Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 118/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismissed appeal on divorce property division appeal barred under 150k threshold.

Numero d'incarto IV CZ 118/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court's rejection of their cassation complaint regarding marital property division. The appellant argued that the appeal was admissible because it concerned reimbursement of personal expenses rather than direct asset division, citing a different monetary threshold. The court ruled that the statutory limit of 150,000 zlotys applies autonomously to all claims in such cases, rendering the appeal inadmissible.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.: The monetary threshold for cassation appeals in marital property division cases is autonomous and applies to all claims, excluding appeals based on the general civil procedure threshold.

Parole chiave

Generato dall'IA
marital property division cassation appeal admissibility monetary threshold limit spousal expense reimbursement civil procedure code

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 5191 § 2 k.p.c.
13 § 2 oraz art. 5191 § 2 k.p.c.).
Art. 398 § 2 k.p.c.
zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł, skarga kasacyjna nie przysługuje (art. 398 6 §
Art. 398 § 1 k.p.c.
zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł, skarga kasacyjna nie przysługuje (art. 398 6 §
Art. 398 § 14 k.p.c.
zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł, skarga kasacyjna nie przysługuje (art. 398 6 §
Art. 394 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.
art. 5191 § 2 k.p.c
13 § 2 oraz art. 5191 § 2 k.p.c.).
art. 3982 § 1 k.p.c
natomiast ocenić na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c., a w świetle tego przepisu skarga
art. 5191 k.p.c
zawarta w art. 5191 k.p.c.
art. 519 k.p.c
małżonkami przesądza zatem wyłącznie art. 519 k.p.c., bez względu na to czy
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 118/06

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Tadeusz Żyznowski

w sprawie z wniosku K. W.

przy uczestnictwie J. W.

o podział majątku wspólnego,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 stycznia 2007 r.,

zażalenia uczestnika postępowania

na postanowienie Sądu Okręgowego w O.

z dnia 22 września 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2006 r. Sąd Okręgowy w Ol. odrzucił

skargę kasacyjną uczestnika postępowania od postanowienia tego Sądu z dnia 11

lipca 2006 r., stwierdzając, że wartość przedmiotu zaskarżenia oznaczona została

na kwotę 123 474,86 zł, podczas gdy w sprawach o podział majątku wspólnego po

ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami, w których wartość przedmiotu

zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł, skarga kasacyjna nie przysługuje (art. 398 6 §

2 w związku z art. 13 § 2 oraz art. 5191 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania podniósł, że

zaskarżył postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 11 lipca 2006 r. oddalające jego

apelację

w

części

dotyczącej

rozstrzygnięcia

o

żądaniu

zasądzenia

od

wnioskodawczyni kwoty 123 474,86 zł z tytułu zwrotu nakładów, jakie poczynił

z majątku osobistego na majątek wspólny, dokonując spłaty długów zaciągniętych

w czasie trwania wspólności majątkowej. Roszczenie to nie jest objęte hipotezą art.

5191 § 2 k.p.c., wobec czego nie należało dokonywać oceny dopuszczalności

skargi kasacyjnej przez pryzmat wymienionego przepisu. Kwestię tę należało

natomiast ocenić na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c., a w świetle tego przepisu skarga

kasacyjna jest dopuszczalna, wartość przedmiotu zaskarżenia jest bowiem wyższa

niż pięćdziesiąt

tysięcy złotych. W

konkluzji

żalący

wniósł o

uchylenie

zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zagadnienie

dopuszczalności

skargi

kasacyjnej

w

postępowaniu

nieprocesowym uregulowane zostało w sposób autonomiczny i samodzielny w art.

5191 k.p.c., stąd sięganie przy ocenie tej kwestii równocześnie do treści art. 398 2

§ 1 k.p.c. jest nieuprawnione. O dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach

o podział

majątku

wspólnego

po

ustaniu

wspólności

majątkowej

między

małżonkami przesądza zatem wyłącznie art. 519 k.p.c., bez względu na to czy

skarga dotyczy rozstrzygnięcia o podziale składników majątku wspólnego, czy

rozstrzygnięcia o roszczeniach o zwrot wydatków i nakładów poczynionych

z majątku osobistego na majątek wspólny.

W dotychczasowym orzecznictwie Sąd Najwyższy podkreślał, że regulacja

zawarta w art. 5191 k.p.c. ma charakter autonomiczny i wyczerpujący, a także

wyjaśniał, że wartością przedmiotu zaskarżenia w sprawach o podział majątku

wspólnego po ustaniu wspólności majątkowej między małżonkami jest wartość

poszczególnych rzeczy i praw, których objęcie lub nieobjęcie rozstrzygnięciem sądu

albo sposób ich podziału kwestionuje skarżący, a także wartość roszczeń

dochodzonych

w

tych

sprawach,

będących

przedmiotem

zaskarżenia

(zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02,

OSNC 2004, nr 1, poz. 11, z dnia 7 lipca 2005 r., IV CZ 65/05, niepubl., z dnia

27 stycznia 2006 r., III CZ 1/06, niepubl., z dnia 10 marca 2006 r., IV CZ 17/06,

niepubl.).

Skoro zatem wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie jest

niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych, Sąd Okręgowy trafnie uznał wniesioną

przez żalącego skargę kasacyjną za niedopuszczalną.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy na zasadzie art. 398 14 w związku

z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw.

db