Supreme Court allows retrial for adverse possession case due to court's error regarding legal representation validity.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's dismissal of a retrial request in an adverse possession dispute. The lower court rejected the claim because the plaintiff alleged she was not notified of the appeal hearing, despite having a lawyer present. The Supreme Court found the District Court erred by accepting notification through a lawyer whose power of attorney was invalid for this specific case, as it only covered a different inheritance matter. Consequently, the case was remanded for a new decision on whether the procedural defect warrants a retrial.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 401 ust. 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 398 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: A court's failure to recognize that a party acted without valid representation for a specific proceeding constitutes a ground for retrial if it deprived the party of the ability to act.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 121/10
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lutego 2011 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marian Kocon (przewodniczący)
SSN Krzysztof Strzelczyk
SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca)
ze skargi uczestniczki postępowania K. G.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego w Ł.
z dnia 22 kwietnia 2010 r.,
w sprawie z wniosku W. Z.
przy uczestnictwie K. G., C. W., M. W., M. W. i Agencji Nieruchomości Rolnych
w W. Oddziału Terenowego w O.
o stwierdzenie zasiedzenia,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 17 lutego 2011 r.,
zażalenia uczestniczki postępowania K. G.
na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł.
z dnia 7 czerwca 2010 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę Sądowi
Okręgowemu w Ł. do ponownego rozpoznania, pozostawiając
temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania
zażaleniowego.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Ł. odrzucił skargę
o wznowienie postępowania.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że K. G. wniosła skargę o wznowienie
postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w
Ł. z dnia 22 kwietnia 2010 r., oddającego apelację w sprawie o zasiedzenie
nieruchomości. W uzasadnieniu skargi podniosła, że nie była zawiadomiona o
terminie rozprawy apelacyjnej. Ponadto prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy – jej
zdaniem – wymagało przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego geodety i
przesłuchania świadków.
Opierając się na analizie treści skargi o wznowienie postępowania, Sąd
Okręgowy uznał, że K. G. domaga się wznowienia postępowania z powodu
nieważności postępowania, spowodowanej pozbawieniem jej możności działania
na skutek naruszenia przepisów prawa (art. 401 pkt 2 k.p.c.). Zdaniem Sądu
wskazana podstawa wznowienia nie zachodzi. Wnosząca skargę nie wykazała
bowiem, aby została całkowicie pozbawiona możności działania w sprawie.
Ponadto podkreślił, że – wbrew twierdzeniom skargi – o terminie rozprawy
apelacyjnej został zawiadomiony pełnomocnik wnoszącej skargę o wznowienie
postępowania. Nie ma także podstaw do przyjęcia, że pominięcie środków
dowodowych stanowi ustawową podstawę wznowienia postępowania.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącej zarzucił, że znajdujące się w aktach
pełnomocnictwo procesowe nie dotyczy sprawy o zasiedzenie. W konkluzji
zażalenia
wniósł
o
zmianę
zaskarżonego
postanowienia
i
wznowienie
postępowania bądź o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył co następuje:
Z akt sprawy o zasiedzenie wynika, że Sąd Rejonowy w Z. w dniu 17
listopada 2009 r. uznał, że W. Z. nie jest pełnomocnikiem skarżącej i pozostałych
uczestników postępowania C. W., M. W. i M. W., ponieważ przedłożone przez nią
pełnomocnictwo procesowe (k. 7 akt) dotyczy sprawy o stwierdzenie nabycia
spadku, a nie sprawy o zasiedzenie (k. 28). W. Z., mimo zobowiązania Sądu, nie
przedłożyła właściwych pełnomocnictw procesowych. W konsekwencji skarżąca
działała przed Sądem Rejonowym osobiście i jako pełnomocnik – na podstawie
przełożonych w sprawie pełnomocnictw w dniu 30 listopada 2009 r. – C. W., M. W. i
M. W. W aktach sprawy nie ma dowodu zawiadomienia skarżącej o terminie
rozprawy apelacyjnej, a mino tego Sąd odwoławczy stwierdził, że została ona
prawidłowo zawiadomiona o rozprawie (k. 112).
Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, dlaczego Sąd
Okręgowy w przedstawionych okolicznościach – wbrew stanowisku Sądu
Rejonowego co do pełnomocnictwa przedłożonego w sprawie przez W. Z. – uznał,
że
„skarżąca
była
prawidłowo
zawiadomiona
o terminie
rozprawy
za
pośrednictwem ustanowionego w sprawie pełnomocnika w osobie siostry W. Z.”. W
tej sytuacji nie można odeprzeć podniesionego przez skarżącą zarzutu, że Sąd
Okręgowy uznał, iż nie zachodzi wskazana przez nią podstawa do wznowienia
postępowania na skutek błędnego przyjęcia, że działała ona w postępowaniu
apelacyjnym z pełnomocnikiem procesowym.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji
postanowienia (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).