Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 115/16 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal on unfair competition, ruling second instance court must retry merits.

Numero d'incarto IV CZ 115/16
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's complaint against the appellate court's decision to remand the case. The lower court had overturned the first-instance judgment, which rejected claims for unfair competition and name protection, by remanding the matter for a new trial. The Supreme Court held that the appellate court erred by failing to conduct its own substantive review of the merits rather than merely assessing procedural grounds. Consequently, the appeal was rejected as unfounded, and the case remains in the appellate court for a full re-examination of the facts and legal arguments.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 386 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: The appellate court must independently evaluate the merits of the case and cannot remand proceedings solely to correct a first-instance finding that the essence of the case was not recognized, as this constitutes a substantive review rather than a procedural error.

Parole chiave

Generato dall'IA
unfair competition appellate review essence of case substantive review remand proceedings name protection civil procedure

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 386 § 4 k.p.c.
386 § 2 k.p.c.), nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.).
Art. 386 § 2 k.p.c.
Sąd Okręgowy nie rozpoznał wszystkich zgłoszonych przez powoda roszczeń związanych z popełnieniem przez pozwanego czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ uznał, że ochrona powodowi nie przysługuje co do zasady.W zażaleniu, pozwany podniósł zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy niejednokrotnie podkreślał, że kontrola dokonywana w ramach zażalenia przewidzianego w art. 3941 § 11 k.p.c.
Art. 398 § 14 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
Art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.
oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw i stosownie do art. 108 § 1 zdanie pierwsze w związku z art.
Art. 391 § 1 k.p.c.
108 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 391 § 1, art.
Art. 398 § 21 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art.
art. 386 § 4 k.p.c
Sąd Okręgowy nie rozpoznał wszystkich zgłoszonych przez powoda roszczeń związanych z popełnieniem przez pozwanego czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ uznał, że ochrona powodowi nie przysługuje co do zasady.W zażaleniu, pozwany podniósł zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c.
art. 386 k.p.c
Zgodnie z art. 386 k.p.c., sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie stwierdzenia nieważności postępowania (art.
art. 386 § 2 k.p.c
Oznacza to, że w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia na orzeczenie o uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania na podstawie art. 386 § 2 k.p.c.

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
III CZP 49/07
Appeal court bound by procedural but not material claims; voidness considered ex officio.
I CZ 136/12
Supreme Court dismisses appeal; lower court correctly remanded case for full evidentiary proceedings due to procedural error.
I CZ 139/12
Supreme Court dismisses appeal, ruling that appellate court's remand for full evidence was procedural, not a lack of substantive review.
I CZ 143/12
Supreme Court allows appeal by remanding case due to need for full evidentiary proceedings under Civil Procedure Code.
IV CZ 147/12
Supreme Court dismissed appeal for lack of jurisdiction, as it cannot review merits only procedural errors.
IV CZ 156/12
Supreme Court quashes lower court ruling for remand due to incomplete evidentiary assessment and legal review.
III CZ 77/12
Supreme Court dismisses appeal regarding invalid civil proceedings due to improper legal representation authority.
I CZ 5/13
Supreme Court dismisses appeal; lower court erred by not examining substantive warranty claim merits.
IV CZ 21/13
Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds due to defective service and failure to examine merits.
IV CZ 50/13
Supreme Court dismisses appeal for lack of jurisdiction, ruling it cannot review merits of second-instance judgment.
I CKN 486/00
III CK 161/05
Supreme Court dismisses appeal; tax seizure transfers debt obligation to tax authority, validating performance under settlement terms.
V CSK 140/06
Supreme Court quashes appeal ruling for failure to apply mandatory wage increase law and remands case.
II PK 291/07
I CSK 661/09
Supreme Court remands case for re-evaluation of unjust enrichment claim against State regarding property sale proceeds.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 115/16 POSTANOWIENIE Dnia 22 lutego 2017 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Monika Koba (przewodniczący)‎SSN Anna Kozłowska‎SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca) w sprawie z powództwa "A." Spółki Jawnej z siedzibą w R. (poprzednio w G.)‎przeciwko R. J.‎o nakazanie,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 lutego 2017 r.,‎zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Apelacyjnego w […]‎z dnia 9 marca 2016 r., sygn. akt I ACa […], oddala zażalenie i pozostawia rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 marca 2016 r. Sąd Apelacyjny w […] uchylił wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie z powództwa A. spółki jawnej w G. przeciwko R. J., którym zostało oddalone powództwo o zobowiązanie pozwanego do zaniechania dalszego używania w nazwie prowadzonego przedsiębiorstwa oznaczenia „A.” oraz o nakazanie pozwanemu wydania powodowi wszelkich korzyści uzyskanych w wyniku popełnienia czynów nieuczciwej konkurencji, jak też orzeczenia o podaniu wyroku do publicznej wiadomości w oznaczony sposób.

W uzasadnieniu wskazał, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy, ponieważ wadliwość oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego doprowadziła ten sąd do odmowy udzielenia powodowi ochrony przewidzianej w art. 5 w zw. z art. 18 u.z.n.k. Sąd Okręgowy nie rozpoznał wszystkich zgłoszonych przez powoda roszczeń związanych z popełnieniem przez pozwanego czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ uznał, że ochrona powodowi nie przysługuje co do zasady.W zażaleniu, pozwany podniósł zarzut naruszenia art. 386 § 4 k.p.c. poprzez błędne uznanie, iż Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy.

Zakwestionował prawidłowość dokonanej przez Sąd Apelacyjny oceny podstawy powództwa. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.Sąd Najwyższy zważył, co następuje:Postępowanie apelacyjne ma charakter merytoryczny, w związku z czym sąd drugiej instancji nie może ograniczyć postępowania tylko do oceny zarzutów apelacyjnych, lecz musi dokonać ponownych własnych ustaleń, a następnie poddać je ocenie pod kątem prawa materialnego (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07, OSNC 2008, nr 6, poz. 55).

Rozpoznanie sprawy na nowo w granicach apelacji powinno prowadzić przede wszystkim do wydania orzeczenia reformatoryjnego albo oddalającego apelację, a wyjątkowo tylko orzeczenia kasatoryjnego. Zgodnie z art. 386 k.p.c., sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie stwierdzenia nieważności postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.), nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.).

Sąd Najwyższy niejednokrotnie podkreślał, że kontrola dokonywana w ramach zażalenia przewidzianego w art. 3941 § 11 k.p.c. ma charakter formalny, skupiający się na przesłankach uchylenia orzeczenia sądu pierwszej instancji, bez wkraczania w kompetencje sądu in merito. Oznacza to, że w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia na orzeczenie o uchyleniu wyroku sądu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania na podstawie art. 386 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy poddaje kontroli prawidłowość stwierdzenia nieważności postępowania przez sąd drugiej instancji, a jeżeli przyczyną orzeczenia kasatoryjnego były przesłanki określone w art. 386 § 4 k.p.c. - bada, czy sąd drugiej instancji prawidłowo pojmował wskazane w tym przepisie przyczyny uzasadniające uchylenie orzeczenia sądu pierwszej instancji i czy jego merytoryczne stanowisko usprawiedliwiało taką ocenę postępowania sądu pierwszej instancji.

Bada zatem czy sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy albo czy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości. Dokonywana kontrola ma zatem charakter procesowy, co oznacza, że Sąd Najwyższy nie może wkraczać w merytoryczne kompetencje sądu drugiej instancji rozpoznającego apelację. Zażalenie przewidziane w art. 3941 § 11 k.p.c. nie jest bowiem środkiem prawnym służącym kontroli materialnoprawnej podstawy orzeczenia (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2012 r., I CZ 136/12, nie publ., z dnia 25 października 2012 r., I CZ 139/12, nie publ., z dnia 25 października 2012 r., I CZ 143/12, nie publ., z dnia 7 listopada 2012 r., IV CZ 147/12, nie publ., z dnia 9 listopada 2012 r., IV CZ 156/12, nie publ., z dnia 28 listopada 2012 r., III CZ 77/12, nie publ., z dnia 15 lutego 2013 r., I CZ 5/13, nie publ., z dnia 10 kwietnia 2013 r., IV CZ 21/13, nie publ. i z dnia 23 maja 2013 r., IV CZ 50/13, nie publ.).

W niniejszej sprawie u podstaw wyroku kasatoryjnego legła ocena Sądu Apelacyjnego, że Sąd pierwszej instancji nie rozpoznał istoty sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przez nierozpoznanie istoty sprawy należy przede wszystkim rozumieć niezbadanie podstawy merytorycznej dochodzonego roszczenia. Do takiej sytuacji dochodzi, jeżeli sąd nie wniknął w całokształt okoliczności sprawy, błędnie ograniczając się do zbadania jedynie kwestii legitymacji procesowej jednej ze stron lub przedawnienia, wskutek czego przedwcześnie oddalił powództwo albo jeżeli zaniechał zbadania merytorycznych zarzutów pozwanego, związanych z ewentualną wierzytelnością wzajemną, przysługującą pozwanemu wobec powoda (zob. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 12 lutego 2002 r., I CKN 486/00, nie publ., z dnia 21 października 2005 r., III CK 161/05, nie publ., z dnia 20 lipca 2006 r., V CSK 140/06, nie publ., z dnia 17 kwietnia 2008 r., II PK 291/07, nie publ., z dnia 11 sierpnia 2010 r., I CSK 661/09, nie publ., z dnia 26 stycznia 2011 r., IV CSK 299/10, nie publ., z dnia 6 września 2011 r., I UK 70/11, nie publ. i z dnia 12 stycznia 2012 r., II CSK 274/11, nie publ. oraz postanowienia z dnia 15 lipca 1998 r., II CKN 838/97, nie publ., z dnia 23 września 1998 r., II CKN 897/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 22, z dnia 25 października 2012 r., I CZ 139/12, nie publ., z dnia 9 listopada 2012 r., IV CZ 156/12, nie publ. i z dnia 5 grudnia 2012 r., I CZ 168/12, OSNC 2013, nr 5, poz. 68).

Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym zażalenie przychylił się do utrwalonej już linii orzecznictwa i uznał, że nierozpoznanie istoty sprawy zachodzi również w sytuacji, gdy sąd drugiej instancji dokonał odmiennej niż sąd pierwszej instancji oceny istnienia podstaw do objęcia powoda ochroną, której Sąd pierwszej instancji odmówił mu co do zasady i nie rozpoznał pozostałych, zgłoszonych roszczeń wynikających z czynu popełnionego przez pozwanego. W takim wypadku nie chodzi tylko o konieczność ponownej oceny materiału dowodowego pod kątem deliktu nieuczciwej konkurencji i dokonania jego oceny prawnej (art. 5 w zw. z art. 18 u.z.n.k.), przy uwzględnieniu oceny prawnej i wskazań przewidzianych w art. 386 § 6 k.p.c., lecz o rozpoznanie wszystkich żądań objętych powództwem.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako pozbawione uzasadnionych podstaw i stosownie do art. 108 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 391 § 1, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c., pozostawił rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego Sądowi wydającemu orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. aj l.n