Supreme Court dismisses appeal for retrial as documents do not constitute new facts under civil procedure law.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal for a retrial, ruling that the submitted documents failed to meet statutory requirements for new circumstances. The appellant argued that these documents revealed previously unknown facts regarding the acquisition of an easement, but the court found they merely confirmed information already known or available during the original proceedings. Consequently, the court held that the documents did not satisfy the legal conditions for initiating a retrial under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 410 § 1 k.p.c.; Art. 403 § 2 k.p.c.: Documents submitted after the final judgment do not constitute new circumstances for retrial if the information was not previously unknown to the party and could have been obtained earlier.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 116/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba (przewodniczący)SSN Anna KozłowskaSSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie ze skargi T. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z dnia 9 grudnia 2011 r., sygn. akt II Ca (…) w sprawie z wniosku G. M.przy uczestnictwie W. P., T. S., J. K., C. Z. i M. M.o stwierdzenie nabycia własności przez zasiedzenie służebności gruntowej,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2017 r.,zażalenia uczestniczki postępowania T. S.na postanowienie Sądu Okręgowego w B.z dnia 9 września 2016 r., sygn. akt II Ca (…), 1) oddala zażalenie;
2) zasądza od T. S. na rzecz G. M., J. K., M. M. i C. Z. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści) tytułem kosztów postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 9 września 2016 r. odrzucił skargę uczestniczki T. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w B. z 9 grudnia 2011 r. w sprawie z wniosku G. M. o zasiedzenie, uznając, że nie została ona oparta na ustawowej podstawie wznowienia (art. 410 § 1 k.p.c.).W zażaleniu uczestniczka zarzuciła naruszenie art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c., polegające na pominięciu w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia i nieodniesieniu się do wskazanej przez nią argumentacji, dotyczącej wykrycia nowych okoliczności uzasadniających wznowienie, a przez to błędne zastosowanie art. 410 § 1 k.p.c. w związku z art. 403 pkt 2 k.p.c., co skutkowało odrzuceniem skargi o wznowienie postępowania.
Nie uwzględnił także Sąd Okręgowy, że złożone dokumenty miały jedynie uprawdopodobnić wykrycie okoliczności faktycznych i środków dowodowych, o których istnieniu nie wiedziała, a które pozostają w związku z obroną uczestniczek, i tym samym z wynikiem sprawy. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznaniaSąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W okolicznościach sprawy zasadnicze znaczenie ma zarzut naruszenia art. 410 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym uregulowaniem, sąd badający przesłankę dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania powinien ocenić, czy wskazana w niej podstawa została przewidziana ustawą i czy powołane przez skarżącego okoliczności wypełniają hipotezę któregokolwiek z przepisów (art. 401, 4011, 403 k.p.c.), określających ustawowe znamiona podstawy wznowienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 maja 2016 r., IV CZ 25/16, niepubl.).
Analizując, czy skarga jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, sąd bierze pod uwagę jedynie treść twierdzeń faktycznych zawartych w skardze i odnosi ją do znamion ustawowych podstaw. Odrzucenie skargi na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. z powodu nieoparcia jej na ustawowej podstawie może nastąpić także w sytuacji, w której z samego uzasadnienia skargi w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że powołana w niej podstawa w rzeczywistości nie wystąpiła. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Powołane przez skarżącą dokumenty w postaci pism Starostwa Powiatowego w S. dnia z 21 lipca 2016 r. i z dnia 25 sierpnia 2016 r. nie mogą być uznane za nowe dowody.
Wskazane w nich informacje nie zawierają okoliczności nieznanych wcześniej skarżącej w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c., skoro nie podała ona występowania przeszkód w uzyskaniu ich przed prawomocnym zakończeniem sprawy. Niezależnie od tego, w toku postępowania rozpoznawczego kwestia uprawnień Gminy S. do nieruchomości obciążonej służebnością drogi koniecznej była przedmiotem analizy, opartej także na dokumentach i wypowiedziach jej przedstawicieli. Nie było podstaw do przyjęcia, że obecnie informacje dotyczące okresu poprzedzającego nabycie tej służebności przez zasiedzenie, rzeczywiście wypełniają podstawę wznowienia postępowania przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c.Z tych względów zażalenie podlegało oddaleniu, stosownie do art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. jw l.n