Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 118/11 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on litigation costs, ruling financial hardship does not exempt a losing party from full costs.

Numero d'incarto IV CZ 118/11
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal regarding the award of appellate litigation costs against the defendant. The plaintiff argued that her financial situation and family circumstances justified waiving the costs under Article 102 of the Code of Civil Procedure. The court held that while financial status may affect appeal fees, a party who loses the main case must bear the full costs of the proceedings.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 102 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The court's assessment of whether a case is 'particularly justified' for exempting a losing party from costs is sovereign and requires a holistic review of facts, where financial hardship alone does not override the obligation to pay costs for a lost case.

Parole chiave

Generato dall'IA
litigation costs appeal proceedings financial hardship Code of Civil Procedure losing party procedural costs discretionary power

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 102 k.p.c.
art. 102 k.p.c. polegające na jego bezzasadnym niezastosowaniu w sytuacji, gdy
Art. 391 § 1 k.p.c.
podstawie art. 391 § 1 k.p.c. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu
Art. 98 § 1 k.p.c.
apelacyjnym i modyfikuje wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. regułę odpowiedzialności
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c.
Art. 394 § 1 § 3 k.p.c.
orzekając w myśl art. 98 § 1 i § 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 398 21 i art. 3941
Art. 99 k.p.c.
orzekając w myśl art. 98 § 1 i § 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 398 21 i art. 3941
Art. 98 § 3 k.p.c.
rozstrzygnięcia o kosztach Sąd Okręgowy przyjął art. 98 § 1 w zw.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c.
§ 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
art. 391 § 1 k.p.c
podstawie art. 391 § 1 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
postanowienie z dnia 19 października 2011 r., II CZ 68/11
postanowienie z dnia 1 grudnia 2010 r., I CZ 142/10
postanowienie z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07
postanowienie z dnia 25 sierpnia 2011 r., II CZ 51/11
postanowienie z dnia 13 lipca 2011 r., III CZ 32/11
postanowienie z dnia 8 lipca 2011 r., IV CZ 23/11

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 118/11

POSTANOWIENIE

Dnia 19 stycznia 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący, sprawozdawca)

SSN Zbigniew Kwaśniewski

SSN Grzegorz Misiurek

w sprawie z powództwa K. P.

przeciwko S. J.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 19 stycznia 2012 r.,

zażalenia powódki

na postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku

Sądu Okręgowego

z dnia 29 czerwca 2011 r.,

oddala zażalenie i zasądza od powódki na rzecz pozwanej

kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów

postępowania zażaleniowego.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2011 r., Sąd Okręgowy w pkt I. oddalił apelację

powódki K. P. od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 22 lutego 2011 r., oddalającego

powództwo przeciwko pozwanej S. J. o zapłatę kwoty 24.100 zł wraz z bliżej

określonymi odsetkami, a w pkt II. zasądził od powódki na rzecz pozwanej kwotę

1.200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Jako podstawę

rozstrzygnięcia o kosztach Sąd Okręgowy przyjął art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1

k.p.c.

Powódka wniosła zażalenie na zawarte w tym wyroku postanowienie

dotyczące kosztów postępowania odwoławczego, w którym zarzuciła naruszenie

art. 102 k.p.c. polegające na jego bezzasadnym niezastosowaniu w sytuacji, gdy

w świetle zgromadzonego materiału dowodowego oraz prawidłowej oceny jej

sytuacji finansowej i rodzinnej uzasadnione było nieobciążanie jej kosztami

postępowania apelacyjnego. Podniosła, że wytoczyła powództwo w uzasadnionym

przekonaniu, iż jej roszczenie zasługuje na ochronę prawną i pomimo negatywnego

rozstrzygnięcia poszukiwała ochrony prawnej przed sądem drugiej instancji.

Z uwagi na obciążenie jej kosztami procesu za pierwszą instancję w wysokości

4.400 zł, obciążenie jej również kosztami postępowania apelacyjnego w kwocie

1.200 zł uznać należy za nadmierne, biorąc pod uwagę dane wynikające

ze złożonego przez nią oświadczenia majątkowego. Powódka wniosła o uchylenie

zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w powyższym zakresie Sądowi

Okręgowemu,

ewentualnie

o

jego

zmianę

i

nieobciążanie

jej

kosztami

postępowania apelacyjnego, oraz o zasądzenie na jej rzecz od pozwanej kosztów

postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na zażalenie pozwana wniosła o jego oddalenie i zasądzenie

od powódki kosztów postępowania zażaleniowego według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 102 k.p.c., który na

podstawie art. 391 § 1 k.p.c. znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu

apelacyjnym i modyfikuje wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c. regułę odpowiedzialności

za koszty procesu stosownie do wyniku sprawy, w wypadkach szczególnie

uzasadnionych, sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów

albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Sposób skorzystania z art. 102 k.p.c. jest

suwerennym uprawnieniem sądu orzekającego i od oceny tego sądu zależy

przesądzenie, że taki szczególnie uzasadniony wypadek nastąpił w rozpoznawanej

sprawie oraz usprawiedliwia odstąpienie od obowiązku ponoszenia kosztów

procesu. Zakwalifikowanie przypadku jako "szczególnie uzasadnionego" wymaga

rozważenia całokształtu okoliczności faktycznych sprawy. Ingerencja w to

uprawnienie, w ramach rozpoznawania środka zaskarżenia od rozstrzygnięcia

o kosztach procesu, następuje jedynie w sytuacji stwierdzenia, że dokonana ocena

jest dowolna, oczywiście pozbawiona uzasadnionych podstaw (tak Sąd Najwyższy

m.in. w postanowieniach z dnia 19 października 2011, II CZ 68/11, nie publ.; z dnia

1 grudnia 2010, I CZ 142/10, nie publ z dnia 13 grudnia 2007 r., I CZ 110/07,

nie publ. oraz.). W ocenie Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie sytuacja taka

nie występuje. Sytuacja majątkowa powódki nie stanowi okoliczności wyłącznie

decydującej

o

zwolnieniu

jej

od

kosztów

procesu

w pełnym

zakresie.

O ile uzasadniać mogła zwolnienie powódki od opłaty od apelacji (postanowienie

k. 259), co łączy się z zagwarantowaniem jej konstytucyjnego prawa do sądu,

to w przypadku kontynuowania przegranego w pierwszej instancji procesu powinna

ona liczyć się z obowiązkiem pokrycia kosztów obrony strony przeciwnej.

Ten słuszny

pogląd

prezentowany

był

wielokrotnie

w orzecznictwie

Sądu

Najwyższego (tak m.in. w postanowieniach: z dnia 25 sierpnia 2011 r., II CZ 51/11,

nie publ.; z dnia 13 lipca 2011 r., III CZ 32/11, nie publ.; z dnia 8 lipca 2011 r.,

IV CZ 23/11, nie publ.).

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 398 14 k.p.c. w zw. z art.

3941 § 3 k.p.c., postanowił jak w sentencji, o kosztach postępowania kasacyjnego

orzekając w myśl art. 98 § 1 i § 3 w zw. z art. 99, art. 391 § 1, art. 398 21 i art. 3941

§ 3 k.p.c. oraz § 12 ust. 2 pkt 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych...

(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).