Supreme Court dismisses appeal for lack of standing after client was properly represented by counsel.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court order rejecting their personal appeal for retrial. The appellant argued they were not informed how to appeal, but the court found they were properly represented by a lawyer who had valid authority to handle all procedural acts. Consequently, the court ruled that personal appeals filed by the client were inadmissible because service of documents and procedural acts must be directed to the professional representative.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 91 k.p.c.; Art. 133 § 3 k.p.c.; Art. 357 § 2 k.p.c.; Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3941 § 2 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 370 k.p.c.: When a party acts through a professional legal representative, procedural acts and appeals must be directed to the representative; personal appeals by the party are inadmissible if the representative was duly authorized.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 12/10
POSTANOWIENIE
Dnia 16 kwietnia 2010 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
ze skargi uczestnika postępowania
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem
Sądu Okręgowego w B.
z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II Ca (...),
w sprawie z wniosku J. J.
przy uczestnictwie A. J.
o podział majątku wspólnego,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 kwietnia 2010 r.,
zażalenia uczestnika postępowania
na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
z dnia 22 grudnia 2009 r. i 11 grudnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…),
oddala zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r., w pozostałej części
odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił skargę
uczestnika postępowania A. J. o wznowienie postępowania o podział majątku
wspólnego.
Zażalenie na powyższe orzeczenie, wniesione osobiście przez uczestnika
postępowania, zostało odrzucone postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 22
grudnia 2009 r. wobec braku zdolności postulacyjnej skarżącego.
Również i
to
postanowienie
skarżący,
zastępowany tym
razem
przez
profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżył zażaleniem. Wnosząc o jego uchylenie
zarzucał, że nie został pouczony o sposobie zaskarżenia postanowienia z dnia
11 grudnia 2009 r. Jednocześnie skarżący wnosił o uchylenie także poprzedzającego go
postanowienia z dnia 11 grudnia 2009 r., które już wcześniej odrębnie zaskarżył.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że rozpoznaniu podlega wyłącznie
zażalenie na postanowienie z dnia 22 grudnia 2009 r. Jednoczesne ponowne
zaskarżenie również poprzednio wydanego w dniu 11 grudnia 2009 r. postanowienia w
przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania nie było dopuszczalne,
skoro skarżący już wcześniej wniósł na nie zażalenie, stanowiące przedmiot
rozpoznania postanowieniem z dnia 22 grudnia 2009 r. W tym zakresie zatem to
ponownie wniesione zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 3941 § 3 w związku z
art. 39821, 373 i 370 k.p.c.
Dopuszczalne było zatem jedynie wniesienie zażalenia od postanowienia z dnia
22 grudnia 2009 r., którym odrzucone zostało osobiście wniesione przez uczestnika
zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie postępowania.
Zażalenie to nie jest zasadne. Postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r. zostało
prawidłowo i skutecznie doręczone pełnomocnikowi uczestnika ustanowionemu w
postępowaniu o podział majątku wspólnego. Zgodnie z art. 91 k.p.c., pełnomocnictwo
procesowe obejmuje z samego prawa między innymi umocowanie do wszystkich
łączących się ze sprawą czynności, w tym skargi o wznowienie postępowania i
postępowania wywołanego jej wniesieniem. Jeżeli strona działa w sprawie przez
pełnomocnika procesowego, doręczeń dokonuje się tej osobie (art. 133 § 3 k.p.c.), a
wydane na posiedzeniu niejawnym postanowienia doręcza się profesjonalnym
pełnomocnikom bez pouczenia o sposobie zaskarżenia (art. 357 § 2 k.p.c. a contrario).
Na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 grudnia 2009 r., jako
postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, uczestnikowi
służyło zażalenie do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 2 k.p.c.). W postępowaniu przed
Sądem Najwyższym obowiązuje jednak zastępstwo stron przez adwokatów lub radców
prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z
postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej
instancji (art. 871 § 1 k.p.c.). Artykuł 871 § 2 i 3 k.p.c. przewiduje wyjątki od tej zasady,
okoliczności te nie zachodziły jednak w rozpoznawanej sprawie. Z tych względów
zażalenie na postanowienie z dnia 11 grudnia 2009 r., wniesione osobiście przez
uczestnika podlegało odrzuceniu, a rozstrzygające o tym postanowienie z dnia 22
grudnia 2009 r. jest prawidłowe.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., Sąd
Najwyższy orzekł jak w sentencji.