Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 122/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal rejecting extension of appeal deadline due to defendant's fault in misdirecting appeal.

Numero d'incarto IV CZ 122/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's decision to reject the extension of the appeal deadline. The defendant had mailed the appeal to the wrong court via a family member, causing a procedural delay, but failed to prove this was without their fault. The court ruled that the defendant bears the burden of proving they were not at fault for missing the strict deadline.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 168 § 1 k.p.c.; Art. 169 § 2 k.p.c.: The party missing a procedural deadline bears the burden of proving the absence of fault; misdirecting the appeal to the wrong court constitutes fault unless convincingly disproven.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural deadline fault in procedure appeal misdirection burden of proof civil procedure code extension of time supreme court ruling

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
art. 68 § 1 k.p.c.
sposób przyjąć, iż pozwany ten uchybił terminowi bez swojej winy (art. 68 § 1
art. 369 § 1 k.p.c.
(art. 369 § 1 k.p.c). W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtowane jest już
art. 168 § 1 k.p.c.
w zasadzie winy tej strony postępowania w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Należy
art. 169 § 2 k.p.c.
zawinienia wniesienia środka zaskarżenia w terminie ustawowym (art. 169 § 2
art. 373 k.p.c.
w ramach uprawnień przewidzianych w art. 373 k.p.c, postanowienia Sądu
art. 394 § 3 k.p.c.
nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 398 § 14 k.p.c.
nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).
art. 68 § 1 k.p.c
sposób przyjąć, iż pozwany ten uchybił terminowi bez swojej winy (art. 68 § 1
art. 369 § 1 k.p
(art. 369 § 1 k.p.c). W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtowane jest już
art. 369 k.p.c
termin określony w art. 369 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 919/98
grudnia1998 r., II CKN 919/98, Prokuratura i Prawo 1999, nr 9, poz.
II Cz 143/04
V Cz 45/04
spełniony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2004 r., V Cz 45/04,

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 122/11

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Dariusz Dończyk (przewodniczący)

SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)

SSN Katarzyna Tyczka-Rote

w sprawie z powództwa M. P.

przeciwko Z. U.

o ochronę dóbr osobistych,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 16 lutego 2012 r.,

zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego

z dnia 9 lutego 2011 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił apelację

pozwanego Z. U., wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 28 stycznia 2010

r. (k. 290 i n. akt). Sąd ten uznał, że Sąd Okręgowy bezpodstawnie przywrócił

pozwanemu termin do wniesienia tego środka

odwoławczego, ponieważ nie

sposób przyjąć, iż pozwany ten uchybił terminowi bez swojej winy (art. 68 § 1

k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie pozwany wnosił o przywrócenie terminu

do wniesienia zażalenia oraz kwestionował zasadność rozstrzygnięcia zawartego

w postanowieniu Sądu Apelacyjnego z dnia 9 lutego 2011 r. (k. 840 i nast.).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pozwanemu Z. U. doręczono odpis zaskarżonego postanowienia w dniu 22

lutego 2011 r. (k. 301 akt) i wystąpił on z wnioskiem o ustanowienie adwokata z

urzędu w celu wniesienia zażalenia w dniu 28 lutego 2011 r. (k. 307). Ustanowiony

pełnomocnik z urzędu (k. 322 akt) wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 9

lutego 2011 r. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił

zawarty w treści tego zażalenia wniosek pozwanego o przywrócenie mu terminu do

wniesienia zażalenia jako bezprzedmiotowy (k. 357 akt).

Kwestionując zasadność przyjęcia przez Sąd Apelacyjny, że pozwanemu

można jednak przypisać winę w naruszeniu terminu do wniesienia apelacji,

skarżący nie podważa ustalonych przez Sąd okoliczności takiego naruszenia.

W nagłówku środka odwoławczego (apelacji) pozwany adresował go do Sądu

Apelacyjnego za pośrednictwem Sądu Okręgowego (k. 233 akt). Apelacja ta

wpłynęła do Biura Podawczego Sądu Apelacyjnego w dniu 4 marca 2010 r., a Sąd

ten przesłał ją 5 marca 2010 r. Sądowi Okręgowemu (k. 239 akt). Kopertę

z apelacją do Sądu Apelacyjnego adresowała żona pozwanego (k. 259-260 akt).

Apelację wnosi się do Sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie

dwóch tygodni od doręczenia stronie skarżącej orzeczenia wraz z uzasadnieniem

(art. 369 § 1 k.p.c). W orzecznictwie Sądu Najwyższego ukształtowane jest już

stanowisko, że w razie wniesienia środka odwoławczego do niewłaściwego sądu

termin zaskarżenia orzeczenia zachowany zostaje tylko wówczas, gdy środek

odwoławczy zostanie przed upływem tego terminu przekazany Sądowi, który wydał

zaskarżone orzeczenie. Decydujące znaczenie dla oceny, czy strona zachowała

termin określony w art. 369 k.p.c. ma okoliczność, do jakiego sądu strona wnosiła

(adresowała) środek odwoławczy (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21

grudnia1998 r., II CKN 919/98, Prokuratura i Prawo 1999, nr 9, poz. 37). Posłużenie

się przez stronę skarżącą inną osobą (np. członkiem rodziny) nie wyłącza

w zasadzie winy tej strony postępowania w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c. Należy

podzielić

stanowisko

Sądu

Apelacyjnego,

że

zarzut

uzyskania

błędnej

(niewłaściwej) informacji przez stronę (lub członka rodziny strony) co do wniesienia

środka zaskarżenia (apelacji) powinien być wykazany w przekonywający sposób

w zależności od okoliczności uzyskania takiej informacji. Bieg terminu do

wniesienia środka odwoławczego ma charakter bezwzględny, a zainteresowana

strona powinna co najmniej uprawdopodobnić okoliczności świadczące o braku jej

zawinienia wniesienia środka zaskarżenia w terminie ustawowym (art. 169 § 2

k.p.c.). Procesowe konsekwencje braku takiego uprawdopodobnienia ponosi

strona skarżąca (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2004 r., II Cz

143/04, niepubl.).

Należy jeszcze stwierdzić, że kwestionowanie przez Sąd drugiej instancji,

w ramach uprawnień przewidzianych w art. 373 k.p.c, postanowienia Sądu

pierwszej instancji o przywrócenie terminu do wniesienia apelacji powinno nastąpić

wówczas, gdy nie ulega wątpliwości to, że warunek uprawdopodobnienia

okoliczności uzasadniających wniosek strony o przywrócenie terminu nie został

spełniony (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2004 r., V Cz 45/04,

niepubl.). Sąd Apelacyjny - wydając zaskarżone postanowienie - miał uzasadnione

podstawy do sformułowania oceny, że uchybienie terminowi do wniesienia apelacji

nie nastąpiło bez winy skarżącego (art. 168 § 1 k.p.c.).

W tej sytuacji Sąd Najwyższy oddalił zażalenie strony pozwanej jako

nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).