Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 119/11 Generato dall'IA

Supreme Court reversed lower court costs allocation, ruling partial success requires proportional cost sharing under Civil Procedure Code.

Numero d'incarto IV CZ 119/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Parzialmente accolto (Partially Allowed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court overturned the lower court's decision to award the plaintiff 1,433.64 zł in appellate costs, finding an error in the cost calculation. The plaintiff argued they won the case entirely despite the lower court noting only 74% success, while the defendant contended the loss was significant. The court ruled that costs must be proportionally shared based on the final outcome, not the initial claim value, resulting in a reduced cost award for the plaintiff.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 100 k.p.c.; Art. 98 § 1 k.p.c.; In civil proceedings where a claim is only partially granted, court costs shall be proportionally shared between the parties according to the degree of success or failure in the litigation.

Parole chiave

Generato dall'IA
proportional cost sharing partial claim success appellate court costs civil procedure code litigation expenses allocation

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 100 k.p.c.
i art. 100 k.p.c. przez uznanie, że wygrała proces jedynie w 74%, twierdząc, że jej
Art. 98 § 1 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 98 § 1
Art. 398 § 16 k.p.c.
Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 16 w zw.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.
art. 100 k.p.c
i art. 100 k.p.c. przez uznanie, że wygrała proces jedynie w 74%, twierdząc, że jej
art. 20 k.p.c
brzmienia art. 20 k.p.c. nie jest wliczana do wartości przedmiotu sporu, to oddalenie
art. 126 § 2 k.p.c
że wynikający z art. 126 § 2 k.p.c.
art. 17 pkt 4 k.p.c
jedynie ustalaniu właściwości rzeczowej sądu (art. 17 pkt 4 k.p.c.) oraz wysokości
art. 3941 § 3 k.p.c
k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 98 § 1

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 roku, sygn. akt V CZ 52/10
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 roku, sygn. akt V CZ 52/10,
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2010 roku, sygn. akt III CZ 65/09
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 grudnia 2011 roku, sygn. akt II CZ 114/11
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 października 1969 roku, sygn. akt I CZ 104/69

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 119/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)

SSN Zbigniew Kwaśniewski (sprawozdawca)

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa A. N. – B.

przeciwko M. K.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 stycznia 2012 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie o kosztach procesu zawarte w wyroku

Sądu Okręgowego w G.

z dnia 29 kwietnia 2011 r.,

1)

uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od powódki

na rzecz pozwanego kwotę 101 zł 64 gr. (sto jeden

złotych

64/100)

tytułem

kosztów

postępowania

apelacyjnego;

2)

zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 120 zł

(sto dwadzieścia złotych) tytułem kosztów postępowania

zażaleniowego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w G. postanowieniem zawartym w punkcie 3 sentencji

wyroku z dnia 29 kwietnia 2011 r. zasądził od powódki kwotę 1433,64 zł tytułem

zwrotu kosztów postępowania za instancję odwoławczą na podstawie art. 100

zd. 1 k.p.c. Uznał, że wraz z odsetkami powódka domagała się zapłaty kwoty

100.474 zł, a biorąc pod uwagę wynik postępowania żądanie powódki zostało

uwzględnione w 74%. W kosztach postępowania odwoławczego Sąd ten uwzględnił

opłatę od apelacji w kwocie 3714 zł oraz koszty zastępstwa procesowego obu stron

w wysokości po 1800 zł.

W zażaleniu na to postanowienie powódka zarzuciła naruszenie art. 98 § 1

i art. 100 k.p.c. przez uznanie, że wygrała proces jedynie w 74%, twierdząc, że jej

żądanie, co do zasady, zostało uwzględnione w całości. Z ostrożności procesowej

żaląca zarzuciła naruszenie art. 100 k.p.c. przez nieprawidłowe rozliczenie kosztów

za instancję odwoławczą nawet przy przyjęciu, że wygrała proces w 74%.

Wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od pozwanego na jej

rzecz kwoty 1800 zł tytułem kosztów postępowania odwoławczego, a także kosztów

postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wywodzi, że odsetki nie są wliczane do

wartości przedmiotu sporu, a zatem wysokość dochodzonych odsetek nie powinna

decydować o stosunku, w jakim strona wygrała proces. W konsekwencji żaląca

twierdzi, że w niniejszej sprawie nie powinna znaleźć zastosowania zasada

stosunkowego rozdziału kosztów (art. 100 k.p.c.) ponieważ żądana kwota

74.273,70 zł została zasądzona w całości, a powódka uległa jedynie w zakresie

określenia początkowej daty, od której należy liczyć odsetki od dochodzonej kwoty.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione

w nim zarzuty okazały się zasadne.

Za chybiony należy uznać podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 98

§ 1 i art. 100 k.p.c., upatrywany przez żalącą w błędnym, w jej ocenie,

przyjęciu przez Sąd Okręgowy, że powódka wygrała proces jedynie w 74%.

Skarżąca bezzasadnie bowiem wywodzi, że skoro wartość odsetek stosownie do

brzmienia art. 20 k.p.c. nie jest wliczana do wartości przedmiotu sporu, to oddalenie

żądania zasądzenia odsetek w toczącym się postępowaniu nie może stanowić

podstawy do stosunkowego rozdzielenia pomiędzy stronami sporu kosztów

postępowania w oparciu o przepis art. 100 k.p.c.

Zgodnie z art. 100 k.p.c., w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań

koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Sąd może jednak

włożyć na jedną ze stron obowiązek zwrotu wszystkich kosztów, jeżeli jej

przeciwnik uległ tylko w nieznacznej części swego żądania albo gdy określenie

należnej mu sumy zależało od wzajemnego obrachunku lub oceny sądy. W świetle

przywołanego przepisu - jak podkreśla się w orzecznictwie - o tym, w jakim stopniu

strona wygrała lub przegrała sprawę decyduje rezultat przeprowadzonego

porównania roszczeń dochodzonych z roszczeniami ostatecznie uwzględnionymi,

przy czym porównania tego dokonuje się mając na względzie ostateczny wynik

procesu, nie zaś rozstrzygnięcia w poszczególnych instancjach (por. m.in.

postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2010 roku, sygn. akt V CZ 52/10,

niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 2010 roku, sygn. akt

III CZ 65/09, niepubl.; postanowienie Sądu Najwyższego z 7 grudnia 2011 roku,

sygn. akt II CZ 114/11, niepubl.). Dla zastosowania przywołanego przepisu

indyferentne znaczenie mają natomiast wynikające z art. 19-25 k.p.c. zasady

oznaczania wartości przedmiotu sporu. Zwrócić bowiem należy uwagę na to,

że wynikający z art. 126 § 2 k.p.c. wymóg formalny wskazania w pierwszym piśmie

procesowym wartości przedmiotu sporu w sprawach o roszczenia majątkowe służy

jedynie ustalaniu właściwości rzeczowej sądu (art. 17 pkt 4 k.p.c.) oraz wysokości

należnych opłat sądowych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia

24 października 1969 roku, sygn. akt I CZ 104/69, publ. Biul. SN 1970, nr 7,

poz. 139). Wobec powyższego, wbrew stanowisku żalącej, nie ma podstaw

do utożsamiania „wartości przedmiotu sporu” z użytym w art. 100 k.p.c. pojęciem

„uwzględnienia żądań”, które nie ograniczają się wyłącznie do roszczenia głównego

określonego wartością przedmiotu sporu, ale obejmuje także ocenę żądania

zasądzenia odsetek.

Trafnie natomiast, w ramach zarzutu ewentualnego, żaląca wskazała,

że Sąd Okręgowy w G. naruszył art. 100 k.p.c. dokonując błędnego rozliczenia

kosztów postępowania za instancję odwoławczą.

Wobec ustalenia przez Sąd drugiej instancji, iż skarżąca uległa w swoim

żądaniu w 26% to prawidłowo rozliczone koszty postępowania odwoławczego,

wynoszące łącznie 7.314 zł (3.714 zł – opłata od apelacji pozwanego, 1.800 zł –

koszty zastępstwa procesowego powoda, 1.800 zł

– koszty zastępstwa

procesowego pozwanego) powinny być stosownie rozdzielone według następującej

proporcji: 74% udział pozwanego w kosztach postępowania odwoławczego, co daje

kwotę 5.142,36 zł i 26% udział powódki w koszach, co daje kwotę 1.901,64 zł.

Oznacza to, że Sąd Okręgowy orzekając o kosztach postępowania apelacyjnego,

przy zachowaniu przyjętej prawidłowo proporcji rozdziału kosztów, powinien

zasądzić od powódki na rzecz pozwanego kwotę 101,64 zł, a nie jak to uczynił

w przedmiotowej sprawie kwotę 1.433,64 zł.

Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 16 w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. W przedmiocie kosztów

postępowania zażaleniowego (pkt II sentencji) orzeczono na podstawie art. 98 § 1

k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.

jw