Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 125/12 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses retrial appeal for unknown evidence and denies appointed counsel due to client's procedural competence.

Numero d'incarto IV CZ 125/12
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal against the appellate court's rejection of a retrial request. The plaintiff argued that new evidence could have changed the outcome and requested an appointed lawyer due to lack of legal expertise. The court ruled that retrial requires unknown evidence, which the plaintiff possessed, and denied the lawyer request because the plaintiff demonstrated sufficient procedural knowledge.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 117 § 1, 5 k.p.c.: A retrial is only possible if the applicant could not use previously unknown evidence, and appointed counsel is not required if the party demonstrates sufficient knowledge of civil procedure rules.

Parole chiave

Generato dall'IA
retrial request unknown evidence appointed counsel procedural competence civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 410 § 1 k.p.c.
Za podstawę odrzucenia skargi Sąd Apelacyjny przyjął art. 410
Art. 403 § 2 k.p.c.
Jednak zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. podstawę wznowienia stanowić może jedynie
Art. 117 § 1 k.p.c.
art. 117 § 1 i 5 k.p.c. polegające na niezasadnym nieuwzględnieniu wniosku
Art. 117 § 5 k.p.c.
art. 117 § 1 i 5 k.p.c. polegające na niezasadnym nieuwzględnieniu wniosku
Art. 378 § 1 k.p.c.
związania zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego (art. 378 § 1
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
z art. 394 1 § 3 i 398 21 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw.
Art. 5 k.p.c.
zasadnie oczekiwać, iż pouczenia sądu udzielane w trybie art. 5 k.p.c. będą
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw.
art. 410 § 1 k.p.c
Za podstawę odrzucenia skargi Sąd Apelacyjny przyjął art. 410

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 125/12

POSTANOWIENIE

Dnia 6 grudnia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Wojciech Katner

SSN Anna Owczarek

ze skargi powódki

o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem

Sądu Apelacyjnego

z dnia 29 czerwca 2011 r.,

w sprawie z powództwa R. Ł.

przeciwko R. H.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 6 grudnia 2012 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 12 marca 2012 r.,

1) oddala zażalenie,

2) przyznaje

od

Skarbu

Państwa

-

Sądu

Apelacyjnego

adwokatowi K. B., kwotę 2970 (dwa tysiące dziewięćset

siedemdziesiąt) złotych powiększoną

o należny

podatek od towarów i usług tytułem zwrotu kosztów pomocy

prawnej udzielonej z urzędu powódce w

zażaleniowym przed Sądem Najwyższym.

postępowaniu

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 12 marca 2012 r., Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o

wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z

dnia 29 czerwca 2011 r., wniesioną przez powódkę R. Ł. w sprawie przeciwko R. H.

o zadośćuczynienie. Za podstawę odrzucenia skargi Sąd Apelacyjny przyjął art. 410

§ 1 k.p.c., uznając, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie. W

uzasadnieniu wskazał, że w skardze powódka kwestionowała prawidłowość

pominięcia zgłoszonych przez nią wniosków dowodowych i podniosła, że po

wydaniu

zaskarżonego

wyroku

powzięła

informację,

że

dowody,

których

przeprowadzenia się domagała, mogły wpłynąć na odmienne rozstrzygnięcie.

Jednak zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c. podstawę wznowienia stanowić może jedynie

wykrycie takich środków dowodowych, z których strona nie mogła skorzystać w

poprzednim postępowaniu. Natomiast środki dowodowe powołane przez powódkę

były jej znane jeszcze przed prawomocnym zakończeniem postępowania.

Powódka

wniosła

zażalenie

na

postanowienie

Sądu

Apelacyjnego

odrzucające skargę o wznowienie postępowania. Zarzuciła w nim naruszenie

art. 117 § 1 i 5 k.p.c. polegające na niezasadnym nieuwzględnieniu wniosku

powódki o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w postępowaniu ze skargi

o wznowienie w sytuacji, gdy prawidłowe prowadzenie tego postępowania

wymagało znacznej wiedzy prawniczej oraz doświadczenia w występowaniu przed

sądem. Zarzuciła także nieprawidłowe zastosowanie art. 403 k.p.c. Reprezentujący

powódkę adwokat ustanowiony z urzędu wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów

zastępstwa procesowego według norm przepisanych, oświadczając, że nie zostały

one opłacone w całości ani w części.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wobec obowiązującego w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym

związania zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa procesowego (art. 378 § 1

w zw. z art. 394 1 § 3 i 398 21 k.p.c. – zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia

8 grudnia 2009 r., I PZ 17/09, OSNP 2011/15-16/207) oraz wskazaniem

w zażaleniu naruszenia art. 117 § 1 i 5 k.p.c. przez ich błędne zastosowanie trzeba

podnieść, że uwzględnienie wniosku o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego

zależy od uznania, że jest potrzebny udział w sprawie profesjonalnych

pełnomocników. Potrzeba udzielenia profesjonalnej pomocy prawnej stronie

zachodzi zaś przede wszystkim w sytuacji, gdy strona ta jest nieporadna, przez co

należy rozumieć sytuację, w której strona nie potrafi w zrozumiały i poprawny

sposób przedstawić swojego stanowiska procesowego oraz nie ma podstawowej

orientacji w regułach rządzących procesem cywilnym, w związku z czym nie można

zasadnie oczekiwać, iż pouczenia sądu udzielane w trybie art. 5 k.p.c. będą

wystarczające dla zapewnienia tej stronie odpowiedniej wiedzy o możliwych

i celowych czynnościach procesowych. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyroku z

dnia 20 sierpnia 2009 r. (sygn. akt II CSK 64/09, niepubl.) w sytuacji, gdy strona

swoim zachowaniem wykazuje wystarczającą znajomość reguł, według których

toczy się postępowanie sądowe - a tak należy rozumieć dokonywanie przez

powódkę

dotychczasowych czynności procesowych - odmowa ustanowienia

adwokata nie może być oceniona jako prowadząca do nieważności postępowania

ze względu na pozbawienie strony możności obrony swych praw (por. też wyroki

Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2004 r., IV CK 218/03, niepubl.; z dnia

12 września 2007 r., I CSK 199/07, niepubl. oraz z dnia 19 czerwca 2008 r., V CSK

50/08, niepubl.).

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 403 § 2 k.p.c., podzielając

stanowisko

Sądu

Apelacyjnego,

należy

zwrócić

uwagę,

że

niemożliwość

skorzystania z okoliczności faktycznych i środków dowodowych, jako podstawa

wznowienia postępowania, jest oceniana z punktu widzenia strony, a nie ze

względu na wadliwości dotychczasowego postępowania w zakresie uwzględnienia

przez sąd przytaczanych w tym postępowaniu okoliczności i wskazywanych dowodów.

Jak trafnie przyjął Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 października 2011 r.

(sygn. akt I CZ 115/11, niepubl.), podstawą skargi o wznowienie postępowania

nie może być negatywna ocena skarżącego dotycząca ustaleń faktycznych, oceny

dowodów ani zastosowania prawa przez sądy w sprawie, której skarga dotyczy.

Celem wznowienia postępowania, w odróżnieniu od środków odwoławczych i skargi

kasacyjnej, nie jest usunięcie błędów dotychczasowego postępowania w oparciu

o ten sam materiał dowodowy (zob. też wyrok Sądu Najwyższego w wyroku z dnia

z dnia 29 marca 2007 r., II UZ 3/07 OSNP 2008/11-12/178)

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941

§ 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach pomocy prawnej

udzielonej powódce w postępowaniu zażaleniowym przez adwokata ustanowionego

z urzędu stosownie do § 19 i 20 w zw. z § 13 ust. 2 pkt 2, § 11 ust. 1 pkt 2, § 6 pkt 6

i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie... (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)