Supreme Court dismisses appeal against rejection of cassation complaint due to improper filing from multiple rulings.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's rejection of their cassation complaint. The appellant argued that the complaint was admissible against multiple rulings concluding the proceedings, but the court found the filing procedurally flawed. The court ruled that a cassation complaint can only be lodged against a single final judgment of the second instance, making the complaint inadmissible.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 3981 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if filed against multiple rulings concluding proceedings or against rulings not falling within the scope of Art. 3981 § 1 k.p.c., as only one final judgment of the second instance may be the subject of such a complaint.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 115/06
POSTANOWIENIE
Dnia 30 stycznia 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Barbara Myszka
SSN Tadeusz Żyznowski
w sprawie z powództwa Przedsiębiorstwa Instalacji i Konstrukcji "I."
Spółki Jawnej J. K. w S.
przeciwko Syndykowi masy upadłości Przedsiębiorstwa Budownictwa
Regionalnego Spółki z o.o. w S.
o wyłączenie z masy upadłości,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 30 stycznia 2007 r.,
zażalenia strony powodowej
na postanowienie Sądu Okręgowego w S.
z dnia 17 października 2006 r.,
oddala zażalenie.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 lipca 2006 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił
apelację powoda od wyroku Sądu Rejonowego w S., którym oddalono jego
powództwo o wyłączenie z masy upadłości mienia wartości 107 035,83zł.
Zażalenie na to orzeczenie Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia
25 sierpnia 2006 r., wobec wadliwego wniesienia go do Sądu Apelacyjnego oraz
na podstawie art.1302 § 3 k.p.c.
Postanowienie to zostało zaskarżone zażaleniem, także wniesionym do
Sądu Apelacyjnego. Zażalenie to Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 11
września 2006 r., w oparciu o takie same podstawy, jakie uzasadniały odrzucenie
poprzedniego środka odwoławczego.
W
dniu
października
2006
r.
powód
wniósł
skargę
kasacyjną
„na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 31.07.2006 r. (...) o odrzuceniu
apelacji a ponadto na postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 25.08.2006 r. i
z dnia 11.09.2006 r. (...) o odrzuceniu zażalenia”.
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 17 października 2006 r. na podstawie
art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną. Sąd wskazał,
że skarga kasacyjna w procesie przysługuje, stosownie do art. 398 1 § 1 k.p.c., od
prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo
umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie. Nie przysługuje
ona zatem od postanowienia odrzucającego apelację lub odrzucającego zażalenie,
które – przy spełnieniu warunków dopuszczalności wymienionych w art. 394 1 § 2
k.p.c. – mogą być zaskarżone zażaleniem do Sądu Najwyższego.
W zażaleniu na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną powód wyraził
przekonanie, że nie zachodziła żadna z wymienionych w art. 398 4 § 1 i 3982 k.p.c.
przyczyn niedopuszczalności
skargi kasacyjnej, która została złożona „od
kolejnych postanowień Sądu Okręgowego kończących postępowanie w sprawie”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie jest oczywiście bezpodstawne.
Skarga kasacyjna została w sposób niedopuszczalny wniesiona jednocześnie
od trzech „kolejnych” postanowień, chociaż można nią zaskarżyć tylko jedno
prawomocne orzeczenie sądu drugiej instancji.
Niezależnie od tego, trafnie ocenił Sąd Okręgowy, że także od żadnego z tych
orzeczeń „z osobna” skarga nie przysługuje, bowiem nie zaliczają się one do
kategorii orzeczeń wymienionych w art. 3981 § 1 k.p.c., zaskarżalnych – według
kryterium rodzaju orzeczenia – skargą kasacyjną. Skarga kasacyjna, która nie
przysługuje
ze
względu
na
rodzaj
orzeczenia,
którego
dotyczy,
jest
niedopuszczalna i podlega odrzuceniu wprost przez Sąd drugiej instancji, co ten
w
sprawie
niniejszej
prawidłowo
uczynił.
Badanie
innych
przesłanek
dopuszczalności skargi jest w takiej sytuacji bezprzedmiotowe.
Ogólne uwagi skarżącego, dotyczące roli Sądu Najwyższego w kontroli zgodności
z prawem orzeczeń sądów, wymagają jedynie stwierdzenia, że skarżący miał
możliwość poddania orzeczeń Sądu drugiej instancji kontroli jurysdykcyjnej, gdyby
prawidłowo skorzystał z przysługujących mu środków odwoławczych.
Wobec oczywistej bezzasadności zażalenia, podlegało ono oddaleniu, o czym Sąd
Najwyższy orzekł na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39814 k.p.c.
db