Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 12/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal for non-payment of appeal fee and procedural error regarding cost exemption.

Numero d'incarto IV CZ 12/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of their cassation complaint due to non-payment of the required fee. The appellant argued procedural violations regarding the cost exemption request and lack of assets, but failed to provide sufficient evidence of permanent inability to pay. The court held that the exemption request was properly rejected and the subsequent dismissal of the appeal was legally sound.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 380 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 103 u.k.s.c.: A court ruling on a request for exemption from appeal fees may be reviewed during an appeal against the rejection of the cassation complaint, provided the exemption request was formally submitted; however, a party must prove permanent inability to pay business-related costs, and mere lack of funds is insufficient.

Parole chiave

Generato dall'IA
cassation appeal fee cost exemption request permanent inability to pay business expenses procedural error

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 380 k.p.c.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Art. 13 § 2 k.p.c.
z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie.
Art. 103 u.k.s.c.
w przedmiocie jego wniosku o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, a także o jego uchylenie z uwagi wydanie z naruszeniem art. 103 ustawy z 28 lipca 2005 r.
Art. 39814 k.p.c.
Skoro brak było podstaw do zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej, to w związku z upływem terminu do jej uiszczenia zasadne było odrzucenie skargi kasacyjnej.Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
art. 13 § 2 k.p.c
art. 380 k.p.c
art. 39814 k.p.c
Skoro brak było podstaw do zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej, to w związku z upływem terminu do jej uiszczenia zasadne było odrzucenie skargi kasacyjnej.Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienia Sądu Najwyższego z 2 kwietnia 2015 r., I CZ 31/15
m.in.: postanowienia Sądu Najwyższego z 2 kwietnia 2015 r., I CZ 31/15, z 28 maja 2013 r., V CZ 2/13, niepubl.).
postanowienia Sądu Najwyższego z 28 maja 2013 r., V CZ 2/13, niepubl.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 12/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 kwietnia 2016 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)‎SSN Krzysztof Pietrzykowski‎SSA Janusz Kaspryszyn w sprawie z wniosku K. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B.‎przy uczestnictwie K. […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w B.i Miasta Gminy B.‎o wpis,‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 kwietnia 2016 r.,‎na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w R.‎z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt IV WSC […], oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 11 czerwca 2015 r. Sąd Okręgowy w R. odrzucił skargę kasacyjną K. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w siedzibą w B., wnioskodawcy w sprawie o wpis prowadzonej z udziałem K. […] Spółki Akcyjnej w B. oraz Miasta i Gminy B. od postanowienia tego Sądu z 12 grudnia 2014 r., bowiem wnioskodawca nie zapłacił opłaty od skargi kasacyjnej w terminie tygodnia liczonym od 18 maja 2015 r., to jest od dnia doręczenia mu odpisu postanowienia z 12 maja 2015 r., oddalającego jego wniosek o zwolnienie od tej opłaty.Wnioskodawca zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego z 11 czerwca 2015 r. i zarzucił, że zapadło ono z naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 3986 § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania, jak również o rozpoznanie przez Sąd Najwyższy postanowienia tego Sądu Okręgowego z 12 maja 2015 r. w przedmiocie jego wniosku o zwolnienie od opłaty od skargi kasacyjnej, a także o jego uchylenie z uwagi wydanie z naruszeniem art. 103 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (u.k.s.c.).Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postanowienie sądu oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych może podlegać kontroli przez Sąd Najwyższy przy okazji rozpoznawania zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną, o ile wnioskujący o to zwolnienie sformułuje stosowny wniosek na podstawie art. 380 k.p.c. Wbrew zarzutom wnioskodawcy, brak jest podstaw do zakwestionowania postanowienia rozstrzygającego wniosek o zwolnienie go od opłaty od skargi kasacyjnej, wynoszącej w niniejszej sprawie 200 zł.

Twierdzenia wnioskodawcy o braku dostatecznych środków na uiszczenie opłaty w takiej wysokości nie zostały potwierdzone stosownymi dowodami, a nie zachodziła konieczność wzywania wnioskodawcy o uzupełnienie braków wniosku co do danych obrazujących jego sytuację majątkową, gdyż podmiot wskazany w art. 103 u.k.s.c. zobligowany jest do wykazania trwałej niemożności uzyskania środków na uiszczenie kosztów sądowych, które powinny być uwzględniane w planowanych wydatkach związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (zob. m.in.: postanowienia Sądu Najwyższego z 2 kwietnia 2015 r., I CZ 31/15, z 28 maja 2013 r., V CZ 2/13, niepubl.).

Skoro brak było podstaw do zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych w zakresie opłaty od skargi kasacyjnej, to w związku z upływem terminu do jej uiszczenia zasadne było odrzucenie skargi kasacyjnej.Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. jw