Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 116/06 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal because the appellant's lawyer was not a qualified attorney or legal advisor. The court rejects the appeal as inadmissible due to the mandatory attorney requirement. The procedural defect precludes any further review of the merits.

Numero d'incarto IV CZ 116/06
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a lower court decision, ruling that the appeal was procedurally inadmissible. The appellant, represented by the company's president who was not a qualified attorney or legal advisor, argued that the lower court failed to properly explain the rejection and did not inform them of the mandatory representation rules. The court held that the mandatory attorney requirement under the Code of Civil Procedure is absolute, rendering appeals signed by unqualified persons immediately inadmissible without the possibility of correction.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 871 § 1 k.p.c.; Art. 130 § 5 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The mandatory attorney requirement for appeals before the Supreme Court is absolute; appeals signed by unqualified persons are inadmissible and cannot be cured by formal defects.

Parole chiave

Generato dall'IA
mandatory attorney requirement inadmissible appeal qualified legal representative procedural defect Supreme Court jurisdiction

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 871 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
Art. 130 § 5 k.p.c.
w trybie art. 130 k.p.c. do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi kasacyjnej.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
§ 2 k.p.c. (art. 3986 § 2 k.p.c.).
Art. 39814 k.p.c.
uzasadnionych podstaw (art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
§ 2 k.p.c. (art. 3986 § 2 k.p.c.).
art. 130 k.p.c
w trybie art. 130 k.p.c. do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi kasacyjnej.
art. 871 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym
art. 87 § 2 k.p.c
Generalnej Skarbu Państwa (art. 87 § 2 k.p.c.).
art. 130 § 5 k.p.c
w trybie art. 130 k.p.c. do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi kasacyjnej.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 116/06

POSTANOWIENIE

Dnia 30 stycznia 2007 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)

SSN Barbara Myszka (sprawozdawca)

SSN Tadeusz Żyznowski

w sprawie z powództwa Szpitali […] Spółki z o.o. w G.

przeciwko F. Spółce z o.o. w W.

o zapłatę,

po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 30 stycznia 2007 r.,

zażalenia strony pozwanej

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]

z dnia 13 czerwca 2006 r.,

oddala zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę

kasacyjną pozwanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością od wyroku tego Sądu

z dnia 16 marca 2006 r., stwierdzając, że skarga ta sporządzona została przez

prezesa zarządu spółki niebędącego adwokatem lub radcą prawnym, co do którego

brak również podstaw do przyjęcia, iż należy do kręgu osób wskazanych w art. 87 1

§ 2 k.p.c. (art. 3986 § 2 k.p.c.).

W zażaleniu pozwana zarzuciła, że zaskarżone postanowienie nie zostało

należycie uzasadnione ani nie zawierało pouczenia o sposobie i terminie wniesienia

środka odwoławczego i z tej przyczyny nie była w stanie bez konsultacji z radcą

prawnym zrozumieć przyczyn odrzucenia złożonej skargi. Twierdziła, że w toku

dotychczasowej działalności w sprawach sądowych reprezentował ją prezes

zarządu lub inny upoważniony pracownik i nawet nie wiedziała o obowiązywaniu

przymusu adwokacko – radcowskiego. Podniosła ponadto, że odrzucenie skargi

kasacyjnej, podpisanej w dobrej wierze przez prezesa zarządu, zamknie jej drogę

do dochodzenia swoich praw, tym bardziej że istnieją szanse merytoryczne na

uwzględnienie złożonej skargi. Zarzuciła wreszcie, że możliwe było wezwanie jej

w trybie art. 130 k.p.c. do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi kasacyjnej.

W konkluzji żaląca wnosiła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym

obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy ono

także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem

Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przepisu tego nie

stosuje się, gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub

pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor

habilitowany nauk prawnych,

a

także gdy stroną,

jej organem

lub

jej

przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii

Generalnej Skarbu Państwa (art. 87 § 2 k.p.c.).

Przymus adwokacko – radcowski przewidziany w art. 871 § 1 k.p.c. ma

charakter bezwzględny i pozbawia strony zdolności postulacyjnej, stąd pisma

procesowe sporządzone z naruszeniem art. 87 1 k.p.c. podlegają zwrotowi bez

wzywania do usunięcia braków, a środki zaskarżenia – odrzuceniu (art. 130 § 5

k.p.c.). Skarga kasacyjna sporządzona z naruszeniem art. 87 1 k.p.c. podlega zatem

odrzuceniu jako z innych przyczyn niedopuszczalna w rozumieniu art. 398 6 § 2

k.p.c. Trzeba podkreślić, że przyczyny niewniesienia skargi kasacyjnej przez

profesjonalnego pełnomocnika procesowego są z punktu widzenia dopuszczalności

tej skargi obojętne (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 listopada

2005 r., IV CZ 124/05, niepubl.).

Wywody żalącej dotyczące stopnia dokładności uzasadnienia oraz kwestii

pouczenia o sposobie i terminie zaskarżenia pozostają bez znaczenia dla oceny

trafności zaskarżonego postanowienia, skoro skarga kasacyjna wniesiona została

z naruszeniem art. 871 k.p.c. Nie było też możliwe wdrożenie trybu przewidzianego

w art. 130 k.p.c., ponieważ dotyczy on usuwania braków formalnych, a nie braku

zdolności postulacyjnej.

Z powyższych względów Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako pozbawione

uzasadnionych podstaw (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

jc