Supreme Court dismisses appeal for missing deadline due to improper direct submission to wrong court.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal because it was submitted directly to the Supreme Court instead of the Court of Appeal, violating procedural rules. Although the appellant argued they followed instructions to file with the Supreme Court, the court held that filing with the wrong instance counts as missing the deadline. Consequently, the appeal was rejected as inadmissible under the Civil Procedure Code.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 394 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: Submission of an appeal directly to the Supreme Court instead of the Court of Appeal constitutes a failure to meet the filing deadline.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IAGiurisprudenza citata
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 115/11
POSTANOWIENIE
Dnia 16 marca 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Marta Romańska (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Krzysztof Pietrzykowski
SSN Maria Szulc
w sprawie z powództwa J. K.
przeciwko J.i B.
o ochronę dóbr osobistych,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 16 marca 2012 r.,
zażalenia pozwanego
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 5 maja 2011 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 5 maja 2011 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie na
postanowienie co do kosztów procesu zawarte w wyroku Sądu Apelacyjnego z 24
lutego 2011 r., bowiem uznał, że pozwany nie zachował terminu do jego wniesienia.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pozwany nadał zażalenie w
wymaganym terminie, jednak zaadresował je bezpośrednio do Sądu Najwyższego,
który przekazał zażalenie Sądowi Apelacyjnemu już po terminie do jego wniesienia.
W zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu zażalenia pozwany zarzucił,
że zastosował się do pouczenia Sądu Apelacyjnego, z którego wynikało,
że zażalenia składa się do Sądu Najwyższego. Pozwany wniósł o przywrócenie
terminu do wniesienia zażalenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z akt sprawy wynika, że uzasadnienie postanowienia Sądu Apelacyjnego z
24 lutego 2011 r. dotyczące kosztów postępowania apelacyjnego zostało
prawidłowo wysłane listem poleconym na adres pozwanego, który odebrał
przesyłkę 11 kwietnia 2011 r. (k. 655). W terminie określonym w art. 394 § 2 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c. - 18 kwietnia 2011 r., pozwany złożył zażalenie na
postanowienie z 24 lutego 2011 r., jednak skierował je bezpośrednio do Sądu
Najwyższego z pominięciem Sądu Apelacyjnego. Zespół do spraw korespondencji
Sądu Najwyższego 27 kwietnia 2011 r. przekazał zażalenie pozwanego do Sądu
Apelacyjnego. Zostało ono przyjęte przez biuro podawcze tego Sądu 2 maja 2011 r.
(k. 657).
Zgodnie z art. 394 § 2 k.p.c. termin do wniesienia zażalenia jest tygodniowy
i liczy się od doręczenia postanowienia, a gdy strona nie zażądała w terminie
przepisanym doręczenia postanowienia zapadłego na rozprawie - od ogłoszenia
postanowienia. Wniesienie zażalenia bezpośrednio do sądu drugiej instancji, trzeba
traktować jak wniesienie go do sądu niewłaściwego. Sąd niewłaściwy ma jednak
obowiązek przesłać zażalenie właściwemu sądowi w terminie wynikającym
z przyjętego obiegu dokumentów w sądzie.
Powołanie się przez pozwanego na pouczenie, które było dołączone do
odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z 24 lutego 2011 r. wraz z uzasadnieniem (k.
673) nie może stanowić podstawy do odmiennych wniosków. W uchwale
połączonych izb: Izby Cywilnej oraz Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych z 22 listopada 2011 r., BSN 2011, nr 12, s. 11, Sąd Najwyższy
wyjaśnił, że niepouczenie albo błędne pouczenie strony działającej bez adwokata,
radcy prawnego lub rzecznika patentowego o dopuszczalności, terminie i sposobie
wniesienia środka zaskarżenia nie ma wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do
wniesienia tego środka.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 394 1 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814
k.p.c. zażalenie podlega oddaleniu.