Legislator Giurisprudenza & Legislazione
IV CZ 113/14 Generato dall'IA

Supreme Court dismisses appeal against cassation ruling regarding invalidity of proceedings due to lack of defense opportunity.

Numero d'incarto IV CZ 113/14
Autorità giudiziaria
Giurisdizione Polonia (PL)
Esito del giudizio Respinto (Dismissed)

Sintesi Legislator

Generato dall'IA

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Regional Court's decision to revoke a first-instance judgment due to procedural invalidity. The Regional Court had found the proceedings void because the defendant raised a statute of limitations objection during a hearing where the plaintiff and their lawyer were absent. The Supreme Court ruled that since the plaintiff was properly notified and failed to appear without valid grounds for postponement, they were not deprived of the opportunity to defend their rights.

Regesto Legislator

Generato dall'IA

Art. 379 ust. 5 k.p.c.; Art. 386 § 2 k.p.c. in conjunction with Art. 379 ust. 5 k.p.c.; The proceedings are invalid only if a party is completely and factually deprived of the opportunity to defend their rights, which requires more than mere absence without valid justification.

Parole chiave

Generato dall'IA
procedural invalidity opportunity to defend statute of limitations absence from hearing cassation appeal

Disposizioni normative citate

Generato dall'IA
Art. 379 ust. 5 k.p.c.
386 § 2 w związku z art. 379 punkt 5 k.p.c., albowiem w postępowaniu przed Sądem Rejonowym nie doszło do pozbawienia powoda możności obrony jego praw.
Art. 386 § 2 k.p.c.
379 punkt 5 k.p.c.).W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 386 § 2 w związku z art.
Art. 394 § 11 k.p.c.
i domagał się uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:W świetle art. 3941 § 11 k.p.c., w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
Art. 398 § 15 § 1 k.p.c.
Ze wskazanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art.
Art. 394 § 3 k.p.c.
i domagał się uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:W świetle art. 3941 § 11 k.p.c., w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
art. 379 pkt 5 k.p.c
386 § 2 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c.
art. 3941 § 11 k.p.c
i domagał się uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:W świetle art. 3941 § 11 k.p.c., w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.
art. 3941 § 3 k.p.c
39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Giurisprudenza citata

Generato dall'IA
II CKN 399/01
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2002 r., II CKN 399/01, nie publ., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP 1975, nr 3, poz.
II CR 155/74
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2002 r., II CKN 399/01, nie publ., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP 1975, nr 3, poz.

Ti chiedi come si applica questa sentenza alla tua fattispecie?

Analizza questa decisione insieme alla legislazione federale e cantonale, ai commentari e alla giurisprudenza successiva in Legislator AI.

Apri in Legislator →

Testo completo

Sygn. akt IV CZ 113/14 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Iwona Koper (przewodniczący)‎SSN Jan Górowski‎SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Kopalni Kruszywa K. Spółki Jawnej w W.‎przeciwko W. S.‎o zapłatę,‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lutego 2015 r.,‎zażalenia pozwanego na wyrok Sądu Okręgowego w O.‎z dnia 15 października 2014 r., uchyla zaskarżony wyrok, pozostawiając rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2014 r. Sąd Rejonowy w O. oddalił powództwo Kopalni Kruszywa K. sp. j. w W. o zasądzenie od pozwanego W. S. kwoty 44.200 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24 maja 2011 r. do dnia zapłaty. Powód domagał się zapłaty wynagrodzenia za usługi wykonane w ramach łączącej strony umowy, objętego wymienionymi w pozwie fakturami VAT. Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwany zapłacił należność wynikającą z faktury VAT nr …/11, w pozostałym zakresie uwzględnił zarzut przedawnienia roszczenia podniesiony przez pozwanego na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2014 roku.

Po rozpoznaniu apelacji powoda Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 15 października 2014 r. uchylił zaskarżony wyrok w całości i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania z powodu stwierdzonej z urzędu nieważności postępowania. Sąd Okręgowy wskazał, że ani powód ani jego pełnomocnik nie uczestniczyli w rozprawie w dniu 18 kwietnia 2014 roku, w toku której pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczeń, co skutkowało pozbawieniem powoda możności obrony jego praw (art. 379 punkt 5 k.p.c.).W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 386 § 2 w związku z art. 379 pkt 5 k.p.c. i domagał się uchylenia wyroku Sądu drugiej instancji.Sąd Najwyższy rozważył, co następuje:W świetle art. 3941 § 11 k.p.c., w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego.

Przy rozpoznawaniu tego środka odwoławczego badaniu podlega, czy sąd drugiej instancji dopuścił się błędu przy kwalifikowaniu określonej sytuacji procesowej jako odpowiadającej powołanej w orzeczeniu kasatoryjnym podstawie uchylenia. Trafny jest zarzut naruszenia art. 386 § 2 w związku z art. 379 punkt 5 k.p.c., albowiem w postępowaniu przed Sądem Rejonowym nie doszło do pozbawienia powoda możności obrony jego praw. Ta przesłanka nieważności postępowania zachodzi, gdy w wyniku wadliwych czynności procesowych sądu lub strony przeciwnej strona nie mogła brać i nie brała udziału nie tylko w toku całego postępowania, ale także w jego istotnej części, przy czym chodzi o całkowite faktyczne pozbawienie możności obrony (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2002 r., II CKN 399/01, nie publ., wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 1974 r., II CR 155/74, OSP 1975, nr 3, poz. 66).

W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, ponieważ powód i jego pełnomocnik nie stawili się, mimo prawidłowego zawiadomienia (k. 47, 70 akt), na rozprawę w dniu 18 kwietnia 2014 roku, na której pozwany zgłosił zarzut przedawnienia roszczeń objętych pozwem, uwzględniony przez Sąd pierwszej instancji. Nie wystąpiła żadna z przewidzianych przepisami k.p.c. podstaw do odroczenia rozprawy. Powód wniósł apelację kwestionującą uwzględnienie zarzutu przedawnienia dochodzonych roszczeń. Wbrew stanowisku Sądu Okręgowego, nie doszło do naruszenia przysługujących powodowi gwarancji procesowych, skutkujących nieważnością postępowania przed Sądem pierwszej instancji, nie było więc podstaw do uchylenia z tej przyczyny zaskarżonego wyroku Sądu Rejonowego.

Ze wskazanych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).