/10 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility of execution order due to new law prohibiting such complaints.

Numero d'incarto IV CZ 127/10
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the debtor's appeal against a lower court's rejection of their complaint regarding a final execution order. The debtor argued that the procedural change preventing such complaints violated their constitutional rights and right to legal representation. The court ruled that the new Civil Procedure Code applies retroactively to pending proceedings, rendering the complaint inadmissible under current law.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 7674 § 3 k.p.c.; Art. 124 ust. 1 Konstytucji RP; The prohibition on filing complaints about final execution orders in civil proceedings applies retroactively to proceedings initiated before the law's entry into force, rendering such complaints inadmissible.

Parole chiave

Generato dall'IA
retroactive application of law inadmissibility of complaint execution proceedings final execution order civil procedure code constitutional rights legal representation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 7674 § 3 k.p.c.
prawomocnego orzeczenia nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c.).
art. 124 ust. 1 Konstytucji RP
1 Konstytucji RP w związku z art. 124
art. 871 § 1 k.p.c.
art. 398 § 14 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw.
art. 394 § 3 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,
art. 98 k.p.c.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, 391 § 1 i art.
art. 391 § 1 k.p.c.
art. 398 § 21 k.p.c.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw.
art. 871 § 1 k.p.c
art. 45 ust. 1 Konstytucji RP
i podstawowych wolności i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 127/10

POSTANOWIENIE

Dnia 17 marca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Marian Kocon (przewodniczący)

SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)

SSN Antoni Górski

w sprawie ze skargi dłużnika

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 20 kwietnia 2009 r.,

w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli Banku Gospodarstwa Krajowego

w W., J. K. i P. K.

przeciwko dłużnikowi W.K.

ze skargi na czynności komornika,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 17 marca 2011 r.,

zażalenia dłużnika

na postanowienie Sądu Okręgowego

z dnia 7 października 2009 r.,

1) oddala zażalenie i zasądza od skarżącego na rzecz J. K.

kwotę 467 (czterysta sześćdziesiąt siedem) złotych tytułem

zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego

2) zasądza od Skarbu Państwa (Sąd Okręgowy w G.) na rzecz

adwokata D. P. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych

powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług tytułem

zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z

urzędu.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 7 października 2009 r. Sąd Okręgowy w G. odrzucił

skargę dłużnika W. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 kwietnia 2009 r., którym

oddalone zostało jego zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia

23 października 2008 r., oddalające wniosek o ustanowienie pełnomocnika z

urzędu. Przyczyną odrzucenia skargi było wniesienie jej osobiście przez dłużnika

(art. 871 § 1 k.p.c.).

Dłużnik zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie oraz

o wyznaczenie mu pełnomocnika z urzędu do złożenia skargi o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Zarzucił naruszenie art. 5, 6

i 327 § 1 k.p.c., a także art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka

i podstawowych wolności i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 124

zdanie 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga dłużnika o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia dotyczy postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym.

Z dniem 25 września 2010 r. weszła w życie ustawa z 22 lipca 2010 r. o zmianie

ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy –

Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2010 r. Nr 155, poz. 1037). Zgodnie z tą

ustawą w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem

prawomocnego orzeczenia nie przysługuje (art. 7674 § 3 k.p.c.).

Dłużnik wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia w poprzednio obowiązującym stanie prawnym. Nowelizacja nie zawiera

przepisów intertemporalnych regulujących w sposób szczególny stosowanie

poprzednio

obowiązujących

przepisów

do

skarg

wniesionych

w

okresie

obowiązywania tych przepisów. W tej sytuacji do wprowadzonych przez nią zmian

w przepisach proceduralnych należy stosować ogólną zasadę, wedle której nowe

przepisy stosuje się od chwili ich wejścia w życie także do zaskarżania orzeczeń

wydanych wcześniej oraz do wszczętych już postępowań (tak SN m. in.

w uzasadnieniu postanowienia z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt IV CNP

61/10, nie publ.). Na taką wykładnię rzutuje również uzasadnienie projektu

nowelizacji, w którym wyraźnie wskazano, że przepisy projektowanej ustawy będą

miały zastosowanie także do orzeczeń sądowych wydanych przed jej wejściem

w życie (druk nr 2525 z dnia 13 listopada 2009 r.).

Prowadzi to do wniosku, że skarga powoda w obecnym stanie prawnym jest

niedopuszczalna, a w związku z tym – biorąc pod uwagę stan prawny z chwili

orzekania – zażalenie podlega oddaleniu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.,

Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 98, 391 § 1 i art.

39821 k.p.c. oraz na postawie § 13 ust. 2 pkt 2 w związku z § 6 pkt 3 i § 2 ust. 3

rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie

opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów

nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163,

poz. 1348 z późn. zm.).