Supreme Court allows appeal dismissed for wrong venue, ruling error does not make appeal inadmissible.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court overturned the District Court's dismissal of an appeal filed to the wrong court. The appellant argued the lower court erred by rejecting the appeal as inadmissible due to improper venue, while the District Court held it was filed to the wrong appellate instance. The Court ruled that a filing error does not render an appeal inadmissible and requires the receiving court to transfer it to the correct venue.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.; A filing of an appeal to an improper court does not constitute inadmissibility and the receiving court must transfer it to the competent court.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 12/13
POSTANOWIENIE
Dnia 13 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Marian Kocon
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z wniosku J. O.
przy uczestnictwie F. Z., A. O.
i A. P.
o ustanowienie drogi koniecznej,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 13 czerwca 2013 r.,
zażalenia uczestnika postępowania F. Z.
na postanowienie Sądu Okręgowego w O.
z dnia 10 grudnia 2012 r.,
uchyla zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w O. odrzucił
apelację uczestnika postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego w P. ze
względu na nieuiszczenie należnej opłaty.
Skarżący, reprezentowany przez adwokata, skierował zażalenie na to
postanowienie do Sądu Apelacyjnego. Sąd Okręgowy, do którego wniesiono
zażalenie, zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia 10 grudnia 2012 r.,
odrzucił je „w trybie art. 3941 § 2 k.p.c.” jako niedopuszczalne, bowiem błędnie
skierowane do sądu apelacyjnego, a nie do Sądu Najwyższego, do którego ten
środek odwoławczy przysługiwał.
W zażaleniu skarżący wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie art.
373 w zw. z art. 370 k.p.c. oraz art. 395 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarżący, formułując zarzuty pod adresem Sądu bagatelizuje fakt,
że źródłem powstałej sytuacji procesowej jest jego błąd, tym niemniej zażalenie
jest uzasadnione.
Zagadnienie
odwoławczego
skutków
do
procesowych
sądu
wadliwego
niewłaściwego
do
skierowania
jego
środka
rozpoznania
wywoływało wątpliwości, prowadzące do rozbieżności w orzecznictwie sądów
powszechnych
i Sądu
Najwyższego.
Wątpliwości
te
zostały
wyjaśnione
i rozstrzygnięte w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia
15 maja 2013 r., III CZP 91/12, zgodnie z którą sąd niewłaściwy, do którego
skierowano zażalenie, przekazuje je do rozpoznania sądowi właściwemu
na podstawie odpowiednio zastosowanego art. 200 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 391 § 1
i 397 § 2 k.p.c.). Podzielając stanowisko zajęte w uchwale i odwołując się
do jej szerszego
uzasadnienia,
należy
wyeksponować
stwierdzenie
Sądu
Najwyższego, że wadliwe skierowanie zażalenia do niewłaściwego sądu nie
powoduje jego niedopuszczalności, a tym samym nie stanowi podstawy odrzucenia
zażalenia na podstawie art. 370 (373 k.p.c.). Sąd Okręgowy co prawda nie powołał
podstawy prawnej odrzucenia zażalenia, lecz uznanie go za niedopuszczalne
wskazuje na przyjęcie takiej właśnie podstawy.
W związku z zarzutami zażalenia należy dodać, że - jak wyjaśnił
Sąd Najwyższy w powołanej uchwale - nie ma podstaw do traktowania wadliwego
skierowania zażalenia do niewłaściwego sądu jako oczywistej niedokładności,
niestojącej na przeszkodzie przedstawienie sprawy innemu, właściwemu sądowi.
Z omówionych względów zaskarżone orzeczenie podlegało uchyleniu,
stosownie do art. 3941 § 3 w zw. z art. 39815 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.
jw