Supreme Court dismisses appeal for non-payment of court fees due to missing statutory financial declaration.
Sintesi Legislator
Generato dall'IAThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the lower court's rejection of their civil lawsuit for non-payment of court fees. The appellant argued they were previously exempt from fees and their financial situation had not changed, but failed to submit the mandatory standardized financial declaration required by law. The court ruled that without this specific document, the lower court could not assess eligibility for fee exemption and correctly rejected the unpayable claim.
Regesto Legislator
Generato dall'IAArt. 102 ust. 1, 2 k.c.; Art. 130 k.p.c.: A party seeking exemption from court costs must submit a standardized financial declaration; failure to provide this document or submit an incomplete one justifies the rejection of the exemption request and the subsequent dismissal of the unpayable claim.
Parole chiave
Generato dall'IADisposizioni normative citate
Generato dall'IATesto completo
Sygn. akt IV CZ 112/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2015 r.Sąd Najwyższy w składzie: SSN Irena Gromska-Szuster (przewodniczący)SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie ze skargi powoda o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 10 stycznia 2014 r. w sprawie z powództwa D. K.przeciwko M. B.o zapłatę,po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 kwietnia 2015 r.,zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w S.z dnia 29 października 2014 r., oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 29 października 2014 roku Sąd Okręgowy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 10 stycznia 2014 roku w sprawie sygn. Akt […] wniesioną przez powoda D. K. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniosek skarżącego o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi został oddalony postanowieniem Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2014 roku, doręczonym pełnomocnikowi powoda w dniu 14 października 2014 roku. W ustawowym terminie skarżący nie uiścił należnej opłaty, stąd skarga podlegała odrzuceniu jako nieopłacona.
W zażaleniu na to postanowienie D. K. zarzucił naruszenie art. 4246 § 3 w związku z art. 4241a k.p.c. Wniósł także o skontrolowanie, na podstawie art. 380 k.p.c., postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2014 roku odmawiającego zwolnienia skarżącego od opłaty sądowej od skargi, które nie podlegało zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Skarżący zarzucił, że był uprzednio zwolniony od opłat sądowych, w tym od apelacji, a jego sytuacja majątkowa nie uległa zmianie, czego nie uwzględnił Sąd orzekając w przedmiocie wniosku powoda o zwolnienie go od opłaty od skargi.
Formułując te zarzuty domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi i przekazania sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Z uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2014 roku wynika, że do wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej od skargi skarżący nie dołączył, mimo doręczonego mu wezwania do usunięcia tego braku, prawidłowego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, dochodach i źródłach utrzymania sporządzonego według wzoru stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 roku (Dz.
U. 2014, poz. 366), obowiązującego od dnia 5 kwietnia 2014 roku. Uniemożliwiło to Sądowi Okręgowemu dokonanie oceny istnienia przesłanek do zwolnienia skarżącego od opłaty sądowej i skutkowało oddaleniem jego wniosku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje:W świetle uzasadnienia postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 30 września 2014 roku zasadna była odmowa zwolnienia powoda od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od wniesionej skargi wynoszącej 200 złotych. Stosownie do art. 102 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst.
Dz. U. z 2010 r., nr 90, poz. 594 ze zm.), zwolnienia od kosztów sądowych może się domagać osoba fizyczna, jeżeli złoży oświadczenie, z którego wynika, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Oświadczenie sporządza się według ustalonego wzoru. Jeżeli oświadczenie nie zostało złożone albo nie zawiera wszystkich wymaganych danych, stosuje się art. 130 k.p.c. Wzór oświadczenia, o którym mowa w art. 102 ust. 2 przytoczonej ustawy, stanowi załącznik do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 roku zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu cywilnym. (Dz.
U. 2014, poz. 366). Rozporządzenie to obowiązuje od dnia 5 kwietnia 2014 roku. Do wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej od wniesionej skargi pełnomocnik D. K. dołączył oświadczenie nie odpowiadające powyższym wymogom, stąd zarządzeniem z dnia 3 września 2014 r. (k. 28 akt) został wezwany do przedłożenia oświadczenia na aktualnym formularzu. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi powoda w dniu 4 września 2014 r. (k. 32 akt), ale w zakreślonym przez Sąd terminie nie zostało wykonane. W dniu 4 września 2014 roku skarżący przedłożył bowiem ponownie to samo oświadczenie, które uprzednio dołączył do wniosku.
W tej sytuacji Sąd Okręgowy prawidłowo przyjął, że nie przedstawienie przez skarżącego prawidłowego i zgodnego z aktualnie obowiązującymi przepisami oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania uzasadniało oddalenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z powodu niemożności oceny jego zasadności. W tej sytuacji nieopłacona skarga została prawidłowo odrzucona przez Sąd Okręgowy na podstawie art. 4246. § 3 k.p.c.W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 42412 w zw. z art. 3941 § 1 k.p.c. ).